مزروعی می گويد از دليل ممنوع الخروج شدنش خبر ندارد

آقای مزروعی گفته است که برای شرکت در نشست فدراسيون بين المللی روزنامه نگاران به کشور دانمارک دعوت شده بوده اما هنگامی که برای خروج از ايران به فرودگاه مهرآباد در تهران مراجعه کرده مأموران به او اعلام کرده اند که ممنوع الخروج شده و گذرنامه اش را از وی گرفته اند.

وی می گويد که دليل ممنوع الخروج شدنش را نمی داند اما طی نامه ای اعتراض آميز که به رئيس قوه قضائيه نوشته اين احتمال را مطرح کرده است که دچار "ترکشهای" پرونده ای شده باشد که عليه پسرش حنيف و جمعی از وبلاگ نويسان و فعالان سايتهای اينترنتی تشکيل شده و ممنوع الخروج شدنش را به دست اندرکاران اين پرونده نسبت داده است.

حنيف مزروعی در سايت اينترنتی رويداد فعاليت می کرد پائيز سال گذشته همراه با چند تن ديگر از همکارانش بازداشت شد و اين ماجرا آغازگر بازداشت تعداد ديگری از فعالان سايتهای اينترنتی شد.

رجبعلی مزروعی در نامه به رئيس قوه قضائيه نوشته که علاوه بر نسبت پدر و فرزندی به دليل جايگاه خود به عنوان رئيس انجمن صنفی روزنامه نگاران به پيگيری پرونده پسرش پرداخته و دست اندرکاران پرونده "از هيچگونه اقدامی در مقابله با پيگيريهای" او "ابا نداشته ‌اند با اراده ‌ای فراقانونی و بدون هرگونه مستند قانونی با سوء استفاده از جايگاه قانونی خود دست به اين اقدام زده ‌اند".

انجمن صنفی روزنامه نگاران نيز خواهان پاسخگويی مقامات مسئول در قبال ممنوع الخروج شدن آقای مزروعی شده است.

ممنوع الخروج شدن چهره های سياسی و مطبوعاتی از مدتی پيش در ايران باب شده و تعدادی از فعالان سياسی و مطبوعاتی ايران همچون عيسی سحرخيز و عمادالدين باقی به شيوه مشابه با رجبعلی مزروعی از ممنوع الخروج شدن خود خبردار شده اند.

اين در حالی است که پيشتر حتی آن دسته از فعالان سياسی و مطبوعاتی که دارای پرونده در دادگاه بودند و با قرار وثيقه از زندان آزاد شده بودند به آزادی به مسافرت به خارج از ايران می پرداختند.

رجبعلی مزروعی علاوه بر رئيس انجمن صنفی روزنامه نگاران، عضو شورای مرکزی حزب مشارکت ايران است و در دوره پيشين مجلس شورای اسلامی، نماينده اصفهان بود.

وی پيشتر از گردانندگان روزنامه سلام بود که توقيف آن در تير 1378 گسترده ترين نا آرامی دانشجويی در ايران پس از انقلاب را به همراه داشت.