|
|
|
 |
 |
 |
 |
گرينويچ 17:41 - 26/09/2001 |
 |
 |
 |
 |
 |
| علت نياز ما به تئوری های توطئه چيست؟ |
 |

|
 |
شارلوت پارسونز از بخش اينترنت بی بی سی
سفر انسان به ماه صحنه سازی ای بيش نبود، پرنسس دايانا كشته نشد بلكه به قتل رسيد و جان اف كندی قربانی نقشه حساب شده سازمان اطلاعات مركزی آمريکا، سيا، بود.
زمانی كه حوادث تاريخی جهان را به لرزه در می آورند، تئوری های توطئه به سرعت گسترش می يابند.
حملات تروريستی به آمريكا نيز از اين امر مستثنا نيست. هنوز گرد و غبار انفجارهای نيويورك ننشسته بود كه حكايات دسيسه آميز بهت انگيزی از گوشه و كنار سربرآورد.
كمتر از دو هفته پس از اين فجايع، بخش اينترنتی بی بی سی خود را غرق پيام هايی الكترونيكی يافت كه سعی داشتند بدانند آيا شايعاتی كه اكنون همه دنيا را فراگرفته صحت دارد يا نه.
صدها عدد از اين پيام ها خبر منتشره در يك ايستگاه اينترنتی را ذكر می كردند كه شبكه ”سی ان ان“ را به خاطر پخش ”صحنه هايی ساختگی“ از شادمانی فلسطينی ها در پی حمله به آمريكا، به تحريك احساسات ضدعرب متهم كرده بود.
شبكه سی ان ان متهم شده است تصاوير 10 سال قبل مربوط به جشن مردم به دنبال حمله عراق به كويت را از آرشيوهای خود بيرون كشيده و به عنوان مظهری از ضدآمريكايی بودن مردم فلسطين پخش كرده است.
سرمنشا اين ادعاها را می توان در پيام هايی كه در يك ايستگاه به نام ”شيكاگو ايندی ميديا“ منتشر شده بود يافت.
اين پيام می نويسد: ”يك لحظه تاثير اين گونه تصاوير را در نظر بگيريد. پخش اين گونه صحنه ها به احتمال زياد موجی از خشم و نفرت نسبت به فلسطينی ها پديد می آورد.“
يكی ديگر از شايعات همه گير اين است كه اسراييلی هايی كه در مركز تجارت جهانی كار می كردند محل كار خود را لحظاتی پيش از حملات ترك كردند. همچنين گفته می شود كه آريل شارون نخست وزير اسراييل، برنامه ديدار خود از نيويورك را كه قرار بود روز 11 سپتامبر انجام شود پيش از حملات لغو كرد.
مردم به اين نظريه ها روی می آورند چون نمی توانند قبول كنند كه اين خشونت ممكن است از ناحيه تنها چند نفر سر زده باشد. | | | کری کوپر استار رشته روانشناسی | منظور اين شايعات چيست؟ اين شايعات می خواهند بگويند كه حملات تروريستی حيله ای بود كه با هدف تحريك افكار عمومی جهان عليه مسلمانان مخالف اسراييل انجام شد.
البته اين تئوری ها بی اساس و نادرست است، اما به سرعت منتشر می شود.
طبيعت انسان
اكنون اين سوال پيش می آيد كه تئوری های توطئه از كجا نشات می گيرند؟ چه عنصری در سرشت انسان هست كه ما را به خلق عوالمی با انسان های شبح وار وامی دارد؟ آيا دچار مرض بدگمانی يا خيالاتی هستيم يا اين كه از جهان واقعی دلزده شده ايم؟
به گفته ”كری كوپر“ استاد رشته روانشناسی، انسان می خواهد با كمك اين تئوری ها ترس از خشونت های تصادفی و مرگ های غيرقابل پيش بينی را دفع كند.
آقای كوپر كه در موسسه علوم و تكنولوژی دانشگاه منچستر تدريس می كند، می گويد: ”مردم به اين نظريه ها روی می آورند چون نمی توانند قبول كنند كه اين خشونت ممكن است از ناحيه تنها چند نفر سر زده باشد. اگر فكر كنيد كه يك آدم ياغی يا يك گروه پيش پا افتاده اين كار را كرده است، آنگاه نگران زندگی روزمره خود می شويد. اگر اين اتفاق واقعا كار چند نفر باشد، پس احساس امنيت چه می شود؟“.
به گفته وی ما اين عوالم خيالی را خلق می كنيم چون كه نمی خواهيم بپذيريم در جهان، افراد ديوانه ای پيدا می شوند كه می توانند يك تنه رييس جمهور يك كشور را ساقط كنند (اشاره به ترور افرادی مانند جان اف كندی و انور سادات)، يك راننده بی احتياط می تواند پرنسسی را به جهان نيستی ببرد... و تنها چند مرد مسلح به چاقو قادرند يك كشور را دچار ارعاب كنند.
البته در اين ميان اينترنت نيز به رشد و نمو اين تئوری ها كمك می كند. گفته می شود كه پس از مرگ دايانا، حدود 36 هزار ايستگاه اينترنتی به وجود آمده است كه مدعی هستند مرگ او توطئه بوده است.
تاثير موج وار
پرفسور كوپر پيش بينی می كند طی هفته های آينده، تئوری های توطئه درباره حملات تروريستی آمريكا گسترده تر شده و گناه آن به گردن گروه بزرگتری از جانيان انداخته خواهد شد.
وی گفت: ”نكته اين است كه ما نمی توانيم باور كنيم گروه معدودی از افراد اين كار كرده باشند“ و افزود كه تاثير موج وار مشابهی پس از ترور جان اف كندی ظاهر شد.
تئوری توطئه منحصر به فرهنگ غرب نيست. كارشناسان می گويند كه اين پديده در طول تاريخ بشر در بسياری از جوامع خودنمايی كرده است.
به نظر می رسد كه انسان در يكی از ابعاد روانی خود نيازمند آن ها باشد.
به گفته ”جفری بيل“، نويسند يك نشريه اينترنتی كه در مورد اين پديده تحقيق می كند، هويت بخشيدن به فلاكت و بی عدالتی زندگی، را قابل تحمل تر می كند.
وی گفت: ”تئوری های توطئه توجيه كننده بحران و ناملايمت فعلی است و در ذهن مردم اين مساله را كه چرا برای آدم های خوب اتفاقات بد می افتد يا برعكس توجيه می كند.“
|
 |
|
|

|