زرينه خوشوقت در سفرخود به كابل و گفتگو با عده ای از شهروندان در مورد رعايت حجاب، اين گزارش را تهيه کرده است:
اغلب زنان شهر كابل رعايت حجاب را جزو مسائل خانوادگی می دانند، و می گويند اعضای خانواده بايد در اين باره تصميم بگيرند.
همچنين عده ای از مردان شهر كابل نظر زنان را در اين مورد تاييد كردند.
در همين حال تعدادی ديگر از شهروندان از جمله مردان گفتند رعايت حجاب در ممالك مسلمان نشين بايد حتما اجرا شود و دولت حق تصميمگيری در اين رابطه را داراست.
زنان اهل كابل می گويند كه پوشيدن دائمی چادر يا برقع برای سلامت زنان ضرر دارد و حجابی كه در شش سال اخير زنان افغان را به رعايت آن مجبور كرده اند در قوانين اسلام وجود ندارد.
عارفه، شهروند کابلی که يک پزشك متخصص كودكان است، درباره تاثير چادر بر سلامت زن می گويد: "چادر البته بد است. چند سالي كه من چادر بر سر کرده ام به سلامت من ضرر زده است و با آن آزادانه نفس كشيدن مشكل است."
عده ای از زنان بر اين عقيده اند كه رعايت حجاب بايد مربوط به خانواده باشد. و بايد اعضای خانواده يعنی شوهر، برادر، و يا زنان عضو آن درباره چگونگی حجاب و رعايت آن تصميم بگيرند.
يكی از زنان می گويد كه طالبان ما را مجبور كردند حجاب بر سر كنيم. اكنون من اميدوارم كه اين مساله را تنها خانواده حل و فصل كند.
برخی از مردان شهر كابل نيز در مورد اين كه رعايت حجاب و تصميم گيری در مورد آن بايد مربوط به دولت باشد و يا اعضای خانواده بر اين عقيده بودند كه حجاب يك مساله خانوادگی است و دولت نبايد به حل آن بپردازد.
يك مرد مقيم اين شهر می گويد: "در شش سال اخير زن های ما در حجاب پوسيدند. و حالا دولت آينده بايد توسط رسانه ها خبری اعلام كند كه رعايت حجاب آزاد است. زيرا بازسازی كشور تخريب شده ما بر دوش زنان است."
ولی يك مرد ديگر كه خود را "محمد زائر" معرفی كرد می گويد كه اين مساله بايد توسط دولت حل و فصل شود و همه زنان افغان بايد چادر را بر سر كنند.
وی می گويد: "دولت ما اسلام است و ما نمی گزاريم كه قوای بيرونی در امور داخلی ما مداخله كنند، به خصوص اگر اين مساله رعايت حجاب باشد. ما اجازه می دهيم كه زن ها كار كنند در خيابان بگردند، اما نمی گذاريم آنها بدون چادر بگردند."
اغلب زنان كابل اميدوارند كه دولت آينده افغانستان حل مساله رعايت حجاب و چگونگی آن را به خانواده ها و خود زن ها وا گذار کند، زيرا به عقيده آن ها مسائل بازسازی بعد از جنگ و تامين امنيت شهروندان افغانستان مهمتر از حل پوشش زنان است.
همچنين زنان از دولت آينده افغانستان می خواهند تعمير و بازسازی موسسه های آموزشی را در اوليت برنامه های خود قرار دهد. زيرا در سال های اخير دختران و زنان از آموزش و پرورش بركنار مانده اند و اين سبب بی سواد ماندن تعداد قابل ملاحظه ای از زنان و دختران شده است.
