15:03 گرينويچ - دوشنبه 31 ژوئيه 2006 - 09 مرداد 1385

تصويب قطعنامه شورای امنيت عليه ايران

شورای امنيت سازمان ملل متحد، در قطعنامه ای از ايران خواسته است که تمام فعاليتهای هسته ای بحث انگیزخود را تا پايان ماه اوت به حال تعليق درآورد و در غير اينصورت با تحريمها مواجه خواهد شد.

قطعنامه با 14 رای موافق به تصویب رسید. قطرکه تنها عضو عرب شورای امنیت است با قطعنامه مخالف بود.دولت قطر قطعنامه را موجه دانسته ولی زمان آن را اشتباه خوانده است.

متن قطعنامه؛ اينجا را کليک کنيد

نصیر الناصر نماینده قطر در سازمان ملل متحد گفت: "ما با صدور این قطعنامه در زمانی که منطقه ما دستخوش شعله های آتش است موافق نیستیم."

بدلیل اصرار چین و روسیه، شورای امنیت گفته است که قبل از اعمال هرگونه تحریم، مذاکرات بیشتری صورت خواهد گرفت.

گزارش رايويی برنامه جام جهان نما را بشنويد

اعضای دائم شورای امنيت سازمان ملل روز جمعه بر پيش نويس اين قطعنامه به توافق رسيدند.

محمد جواد ظریف، نماینده ایران در سازمان ملل متحد گفته است که این قطعنامه هیچگونه مبنای قانونی ندارد.

پيشتر مقامات ايران هشدار داده بودند که اگر شورای امنيت سازمان ملل متحد قطعنامه ای عليه ايران تصويب کند، اين کشور پيشنهادهايی را که با هدف محدود کردن برنامه هسته ای اش مطرح شده، مورد بررسی قرار نخواهد داد.

حميدرضا آصفی، سخنگوی وزارت امور خارجه ايران گفته است اگر شورای امنيت پيش نويس قطعنامه را تصويب کند، مجموعه پيشنهادی اروپا ديگر در دستور کار دولت ايران نخواهد بود.

برخی از مقامات ايران پيشتر نيز درباره خروج از ان پی تی تهديدهايی را مطرح کرده بودند.

علاءالدين بروجردی، رييس کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس ايران، روز سه شنبه 18 ژوئيه گفت اگر قرار باشد حق غنی سازی از ايران سلب شود، ديگر انگيزه ‌ای برای ادامه حضور در چارچوب ان پی تی باقی نمی ماند.

البته حکومت ايران هنوز پاسخ رسمی به مجموعه پيشنهادی اروپا نداده و گفته است که حداقل تا اوائل شهريور ماه فرصت می خواهد که جواب خود را آماده کند.

در ماه ژوئن، پنج کشور عضو دائم شورای امنيت سازمان ملل به علاوه آلمان مجموعه پيشنهاداتی به ايران ارائه کردند و در مقابل آن از ايران خواسته اند غنی سازی اورانيوم را متوقف کند.

به گفته صادق صبا، تحليلگر مسايل ايران در بی بی سی، تصويب اين قطعنامه پرونده هسته ای ايران را در موقعيت جديدی قرار می دهد؛ بدين معنی که ايران با يد تهديدهای خود را عملی کند که در آن صورت بحران عميق تر می شود و يا اينکه در صدد کاهش تنش بر آيد و با پذيرش بسته پيشنهادی راه را برای يک توافق دپپلماتيک مهيا کند.