گاردين می نويسد اين روزها، گنجه لباس محمد خاتمی، نقل محافل طبقه متوسط تهران شده است

اين روزنامه بريتانيايی با اشاره به تنوع رنگ در لباس روحانيون و مد شدن نعلين های زرد رنگ و همچنين استفاده از حلقه های نقره ای مرصع به سنگ های درشت گرانقيمت، می نويسد بسياری از اين روحانيان در آراستگی ظاهر خود، سنگ تمام گذاشته اند.

نيلوفر حائری در مقاله خود در گاردين می نويسد مسلمانان، خوش پوشی را از دستورات دينی خود می دانند و شايد نمود اين دستور دينی را بيش از همه بتوان در ميان روحانيون ايران يافت.

گاردين می نويسد به لطف روايات فراوانی که از آراستگی ظاهر پيامبر و علاقه وافر او به عطر و روايح خوش نقل شده، شايد بتوان گفت اهميت خوش پوشی در تعاليم اسلامی تنها چيزی است که همه روحانيون در آن متفق القولند.

به نوشته اين روزنامه، تلاش برای خوش پوشی، تنها به اعلام جواز شرعی آن محدود نشده و عملا نيز مورد تشويق قرار می گيرد.

گاردين می افزايد اين روزها، گنجه لباس محمد خاتمی، نقل محافل طبقه متوسط تهران شده است و هر بار که بسته به اقتضای فصل، طرح و رنگ و جنس عبا و قبای وی عوض می شود، حرف و حديث در مورد نوع پوشش رئيس جمهور نيز رنگ و جلايی تازه به خود می گيرد. هنگامی که در اواسط تابستان، محمد خاتمی با عبايی به رنگ کرم روشن بر صفحه تلويزيون ظاهر شد، چندين عضو برجسته هيئت دولت از همين الگو پيروی کردند.

روزنامه بريتانيايی گاردين در ادامه اين مطلب می نويسد اگر کسی بخواهد مد لباس روحانيون را مورد مطالعه قرار دهد، بی گمان نخواهد توانست از کنار قم بی تفاوت بگذرد. شهر قم، علاوه بر شهرت معنوی اش، بهترين و مشهورترين طراحان و خياطان لباس روحانيون در ايران و احتمالا خاورميانه را نيز در خود جای داده است.

مسلمانان، خوش پوشی را از دستورات دينی خود می دانند و شايد نمود اين دستور دينی را بيش از همه بتوان در ميان روحانيون ايران يافت. به لطف روايات فراوانی که از آراستگی ظاهر پيامبر و علاقه وافر او به عطر و روايح خوش نقل شده، شايد بتوان گفت اهميت خوش پوشی در تعاليم اسلامی تنها چيزی است که همه روحانيون در آن متفق القولند   گاردين

به نوشته گاردين، در طول بيست و پنج سال گذشته، جمهوری اسلامی تلاش کرده است شهر قم را به مهمترين حوزه شيعی تبديل کرده و گوی سبقت را از رقبای ديرين اين شهر يعنی کربلا و نجف بربايد. در حال حاضر انبوهی از طلاب عراقی، سوری، افغان، لبنانی و پاکستانی در مدارس علميه اين شهر مشغول تحصيلند و زوار شيعه از آفريقا، آمريکا و اروپا برای زيارت اماکن متبرکه به اين قم مسافرت می کنند.

گاردين می نويسد اين روزها تعداد خارجيان ساکن در قم و گردشگرانی که از آن بازديد می کنند به مراتب بيش از تهران است. به لطف حضور خارجيان، غذاهای عربی نيز در بسياری از رستوران ها ارائه می شود و وجود انبوهی از فروشگاه های مخصوص گردشگران، هتل ها و آژانس های مسافرتی، خبر از رونق کسب وکار در شهر می دهند.

نويسنده مقاله در شرح سفر خود به قم، از خياطی می نويسد که در مغازه خود انواع پارچه های تايلندی، کره ای، عراقی، ايتاليايی و انگليسی را نيز ارائه می کرد. وی می افزايد در گفتگو با اين خياط، متوجه شدم عراقی است و به خانواده ای تعلق دارد که ۲۴ سال پيش همراه با هزاران عراقی ديگر توسط صدام حسين از عراق اخراج شده است. تقدير اين بوده که خانواده عسگری نجفی، نسلی از خياطان زبده و ماهر را تحويل جامعه روحانيون ايران دهد.

علی عسگری نجفی، يکی از جوانترين خياط های اين خانواده در گفتگو با گاردين، در کنار عمامه از ردای بلندی که روحانيون می پوشند به عنوان يکی از مهمترين قسمت های لباس روحانيون ايرانی نام می برد. به گفته او روحانيونی که به پوشش های شيک و امروزی علاقه مندند لباده می پوشند اما سنتی هايی که علاقه ای به پولدار جلوه کردن ندارند، قبا را ترجيح می دهند. اين خياط افزوده، مثلا رئيس جمهور خاتمی همواره لباده می پوشد اما در مقابل، /آيت الله/علی خامنه ای، رهبر ايران قبا بر تن می کند.

گاردين در ادامه از ابوالفضل عرب پور، مرد ۷۴ ساله خوش برخوردی نام می برد که عنوان بهترين خياط قم را به خود اختصاص داده است. آقای عرب پور، دوزنده لباس های محمد خاتمی و بسياری از اعضای برجسته دولت ايران است و پيشتر، خياطی آيت الله خامنه ای را نيز بر عهده داشته است. ابوالفضل عرب پور، در حال حاضر چهار کارگاه خياطی در قم دارد، علاوه بر آن پسرانش نيز به دوختن لباس روحانيون اشتغال دارند و بسياری خياطان ديگر، او را با افتخار به عنوان استاد خود معرفی می کنند.

به نوشته گاردين، لباس روحانی در ايران به نوعی با سياست آميخته است. آقای عرب پور در گفتگو با اين روزنامه يادآور شده در سال های گذشته، اين لباس بسيار ساده و بی شکل بود اما پس از انقلاب با ورود روحانيون به ساخت قدرت، لباس آنان نيز متناسب با مقام اجتماعی شان دچار تحول شده و شکلی زيبا و رسمی يافت. اما در مقابل، برخی ديگر از روحانيونی که از سياست دوری می جويند و علاقه ای به انتساب به ساخت قدرت ندارند، با گذشت زمان، اشتياق خود به پوشيدن لباس سنتی را از نيز دست می دهند.

گاردين به نقل از يک روحانی ساکن تهران نوشته:" وقتی من با لباس رسمی بيرون می روم، برخی به خاطر اين لباس، برخوردی احترام آميز پيدا می کنند اما در مقابل بعضی هم رفتاری توهين آميز در پيش می گيرند. اما با پوشيدن لباس عادی، ديگر نه احترامی در کار است و نه توهينی و من همين را ترجيح می دهم."

به نوشته گاردين، اين روحانی در حال حاضر از لباس رسمی خود، تنها در مجالس و موقعيت های ويژه استفاده می کند و در باقی موارد، پوشش عادی را ترجيح می دهد.