"خواب آهسته مرگ" نوشته محمد چرمشیر از نمایشنامه نویسان پرکار بعد از انقلاب و به کارگردانی حسن معجونی است که از اسفندماه در سالن اصلی تئاتر مولوی به روی صحنه رفته است.

این نمایشنامه باز خوانی محمد چرمشیر از رمان "ماجراهای باور نکردنی دکتر جکیل و مسترهاید" نوشته رابرت لوئیس استیونسون است. اما چرمشیر خود را پايبند خط داستانی کلاسیک نمی کند و داستان هايی فرعی از زندگی شخصیت های مختلف به موازات هم وارد داستان اصلی می کند که همه آنها توسط صحنه گردان به هم پیوند می خورند.

این صحنه گردان که می توان آن را سخنگوی نظرات نویسنده و هدایت کننده نقشه های اجرایی کارگردان در صحنه نامید، بیننده را به اعماق قصه می برد. قصه ای که خمیرمایه آن درباره جنایت صحبت می کند. او راز درونی شخصیت های گوناگون نمایش را به عنوان نمونه هایی از آدمهای اجتماع بازگو می کند.

"می توان به طرق گوناگون، علل جنایت را کشف و آن را دربرابر وجدان مشوش و مضطرب جماعت بشری عیان ساخت. آیا اندیشه ی جنایت، امری است که در زمانی معین برای افرادی معدود و معین از افراد بشر واقع می شود، و یا امری است که همگی آحاد بشر در ضمیرپنهان خویش بدان اندیشه می کنند." اندیشه های افلاطون جلد دوم صفحه 417 بند سوم.

اندیشه های افلاطون در مورد جنایت و موقعیت قوی دراماتیک داستان "دکتر جکیل و مسترهاید" سبب شده است که نویسنده نسبت به این خطر نهفته در ضمیر انسان ها جدا از اینکه در چه جایگاه و طبقه ای وقشری باشند، هشدار دهد.

دکتر جکیل از وجوه شر درونی خود موجودی را خلق می کند به نام مسترهاید. او قصد دارد خیر و شر را در عالم واقع به جان هم بیاندازد. مستر هاید بر علیه دکتر جکیل می شورد و زندگی مسنقل خود را آغاز می کند.

او در میان مردم حضور پیدا می کند و از آن پس قتل هایی اتفاق می افتد که عامل آن کشف نمی شود و اگر کسانی هم از آن خبر داشته باشند آن را بروز نمی دهند. در حقیقت در نمایشنامه "خواب آهسته مرگ" روایت محمد چرمشیر از آزاد شدن مسترهاید این است که دکتر جکیل به کشف راز چگونگی جنایت در میان مردم مختلف پی ببرد.

با این نگاه و گفتار صحنه گردان که در میان این گفتارها نقل وقول هایی از افلاطون نیز در باب جنایت گفته می شود، این موضوع به ذهن متبادر می شود که دکتر جکیل در جایگاه افلاطون نشسته است تا فرضیه اورا با علم ثابت کند.

برای برش های گوناگون و شناخت بهتر آناتومی جنایت شخصیت های نمایش مانند الیزابت ( زن خود فروش)، بازرس نیوکام که در مورد جنایت های اتفاق افتاده تحقیق می کند، سارای خدمتکار، برادر پشمینه پوش (کشیش)، پیشخدمت، دکتر هستی لانیون (همکار دکتر جکیل)، ریچارد و اترسون دو آدم معمولی به سهم خود کمک می کنند.

هرکدام از این آدم ها نقطه ضعفی دارند وتنها دکتر هستی لانیون همکار دکتر جکیل بحثی در ارتباط با اخلاق و علم با او دارد. او کار دکتر جکیل را اخلاقی نمی داند و هم اوست که در انتها به جرم قتل ها به دار آویخته می شود.

بازیهای کاریکاتوری وحشت زا همراه با طراحی صحنه مناسب که به جز صندلی های کافه شاپ که قهوه ای کمرنگ هستند از رنگ های سیاه و سفید در آن استفاده شده است، این حس وهم آلود ترس را به بیننده القا می کند.

بازیگران این نمایشنامه پانته آ بهرام (الیزابت)، داریوش موفق ( مسترهاید)، لی لی رشیدی(سارا)، محمدرضا جوزی (بازرس نیوکام)، حسن معجونی (صحنه گردان)،سعید چنگیزیان ( ریچارد)، افشین خورشیدباختری( ترسن)، سینا رازانی (پیشخدمت)، رضا بهبودی (دکتر هستی لانیون)، محمد رضا نو دهی (مرد پشمینه پوش) و نوید هدایت پور ( دکتر جکیل) هستند.