سیامک قاسمی

	در سالهای گذشته به مناسبت روز جهانی کارگر راه پیمایی های در شهرهای ایران برگزار می شد

اول ماه نزدیک است و زمان پرداخت اجاره خانه بازهم بسرعت برق و باد از راه رسید.

او که به سختی می تواند فقط از پس پرداخت کرایه خانه برآید، این روزها باید دختر خود را روانه خانه بخت کند و تامین جهیزیه دختر هم به غصه های او اضافه شده است.

او کارگری است که تازه اخراج شده و در این سن و سال تازه باید با مشکلات دست و پنجه نرم کند.

در سالهای اخیر و بویژه پس از روی کار آمدن دولت نهم بسیاری از کارگران با مشکلات جدی معیشتی روبرو شده اند.

ورشکستگی بعضی از کارخانجات و اخراج گسترده کارگران در ایران باعث شده این قشر از جامعه ایران، در زندگی روزمره با مشکلاتی جدی مواجه شوند.

البته کم نیستند کارگرانی که برای ماهها، حقوقی از کارفرمای خود دریافت نکرده اند و با توجه به موج فزاینده تورم در ایران درآمد این کارگران کفاف زندگی آنها را نمی دهد.

به گفته منابع رسمی در حال حاضر حداقل دستمزد کارگران ایرانی ۱۸۳ هزار تومان تعیین شده و در بسیاری موارد با احتساب مزایا حداکثر به ۲۳۰ هزار تومان می رسد. این در حالی است که به گفته کارشناسان اجاره خانه در تهران و مراکز استانها در ایران به طور متوسط در سال گذشته حدود ۳۰۰ هزار تومان بوده است.

البته نبود بیمه مناسب درمانی و تامین اجتماعی و قراردادهای کوتاه مدت هم از دیگر دغدغه های کارگران ایرانی است.

نظرات شما  در مورد روز کارگر و شرایط زندگی کارگران ایران از طریق پنجره موجود در این صفحه پیام بفرستید

علی حق، خبرنگار امور کارگری در ایران می گوید: " مجموعه سیاستهای اقتصادی دولت محمود احمدی نژاد که با اصول و قواعد علم روز اقتصاد در دنیا منطبق نیست، وضعیت کارگران را بسوی بحرانی تر شدن تولید در کشور سوق داده و بر همین اساس نه تنها امنیت شغلی کارگران در سال جاری بیشتر به خطر افتاده و شمار واحدهای تولیدی که دچار رکود یا تعطیلی شده اند بیشتر شده، بلکه در عرصه معاش کارگری هم به لحاظ رشد نرخ تورم و کاهش قدرت خرید مردم وضع معیشتی کارگران با خطر جدی روبرو شده است".

از سوی دیگر خصوصی سازی بسیاری از صنایع در ایران و موج فزاینده بیکاری و اخراج کارگران باعث شده که آنها از مطالبه حقوق اولیه خود خودداری کنند و به حداقل بسنده کنند.

علیرضا سقفی خراسانی، دبیر کانون دفاع از حقوق کارگران، می گوید این شرایط به حشت در میان جوامع کارگری در ایران دامن زده است.

به گفته وی قراردادهای موقت و اهرم اخراج کارگران توسط کارفرما باعث شده که کارگران از ایجاد تشکلهای مستقل کارگری برای احقاق حقوق قانونی خود ترس داشته باشند.

هزینه گزاف اعتراضات صنفی

شاید نقطه اتکای کارگران برای دفاع از حقوق قانونی آنها تشکلهای مستقل کارگری و سندیکاها باشد که البته تشکیل چنین نهادهای مستقلی برای کارگران بی هزینه نبوده است.

منصور اسانلو، رهبر سندیکای اتوبوسرانی شرکت واحد، به دلیل اعتراضات صنفی در سال ۸۴ هم اکنون دوره محکومیت ۵ ساله خود را در زندان اوین می گذراند.

هر چند محمود صالحی، فعال کارگری در کردستان که به دلیل شرکت در مراسم روز کارگر در سال گذشته دستگیر شده بود آزاد شد، اما ۱۱ نفر از همکاران آقای صالحی با حکم شلاق مواجه شدند.

در فروردین ماه سال جاری نیز نیروی انتظامی ایران، اعتصاب کارگران متحصن در کارخانه لاستیک البرز را که حدود ۸ ماه حقوقی دریافت نکرده بودند، برهم زد و به آنها حمله کرد.

	هر سال به مناسبت روز جهانی کارگر در بسیاری از شهرهای جهان مراسمی برگزار می شود

در این تحصن ۱۴۰ کارگر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند و پس از سپردن تعهد مبنی بر عدم شرکت در چنین تحصنهایی در آینده، آزاد شدند.

تشدید اقدامات امنیتی علیه تشکلهای مستقل کارگری در حالی صورت می گیرد که به گفته اسماعیل محمد ولی، روزنامه نگار مسائل کارگری در ایران اقدامات دولت نهم به ریاست محمود احمدی نژاد در جهت افزایش تصدی گری دولت بوده است و برخلاف منافع کارگران عمل کرده است.

جلوگیری از مراسم روز جهانی کارگر

امسال پیش از روز جهانی کارگر مقامات امنیتی ایران به فعالان کارگری و خانواده های آنها برای برگزاری مراسم اول ماه مه هشدار دادند.

شیث امانی فعال کارگری درکردستان که برای جابجایی سند وثیقه خود به دادگاه مراجعه کرده بود بدون ابلاغ قبلی و در آستانه روز جهانی کارگر با اجرایی شدن حکمش از سوی مراجع قضایی دستگیر و روانه زندان مرکزی سنندج شد.

همچنین صدها تن از نیروهای امنیتی از برگزاری تجمع فعالان مستقل کارگری و خانواده هایشان در روز ششم اردیبهشت و در آستانه روز جهانی کارگر در پارک چیتگر تهران ممانعت کردند.

افزایش فشار برای جلوگیری از تجمعات مستقل کارگری در اول ماه مه در حالی صورت می گیرد که رسانه های امور کارگری نیزاز این فشارها بی نصیب نمانده اند.

در حالی که خبرگزاری کار ایران، ایلنا، که تنها خبرگزاری منعکس کننده اخبار کارگری بود، سال گذشته توسط نهادهای دولتی فیلتر شد، امسال در آستانه روز جهانی کارگر نشریه کارگری "راه آینده" هم با شکایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از انتشار آخرین شماره و ویژه نامه خود بازماند.

علیرضا سقفی خراسانی سردبیر ماهنامه راه آینده می گوید جلوگیری از چاپ این نشریه در آستانه روز جهانی کارگر با زمینه سازی قبلی انجام شده است.

تلاش برای اخذ مجوز برگزاری مراسم اول ماه مه در حالی در جوامع کارگری در جریان بود که بسیاری از این درخواستها پیش از روز جهانی کارگر با پاسخ منفی مقامات امنیتی و انتظامی ایران همراه شده بود.

سال گذشته در جریان این مراسم بویژه در تهران، هزاران کارگر راهپیمایی کردند و در شعارهایی دولت محمود احمدی نژاد را به دلیل بی توجهی به مشکلات کارگران مورد انتقاد قرار دادند.

نظرات شما

حتی مردم ثروتمند ایران هم هنوز برای حقوق واقعی خود مبارزه نمی کنند، چه برسد به کسانی که زیر خط فقر به سر می برند و شغل بسیار سخت و اغلب مضر برای سلامتی شان دارند! اما اگر کارگران و همه کسانی که حقوق کمی می گیرند، به مانند مردم فرانسه یا بریتانیا، اعتصاب گسترده و جدی بکنند، حتما حکومت هم می فهمد که آن روزها که مدام از حقوق شهروندانش کم می کرد تا بیشتر به گروههای سیاسی و شبه نظامی خارجی بدهد، تمام شده است. شهاب برادران دیلمقانی - تهران

در این حکومت جور کارگر و کارمند و ... ندارد.همه به پای سیاست های مستبدانه این رژیم که هدف نهایی تمامی ان حفظ حکومت به هر قیمت است باید بسوزند.امروزه تمامی ملت در برابر تمامی حکومت هستند.مسلما کارگران به دلیل اسیب پذیری مالی بیشترین خسارت را از سیاست های غلط حکومت اسلامی که اولین نمود ان در وضعیت اقتصادی ظاهر میشود ؛می بینند. ارتین - اهواز

تا چشم شما کور شود که از پیشرفت های ایران شدیدا می سوزید و فقط اخبار و دروغ های تفرقه افکنانه انتشار می دهید . ۳۰ سال است ما با خذعولات شما آشنا هستیم. به یاری خدا این دولت مردمی هم در ارائه خدمت به مردم فداکار و کارگران عزیز به موفقیت های ویژه خواهد رسید. امید - تهران

ستون هر کشور کارگران آن کشورند پس وقتی ستون درست نباشد کشور از هم میپاشد و این چیزی است که میخواهند. وقتی اقتصاد کشور مریض است و آمار وارقام واقعی نیست مثلا قیمت یک خانه را دویست هزار تومان دارایی میزند چه توقع داریم کارگر با حقوقش بتواند زندگی کند. بیمه بیکاری و ... حتی یک اجاره خانه را نمیتواند پوشش دهد تازه اگر بدهند کارمندان بیمه مثل اینکه ارث پدرشان را میپردازند. رستم - اسپانیا

سلام و خسته نباشید روز کارگر روزی است که کارگران به همدیگر کمک کنند البته از اینکه کارگر در این روز ناتوان از پرداخت کرایه خانه است جای بس تأسف است ولی کارگران باید یاد بگیرند همدیگر را تنها نگذارند و در مورد کرایه خانه یا از دولت کمک بگیرند یا به همدیگر کمک کنند اما کار نباید بازیچه باشد شاید کارگران آمپریس باشند در اینصورت بایستی به تاریخ مراجع کند که مکررآ مرتکب اشتباه نشودکارگر بایستی احساس مسئولیت کند. ساسان

همین کارگر ها بودند که احمدی نژاد را رئیس جمهور کردند، همین کارگر ها هستند که در اکثر انتخابات ها به حزب احمدی نژاد رای میدهند همین ها هستند که وقتی مورد ظلم و ستم واقع می شوند صدائی ازشان بیرون نمیآید. درجه کارگر در اسلام خیلی بالاست، اما مورد ستم واقع شدن و ساکت نشستن هم به همان درجه مذموم و نکوهیده است. بالاخره باید اعتراضی کرد تا گوش شنوائی پیدا شود؟؟ امیر - تهران

روز کارگر سرآمد انقلاب مشروطه حدود صد سال پیش ایران بود.در انقلاب سفید شاه نیز آن را واقعا تقیدر کردند تا زمانی که تا سال انقلاب بیکاری بشدت نزول کرده بود و صنف های کارگری قدرتمند گشته بودند.با آغاز انقلاب انقلابیون شعار خمینی را بعنوان بیداری ملت برای حقوق مستضعف و کارگر استفاده میکردند.اما دیری نپایید که کارگر باز باری دیگر به دویست سال پیش نزول کرد و جوانان به سمت تجارت سیاه و سفید و رویای دانشگاه رفتند و یا عده ای راههای فرعی سیاه از قاچاق تا دلالی را پیشه نمودند.این میان کارگران صادق بودند که ضرر انقلاب را بیش از همه دیدند.اتصا! د ایران به بیماری هلندی دچار شده است. به این معنی که تولیدات زیر ساختی و بهداشتی و ساختمانی و آموزشی و تجهیزاتی و مادر بازای فروش نفت و گاز وارد نشدند و دولت با ماجراجویی آمد دلار حاصله را به جامعه تزریق کرد اما حاصل آن تورم و کاهش ارزش ریال شد.ملک صعود بیخودی کرد که ممکن است به نزول قطعی مانند ایالات متحده پایان یابد.اقتصاد ایران و گمرکات باید آزاد شوند تا کارگر بتواند خریدار داشته باشد آنهم در کارخانجات مادر و تولیدی و بازار کار، آنهم با صعود ارزش ریال در بازارهای جهانی.ملاها برای ایران و کارگر در تاریخ باید جواب بدهند و وقت هنوز دیر نشده است ! انند رئول کاسترو که از پس توبه برآ! مده ست و میخواهد خاطره خوبی ار فیدل برادرش در تاریخ برجای بماند.دموکراسی اقتصادی ایران راه حل مشکلات همه ایرانیان خواهد بود. محسن

این حکومت ددمنش اسلامی لشگر بیکاران را برای روزهای اینده که جنگ سر نوشتش را معین خواهد کرد ذخیره میکند.که هر کس که به میدان جنگ برود از همه امکانات رفاهی برخوردار میشود. بدرود. داریوش

واقع هر دفعه خبری از کارگرها میخوانم خیلی ناراحت میشوم.ولی اینبار وقتی این مقاله را خواندم، اشک از چشمانم سرازیر شد.از خودم خجالت میکشم.با اینکه اصلا اهل اصراف نیستم و حلال و حرام برام خیلی حیاتی هستند،ولی یک حس عذاب وجدانی درم فروکش میکنه.نه پولی دارم کمک کنم،از فرنگ هم که دستم به کسی نمیرسد.به خدا این رژیم سرکوب مردم رو بدبخت تر و بدبختر میکنه.ای خدا کی از دست این بی وجدانهای نان به نرخ روز خوار خلاص میشویم؟چگونه است که در اسلام درجه کارگر خیلی بالاست ولی رژیم کارگرها را به بدبخت ترین قشر جامعه تبدیل کرده که نتونن حتی یک گوشت مرغ سر سفره شان داشته باشند. علی - ژنو