مهدی امیری

"تهران شاید برای کسانیکه دور از آن هستند و یا در روستا زندگی می کنند خوش رنگ و لعاب به نظر برسد و شهر آرزوهایشان باشد ولی با این همه آلودگی هوا و محیط زیست انتظار نداشته باشید بگویم آبی است."

وحید دانشجو و ساکن محله سبلان، ادامه می دهد: "این سوال را از هر شخص دیگری بپرسید که تهران چه رنگی است طبیعتا خواهید شنید که تهران با این همه ماشین و کارخانه، دود گرفته و سیاه است و همه انتظار باد و باران را می‌کشند تا از این آلودگی کاسته شود و چند روزی آسمان تمیز و آبی باشد."

امیر که دو سال از اقامتش در تهران می گذرد، می گوید: "اولین بار وقتی پس از 18 سال زندگی در آلمان و سوئد به ایران بازگشتم اولین منظره ای که از تهران دیدم چهره شهری بود در میان دودی تیره که همه جا را گرفته بود و فقط بخش هایی از آن زیر یک پرده سیاه رنگ پیدا بود . وقتی از سالن فرودگاه خارج شدم، انگار وارد تونلی از دود شدم، چشمانم به شدت می سوخت و مدتی طول کشید تا به این شرایط عادت کنم."

امیر اضافه می کند: "با اینکه تهران را زادگاه و محل زندگی‌ام است و خاطرات کودکی‌‌‌ام را در خود جای داده ولی برای من رنگی جز خاکستری ندارد."

زرد کم رنگ

رضا،‌ دانشجو و ساکن غرب تهران نیز می گوید: "برای من تهران زرد کم رنگ است. نه این که تنفر وجود داشته باشه، ولی هیچ صمیمیتی هم نیست، شاید دلیلش، زندگی ماشینی مردم باشد که باعث شده صمیمت‌های گذشته رنگ ببازد، همچنین ته مایه هایی از بیماری و افسردگی در سیمای شهر دیده می شود که باعث شده تهران در مجموع خیلی خوش رنگ به نظر نرسد."

نسیم در پاسخ به این سوال که تهران را چه رنگی می‌بینید، پاسخ می‌دهد: "اولین چیزی که نظرم می رسد آلودگی هوا است. با این همه آلودگی به نظر من می‌توان تهران را به یک رنگین کمان تشبیه کرد. اما نه از رنگ های خوب."

از سیاه تا سفید

سمانه ساکن شرق تهران می گوید: "تهران را به رنگ سیاه و گاهی سفید می بینم، رنگ سیاه دودها و آلودگی‌های تهران است. سفید هم کوه های بلند آن که رویش را برف پوشانده است، البته به شرطی که از میان این همه دود و آلودگی بشود آن را دید."

مرضیه، دانشجوست. او عقیده دارد: "تهران به رنگ سیاه و سفید است. به دلیل اینکه آسمان زیبایش را سیاهی گرفته و از این جهت سیاه است ولی چون دل آدمهای آن با عشق و محبت به روشنی می درخشد، سفید است."

اکبر، راننده تاکسی و ساکن خیابان پیروزی تهران می‌گوید: "برای آن‌هایی که شمال تهران زندگی می‌کنند و پولشان از پارو بالا می رود، نه رنگ آلودگی را می‌بینند و نه ترافیک؛ تهران سفید است، آسمانش هم آبی. اما برای ما که از صبح تا شب برای یک لقمه نان توی دود و دم کار می‌کنیم، تهران سیاه است."

از بی رنگی به سیاهی

بهنام، کارمند بانک است. او در توصیف نمای تهران می گوید: "به نظر من تهران بی رنگ است. البته این بی رنگی مربوط به آدم هایی می شود که در تهران زندگی می کنند."

سوال درباره رنگ تهران، بهزاد، دانشجو و ساکن جنوب شهر را به یاد چیزی غیر از آلودگی هوا می‌اندازد. او می‌گوید: "به نظرم اصلا احتیاج به توضیح نیست، کافیست زندگی خانواده‌هایی که در کوره های پاکدشت برای 100 هزار تومن در ماه از صبح تا شب خشت درست می کنند را با خانواده هایی که در شمال تهران به فکر آخرین مدل ماشین و سفر خارج هستند، مقایسه کنید. آن وقت همه رنگ ها را سیاه سیاه می بینید."