اخیرا وزارت فرهنگ و ارشاد نمایش شمایل و تصاویر امامان شیعه و همچنین حمل علم و کتل را در ایام محرم ممنوع اعلام کرد.

پیش از انقلاب این اشکال عزاداری در چنین سطح گسترده ای که امروز دیده می شود وجود نداشت.

اما اینک کار به آنجا کشیده است که ناخشنودی اکثر روحانیون حکومتی و غیرحکومتی، سنتی و نو اندیش از این پدیده ها اوج تازه ای گرفته است.

گزارش راديويی سياوش اردلان

آنها می گویند این شیوه های عزاداری به منزله ترویج خرافات است و "وهن اسلام و تشیع" به شمار می آید.

در کنار اینها ظهور سبک های جدید مداحی و روضه خوانی نیز با ناخشنودی طیف های سنتی روحانیون روبرو شده است.

علاوه بر سبکهای جدید موزیکال که با آهنگهای مذهبی درآمیخته است محتوای بسیاری از روضه خوانی ها و مداحی ها نیز با روایت روحانیون حاکم از واقعه کربلا و مبارزات امام حسین منافات دارد.

در اشعار این مداحی ها درباره ویژگی های فیزیکی امامان و شخصیتهای شیعه برای برانگیختن ستایش و تاثر شنونده قصه پردازی می شود.

همچنین بسیاری در میان قشر جدید مداحان برای آنکه مظلومیت امام حسین و یارانش را برجسته کنند تصویری از آنها ارائه می دهند که با روایت روحانیون جمهوری اسلامی مبنی بر عزتمندی قیام عاشورا فاصله زیادی دارد.

بسیاری از روحانیون منتقد معتقدند حکومت ایران در رواج آنچه اکنون خود بر آن اشکال وارد می کند مقصر است زیرا هم صدا و سیما در برنامه های خود گاهی در نقش مروج عمل می کنند و هم برخی روحانیون حاکم سابقه کمک و حضور در محافلی را دارند که در حال حاضر می کوشند آنها را محدود کنند.

تلاشهای حکومت برای مقابله با اشکال جدید عزاداری ها که وارد فرهنگ شیعه شده راه درازی را برای موفقیت در پیش دارد.

این امکان نیز وجود دارد که در صورت برخوردهای تند حکومت، بین قشر روحانی و مداح شکافهائی ایجاد شود که به ضرر هر دو آنهاست.