نمایش "آدم آدم است" نوشته برتولت برشت به کارگردانی شکوفه ماسوری برنامه اردیبهشت و خرداد 86 سالن اصلی تالار مولوی است. ساعت شروع این نمایش 90 دقیقه ای 19:30 است. این نمایش را میلاد اکبرنژاد برای اجرای صحنه در تالار مولوی بازنویسی کرده است.

يکی از دلایل این بازنویسی، "کهنه" بودن ترجمه این اثر در ایران ذکر شده است. این نمایشنامه توسط شریف لنکرانی و امین موید که بیشتر آثار برتولت برشت را به فارسی برگردانده اند، به طور جداگانه ترجمه شده است.

دلیل دیگر بازنویسی این نمایش در جهت تطبیق با شرایط ایران است. برای این منظور در میان پرده هایی که در آثار برشت وجود دارند از شعرهای کودکانه و عامیانه ایرانی استفاده شده است.

پیام بخت، محمد نادری، محمد منعم، علیرضا کریم خانی، سالار دریامج، کیوان فهیمی، هومن خدادوست، شکیبا عبداللهیان بازيگران نمايش اند. مسعود عاشوری شاعر میان پرده ها نمایش بوده و سهی امینیان به عنوان طراح پوستر، کیوان فهیمی به عنوان طراح صحنه و الهه مونسی به عنوان طراح لباس همکاری داشته اند.

هنگ هشتم ارتش بریتانیا متشکل از 4 سرباز به نامهای جس ماهونی (پیام بخت)، فیرچایلد(محمد نادری)، جرایاجیپ ( محمد منعم)، پلی بیکر ( سالار دریامج) اقدام به دستبرد به صندوق اعانات می کنند. جرایا جیپ هنگام فرار موهایش در صندوق گیر می کند و "فیرچایلد" با قیچی او را خلاص می کند.

افراد هنگ هشتم به این نتیجه می رسند که "جرایا جیپ" با موهای بریده شده نمی تواند به پادگان برگردد بنابراین تصمیم می گیرند سه سرباز دیگر به پادگان بروند و پس از تهیه تیغ سرتراش برگردند و سر "جرایا جیپ" را بتراشند. برای این منظور برگ ماموریت و عینک او را می گیرند. چون برگ ماموریت نشان شخص است.

آنها در برگشت به پادگان پیش از آنکه موفق به تهیه تیغ بشوند در برابر سرجوخه (کیوان فهیمی) قرار می گیرند. سرجوخه خبر گم شدن یک نفر از هنگ را می دهد. سربازان متوجه می شوند که سرجوخه در جریان دستبرد قرار گرفته است. قرار است که شب در پادگان آمار گیری شود و چنانچه هنگی نفر غایب داشته باشد، مجازات شود.

نمایش " آدم آدم است" مانند بیشتر آثار برشت بر مبنای تئاتر اپیک (حماسی) نوشته شده است. تئاتری که برخلاف شیوه ارسطویی ماجرا ها در امتداد هم نیستند و هر قطعه ای برای خود نیز حکم داستان جداگانه ای دارد.

نگاه طنز تلخ به موقعیت های پیرامون انسان و خصایل و خود بینی های انسان که سبب سقوط و بی هویتی او می شود، در این نمایش مانند بیشتر آثار برشت به چشم می خورد.

در اجرای این نمایش در تالار مولوی گروه اجرایی قطعاتی از نمایش را بازنویسی کردند که در ایران بیشتر قابل لمس است. هرچند شکل نمایش های برشت متاثر از شرق و به ویژه تئاتر ژاپن است. ولی گروه در اجرای این نمایش بیشتر شباهت های نمایشی ایرانی را در آن پر رنگ کرده است.

در نمایش شرق آدمهای نمایش همانی هستند که از ابتدا بودند ولی این به خاطرموقعیت های مختلف است که آنها در شرایط خاص قرار می گیرند. در نهایت در نمایش های برشت تماشاچی متوجه می شود که عدم برخورد درست با شرایط و عدم تحلیل آن، مجبور است که تابع شرایط باشد به جای آنکه شرایط را تغییر دهد.