رئال مادرید از مورینیو ناامید شده است؟
در چند روز اخیر گزارشهای متعددی در رسانههای مختلف اسپانیایی و حتی در برخی از روزنامههای هوادار رئال مادرید، درباره احتمال جدایی مورینیو از این باشگاه در تابستان آینده منتشر شده و از آرسن ونگر به عنوان جایگزین او نام برده شده است.
این شایعات بخصوص وقتی قوت گرفت که در بازی یکشنبه رئال مقابل اتلتیک بیلبائو، زمانی که رئال گل اول را دریافت کرد، تعدادی از هواداران دو آتشه رئال، مورینیو را هو کردند، هر چند که بازیکنان مورینیو بازی یک هیچ باخته را به برد چهار به یک تبدیل کردند.
به نظر میرسد که در پی شکست خانگی این تیم مقابل بارسلونا در بازی رفت جام حذفی (کوپا دل ری)، تعداد زیادی از هواداران تیمی که ۹ بار قهرمان اروپا شده است، کم کم صبرشان به آخر رسیده است.
فردای روز شکست رئال از بارسلونا در برنابئو (۱۹ ژانویه)، گزارشی بدون منبع در مارکا، روزنامه حامی رئال مادرید و پرفروشترین روزنامه ورزشی اسپانیا، به چاپ رسید که حاکی از اختلاف میان مورینیو با تعدادی از ملیپوشان اسپانیایی این تیم بود.
این روزنامه ضمن انتقاد از تاکتیک و عملکرد مورینیو، مدعی شد که او از درون و بیرون باشگاه برای آیندهاش تحت فشار است.
علاوه براین، جزئیاتی از مشاجره مورینیو با ایکر کاسیاس و سرجیو راموس در تمرین رئال نیز در این روزنامه آمده بود. از جمله اینکه مورینیو در پاسخ به انتقاد راموس از تاکتیک تیم در مصاحبه با رسانهها، به او گفته است که : "تو در هر دو جا (در بازی و بیرون زمین) به من ضربه زدی".
علاوه بر این گفته شد که سرجیو راموس هم از مورینیو انتقاد کرده است که به دلیل نداشتن سابقه بازی در زمین فوتبال، با مسائل بازیکنان آشنا نیست.
پیشتر نیز نمونههایی از رفتارهای نامتعارف مورینیو در رختکن تیمش به بیرون درز کرده بود.
بعد از شکست در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا در سال گذشته، رسانه های اسپانیا گزارش کردند که مورینیو پیش از بازی به بازیکنانش توصیه کرده بود که به داور اعتراض کنند.
کریم بنزما به خبرنگاران گفته بود که برای اعتراض به داور نیامده (برای بازی آمده)، و ظاهرا مورینیو به دلیل اینکه بنزما خبر داخل رختکن را به بیرون داده از او در بازی برگشت استفاده نکرد.
اما تنها سبک بازی و موفقیتهای بارسلونا نیست که مورینیو را با چالش مواجه کرده است.
تاریخ رئال مادرید تنها به دستآوردها خلاصه نمیشود، بلکه شکوه و غرور این تیم نیز بخش مهمی از آن است. در این باشگاه فقط بردن نیست که اهمیت دارد، بلکه چگونه بازی کردن هم مهم است.
گذشته این تیم با موفقیتهای بزرگ و بازیکنان نامداری عجین است که هر کدام سهمی در شکلگیری اعتبار و شهرت جهانی این باشگاه داشتهاند؛ از آلفردو دیاستفانو گرفته تا زینالدین زیدان.
در نتیجه خیلی از هواداران، تحلیلگران، و گزارشگران، تاکتیک احتیاط آمیز و "توام با خشونت و برخوردهای فیزیکی"مورینیو، مانند بازی رفت این دو تیم در کوپا دل ری، را بیاحترامی به سنت باشگاه تلقی میکنند.
انعکاس رفتارخشنوتآمیزپهپه در مسابقه (لگد کردن دست مسی) تنها به خود او محدود نمیشود، بلکه احساس غالب این است که این گونه حرکات با برنامهریزی و "تاکتیکهای مخرب" مورینیو مرتبط است.
از سوی دیگر، فلورنتینو پرز، مدیر باشگاه، که بیصبرانه به دنبال پایان بخشیدن به سلطه بارسلونا و کسب دهمین عنوان قهرمانی اروپاست، شاید از اینکه همه تخم مرغهایش را در سبد مورینیو گذاشته پشیمان شده باشد.
او که صدها میلیون یورو برای جذب رونالدو، کاکا، و بنزما هزینه کرده میداند موقعیت خودش نیز از تضمین ابدی برخوردار نیست، همانطور که در سال ۲۰۰۶ نیز وقتی نتایج به دلخواه پیش نرفت مجبور به کنارهگیری شد.
با این وجود، پرز تاکنون مرتبا از مورینیو، که به نظر او بهترین مربی جهان است، حمایت کرده است. حتی وقتی دوربینهای تلویزیونی مورینیو را در حال فرو کردن انگشتش به چشم تیتو ویلانوا، کمک مربی بارسلونا، شکار کردند- عملی که موجب خدشه دار شدن اعتبار رئال شد- حمایت پرز از او متوقف نشد.
حمایت بازیکنان
اما در پاسخ به اعتراض تماشاگران در بازی با بیلبائو، بازیکنان رئال همگی به پشتیبانی از مورینیو پرداختند.
ایکر کاسیاس، کاپیتان و دروازه بان رئال، به گزارشگران گفت: او با هیچ کس رابطه بدی ندارد و اگر قرار است تیم جامی ببرد، همه تیم باید با هم باشند. هو کردن مورینیو، هو کردن همه ماست.
آلوارو آربلوئا، دیگر ملیپوش اسپانیا، نیز گفت: مورینیو مربی بزرگی است و من هیچ مشکلی با او ندارم.
در کنفرانس بعد از بازی یکشنبه با بیلبائو، مورینیو از پاسخ دادن به سوالهای مربوط به ترک باشگاه طفره رفت. اما در مورد هو کردن تماشاگران گفت: این نخستین بار در دوران مربی گری من است که چنین اتفاقی میافتد، اما با این حال برایم مهم نیست. من به کارم ادامه می دهم.
بازی خوب در آخرین ال کلاسیکو به کمک مورینیو میآید
بازی طوفانی نیمه دوم در بازی برگشت کوپا دل ری در چهارشنبه شب (۲۵ ژانویه)، گرچه مانع حذف مدافع قهرمانی نشد، اما میتواند در آینده موثر باشد.
شاید این تنها رویارویی رئال مادرید با بارسلونا از زمان حضور مورینیو بود که این تیم بازی خوب و قابل قبولی از خود ارائه داد، و شاید استحقاق برنده شدن را نیز داشت.
مورینیو که دردیدارهای پیشین با بارسلونا، به دلیل اتخاذ تاکتیکهای احتیاطی و غیر هجومی، علاوه برنتیجه نگرفتن، مقهور بازی روان و زیبای حریف شده بود، در این بازی متفاوت عمل کرد.
اگر فرصتهای پرتعداد گلزنی با بیدقتی مهاجمان این تیم هدر نمیرفت، چه بسا این رئال بود که به جمع چهار تیم پایانی این جام راه یافته بود.
نمایش خوب رئال در این بازی، مطمئنا برای پایان دادن به شایعات رفتن مورینیو کافی نخواهد بود، اما نشان داد تیم مورینیو از توانایی لازم برای قهرمانی در لا لیگا و مقابله با بارسلونا در لیگ قهرمانان اروپا برخوردار است.
از اینرو، به نظر میرسد صحبت از آینده مربیای که توانسته تیمش را با ۵ امتیاز اختلاف در صدر لالیگا نگه دارد،مخصوصا وقتی تیم دوم جدول از نظر بسیاری بهترین تیم باشگاهی دوران تلقی میشود، هنوز زود باشد.
افتخارات مورینیو
لیگ قهرمانان اروپا: ۰۴/۲۰۰۳ ، ۲۰۰۹/۱۰جام یوفا ۲۰۰۲/۰۳لیگ پرتغال: ۲۰۰۲/۰۳, ۲۰۰۳/۰۴لیگ برتر انگلستان: ۲۰۰۴/۰۵, ۲۰۰۵/۰۶اسکودتو (لیگ ایتالیا): ۲۰۰۸/۰۹, ۲۰۰۹/۱۰کوپا دل ری: ۲۰۱۱کاپ پرتغال: ۲۰۰۲/۰۳جام حذفی انگلستان: ۲۰۰۶/۰۷جام اتحادیه انگلستان: ۲۰۰۴/۰۵, ۲۰۰۶/۰۷کاپ ایتالیا: ۲۰۰۹/۱۰سوپر کاپ پرتغال: ۲۰۰۳سوپر کاپ ایتالیا: ۲۰۰۸
افتخارات فردی
بهترین مربی جهان-فیفا:۲۰۱۰بهترین مربی جهان- ۲۰۰۴, ۲۰۰۵, ۲۰۱۰
بهترین مربی اروپا: ۲۰۰۲/۰۳, ۲۰۰۳/۰۴
بهترین مربی لیگ پرتغال: ۲۰۰۲/۰۳, ۲۰۰۳/۰۴بهترین مربی لیگ برترانگلستان: ۲۰۰۴/۰۵, ۲۰۰۵/۰۶
بهترین مربی لیگ ایتالیا: ۲۰۰۹
