اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

تاييد رسمی اينکه جمهوری اسلامی رسما از اتحاديه عرب درخواست کرده تا به اين اتحاديه بپيوندد، واکنش های زيادی را در داخل و خارج از ايران بر انگيخته است.

حميرضا آصفی سخنگوی وزارت امور خارجه ايران روز يکشنبه 30 دسامبر رسما تاييد کرد که جمهوری اسلامی در انتظار پاسخ اتحاديه عرب درباره درخواست اين کشور برای پيوستن به اين اتحاديه به عنوان عضو ناظر است.

در هفته های گذشته اخبار تاييد نشده ای از ايران، حکايت از آن داشت که جمهوری اسلامی از اتحاديه عرب خواسته تا اين کشور را به عنوان عضو ناظر خود بپذيرد.

ابراهيم يزدی، دبيرکل نهضت آزادی ايران و نخستين وزير خارجه ايران بعد از انقلاب (در دولت موقت) به تصميم دولت اعتراض کرده و گفته است: "هيچ توجيه منطقی و عقلانی برای درخواست ايران مبنی بر عضويت در اتحاديه عرب وجود ندارد."

آقای يزدی افزوده اگر درخواست ايران از سوی اتحاديه‌‏عرب رد شود، اين مساله موجب سرافكندگی برای ديپلماسی كشور خواهد شد.

در مقابل، ماشاالله شمس الواعظين، روزنامه نگار، از اقدام ايران حمايت کرده و گفته است: "الحاق ايران به اين اتحاديه به معنی صرف‌ نظر كردن از منافع ملی يا مسايل ناسيوناليستی نيست؛ بلكه دريدن پرده انزوا و فعال شدن ديپلماسی منطقه‌ ای و بين ‌المللی ايران است."

عيسی سحرخيز، ديگر روزنامه نگار اصلاح طلب نيز گفته است: "حضور ايران به عنوان عضو ناظر در اتحاديه عرب می ‌تواند به ما كمك كند كه سخنانمان را به اين سازمان، بدون واسطه منتقل و سخنان آنها را دريافت كنيم."

اما فياض زاهد، استاد دانشگاه و روزنامه نگار، در مقابل از دولت انتقاد کرده و گفته است: "حركت وزارت خارجه در خصوص درخواست عضو ناظر شدن در اتحاديه عرب عدم درك از تحولات زمان است. اتحاديه عرب، متحد استراتژيك مناسبی برای جمهوری اسلامی نيست."

روابط ايران با کشورهای عربی از زمانی به گرمی گراييد که دولت اصلاح طلب محمد خاتمی سياست تنش زدايی در روابط خارجی را در دستور کار خود قرار داد اما سطح اين روابط هرگز به حدی نرسيد که اين کشورها منافع ايران را بر منافع همزبانان خود ترجيح دهند.

شايد به همين خاطر تلاش ايران برای پيوستن به اتحاديه عرب با واکنش های زيادی روبرو شده است.

به نظر شما چه دلايلی دولت ايران را بر اين داشته تا برای عضويت در اتحاديه عرب اقدام کند؟ آيا اين اقدامی در راستای تقويت سياست خارجی و يافتن متحدان تازه است؟

برخی از ديدگاه های خوانندگان ما:

ما هيچ گونه منافع مشترکی با اعراب نداريم، نظارت در اتحاديه عرب چه معنايی به جز فراموشی هويت ملی ما دارد؟ ايرانيان در طول تاريخ برای اعراب بيش از سهم خود پرداخته اند، اکنون هنگام بازپس گيری بسياری از اين منافع از دست رفته است، نه هم سفره شدن با يک اتحاديه بی اقتدار و غير ايرانی. يزدگرد - فرانکفورت

جمهور ی اسلامی هويت ملی ايرانيان را نشانه رفته است و براستی هدفشان همانا محو کردن کامل لغتی به نام ايران و پارس از روی کره ی زمين است. لحظه به لحظه نزديک تر می شوند.در شرايطی که جهان عرب روز به روز رسوايی می آفريند و حاکما نش دارند برای جلب اعتماد غربی ها به هر کاری دست می زنند تا لکه های ننگ را بشويند بسيار خنده دار است که حکومتی تصميم می گيرد ميراث ملی - ميهنی کشورش را زير پا بگذارد و دست به دامان عرب ها شود. فطروس - قم

مشکل ما با اعراب مشکل امروز يا ديروز نيست. بلکه قرنهاست که ما با اين قوم تازی مشکل داريم. اين تصميم شرم اور است. مهدی - اهواز

درخواست ايران آن هم به عنوان عضو ناظر اصلا کار قابل دفاعی نيست. چون اعراب هيچگاه از يک مشی ثابتی پيروی نمی کنند و از همين رو نمی توانند قابل اطمينان محسوب شوند. بهرام ابوالفتحی - تهران

ما ميتوانيم با تاجيکستان، آذربايجان، ترکمنستان يا افغانستان اتحاديه تشکيل دهيم چون به هرحال از نظر کليت فرهنگی مشترکات بيشتری با آنها ميتوانيم داشته باشيم. اما در مورد عربها ميتوان عضو شورای همکاری خليج فارس شد که اهميت زيادی هم داراست. مجيد - کرمان

در صوررتی که دولت مردان ايران برای هويت ايرانی مردم و کشور خود ارزشی قايل بودند ضرری نداشت اما حال که به بهانه اسلام سعی در عربيزه کردن ايران را دارند هيچ نفعی در ميان نيست. داريوش - تهران

دليل اينکار سياسی و فرهنگی است. زمامداران از اول سر دشمنی با آمريکا رو داشتند تا با دشمن تراشی بتوانند در ايران حکومت کنند. حالا دوران دگرگون شده و اينها نه رابطه خوبی با ژاپن دارند نه با اروپا نه با کانادا..استراليا.. آنچه که ميماند همين اتحاديه عرب ها است! آن هم اتحاديه ای که تا کنون نتوانسته کاری نيک برای همزبان خود انجام دهد. در اطراف ايران کشورهای بسياری هستند که ميتوانند با ايران همکاری داشته باشند. مانند هند و ترکيه. هند که هميشه کوشيده به آمريکا وابسته نباشد. اينها می خواهند ناظر چه باشند؟ عرب ها چه کرده اند و چه ميکنند که کسی بخواهد بر آن ناظر باشد? فريد - تهران

متاسفانه دول عرب در هيچ زمانی دوست ايران و ايرانی نبوده‌اند و اين تصميم هم امثال تصميمات ديگراين دولت بر حسب محاسباتی است که فقط خودشان می‌دانند. ايران بايد خود را در محور کشورهای برنده قرار دهد و البته اين امری است طبيعی که زمامداران ايران در جمع دوستان و هم عياران احساس راحت‌تری می‌کنند. مجتبی - آتلانتا

در دنيايی که برای ورود به سازمان تجارت جهانی و اصولا دهکده جهانی کشورها بر حمايت کشورهای همگروه خود در سازمانهای منطقه ای تکيه ميکنند بديهی است کشوری چون ايران بايد راهی برای عضويت فعال خود در اين سازمانها يافته و از منافع آن بهره مند گرديده و از مضار آن پيشاپيش ممانعت بعمل آورد. بدين لحاظ با اينکه عضويت در اين اتحاديه را رد نمی نمايم اما معتقدم بهتر از آن تلاش برای عضويت در شورای همکاری خيلج فارس است که بگونه ای مستقيم موثر بر منافع و امنيت ملی ماست و حداقل اسما صبغه عرفی صرف ندارد. نکته ديگر اينکه ايران خواستار عضويت ناظر گرديده همچون درخواست عضويت ناظر روسيه در سازمان کنفرانس اسلامی که پيامدهايی متفاوت از عضويت دايم دارد. اما اين سوال همچنان باقی می ماند که درصورت عضويت ايران آيا عنوان اين اتحاديه همچنان عربی باقی می ماند؟ همتی - پاکستان

به نظر من آنقدر که عضويت ايران در شورای همکاری خليج فارس ميتواند منافع ملی ايران را در منطقه تامين کند عضويت در اتحاديه عرب نميتواند. در عين حال عضويت در اين سازمان ميتواند کمک کند به همگرايی بيشتر کشورهای منطقه و کاهش تنش های موجود. عليرضا - اصفهان

الحاق ايران به اتحاديه عرب بعنوان يک عضو ناظر که حق رای هم ندارد چندان امتياز قابل توجهی نيست. منتها ايران ميتواند نقطه نظرات خود را درقبال مسائل بين اللملی مستقيما با تمام اعضا در ميان بگذارد و يک همگرايی بيشتری با کشورهای عرب در قبال مسائل مورد بحث پيدا کند . امير - تهران

اعراب (به غير از کشورهای شمال آفريقا) در طول تاريخ معاصر همواره با ايران خصومت ورزيده اند. به علاوه ايران توجيه پيوستن به اين اتحاديه را از لحاظ تاريخی و فرهنگی ندارد و اصولا کشوری عرب نيست. جمهوری اسلامی اگر تمايل به گسترش روابط منطقه ای داشت می توانست شورای همکاری خليخ فارس را انتخاب نمايد. پيمان - تهران

جای بسی تاسف است که هنوز عده ای با طرز تفکر نژاد پرستانه به روابط بين الملل و بشری نگاه ميکنند ولی اين عده بايد بدانند ايران فقط متعلق به يک قوم (فارس) نيست بلکه ايران سرزمين قوميتهاست. ترک-عرب-ترکمن-بلوچ-کرد و... در ضمن در حاليکه کشورهای قدرتمند به دنبال متحد هستند تا منافع خود را تامين کنند چرا ما بدنبال آن نباشيم تا منافعمان رانيز تامين کنيم و در آخر بايد اين نکته را متذکرشوم ما نبايد بگوييم که نياکان ما که بودند بلکه بايد فکر کنيم که حالا ما که هستيم. فرهنگ - تورنتو

برای ما تا کنون نشانی حاکی از بهره مندی از دوستی و نزديکی با اعراب مشهود نميباشد بلکه برعکس بيشتر مشکلات ما ناشی از اعراب و حمايتهای بيدريغ جمهمری اسلامی از آنان ميباشد. بهر حال از آنجا که جمهوری اسلامی از جانب اغلب دول جهان (بجز همپيمانان خورد و ناچيزش و همچنين برخی از ممالک ديگر که منافع شخصيشان را نسبت به اين قبيل ضعفها ترجيح ميدهند)طرد شده، پيوستن به اين اتحاديه تنها اميد جمهوری اسلامی از دوری جستن از اين انزوا ميباشد که البته با منافع ايران سازگار نميباشد. بهزاد - تهران

به عنوان کسی که بارها به کشورهای عربی سفر کرده ام به طور بقين به شما ميگويم که اعراب اصلا از عجم يا ايرانی خوششان نميآيد که به نظر من اين رابطه کاملا دوطرفه است. جدا از تمام سوابق تاريخی و حمايت قاطع اين اتحاديه از عراق در جنگ با ايران... اين پيشنهاد شايد بدترين حرکت دستگاه ديپلماسی ايران بعد از انقلاب باشد. حامد - تهران

متاسفانه کسانی که اين درخواست را کرده اند بزرگترين ضربه را به شخصيت و هويت يک ملت دارای افتخارات و تمدن کهن و بزرگ زده اند. ايرانيها بسيار قبلتر از اينکه اسلام اعراب بدوی را با مدنيت و علم و تمدن اشنا کند دارای فرهنگ متمدن بوده اند و علم آموزی و اجرای اصول اخلاقی در بين آنها نهادينه شده بودو حالا بدون توجه به اين سرمايه عظيم برای جلو بردن خواسته های خود در دنيا دست نياز به اين کشورها دراز می کنيم آن هم کشورهايی که هيچ مشروعيت دينی و مردمی ندارند. سامان - تهران

اساساً پيوستن ايران به اتحاديه عرب جای هيچگونه بحثی ندارد، به اعتقاد من حتی اگر اين اتحاديه از ايران درخواست عضويت ميکرد ما به هيچوجه نمی بايست که درخواست آنها را می پذيرفتيم، چون همانطور که از نام اتحاديه عرب بر می آيد، اين يک اتحاديه ی قومی و ناسيوناليستی است و چگونه ما که از يک قوم و نژاد ديگر هستيم ميتوانيم درآن عضو شويم، به اعتقاد من اين اقدام وزارت خارجه سبب برانگيخته شدن احساسات ضد عربی در ميان ايرانيان خواهد شد. مرتضی شيرانی - اهواز

همسویى با ساير ملل جهان اقدامى شايسته است و در خواست ايران براى عضو ناظر بودن در اين اتحاديه موجب کاهش شکافها ميشود. اگر اتحاديه هم اين درخواست را رد نمايد صلح و گفتگوى تمدنها اين ارزش را دارد که به گمان بعضى ها ايران تحقير شود. حالا ايران با اين کارش ثابت کرده که در مسئله گفتگوى تمدنها دروغ نمىگفته است. نائيجی - تهران

چهره اتحاديه عرب در بين مسلمانان و اعراب چهره منزوی و ناکارآمدی می باشد لذا پيوستن ايران به اين اتحاديه تنها باعث کاهش نفوذ در ميان مسلمانان خواهد شد. ولی بختياری - تهران

اکثريت قاطع کشورهای اتحاديه عرب مسلمانند ورابطه تنگاتنگی با کنفرانس اسلامی دارند. اين عمل ايران باعث اتحاد قويتر با مسلمانان و ايجاد رابطه‌ای برادرانه می‌شود. اين عمل مساوی با خنثی کردن احساس ناسيوناليستی منفی ضدايرانی در ميان اعراب ايران می‌شود و در ضمن نوعی احترام گذاشتن بيشتر به اين قوم ايرانی است. از طرفی آنچه روزگارانی انگليسی‌ها ساختند که عليه ايران و پان ايرانيسم باشد را از بين می‌برد و آن نهاد را تبديل به متحدی برای ايران می‌کند. صالح کماليان - تهران

اکنون که در تمامی دنيا اعراب به عنوان تروريست شناخته شده اند و متاسفانه ايرانيها نيز به اين آتش ميسوزند اين حرکت ديپلماسی غلطی است که بعد از شکست در برابر کشورهای اروپايی و ديگر ممالک قدرتمند دنيا اکنون دولت ايران در پيش گرفته است. اگر به اصطلاح سياستمداران ايران گمان ميکنند پيوستن به اين اتحاديه منافع کشورشان را تامين خواهد کرد زهی خيال باطل... بهتر است نگاهی به گذشته نه چندان دور بيندازند و کارنامه برخورد اعراب با ايران را ببينند و بيش از اين باعث ننگ و خفت مردم شريف ايران نشوند. اميد - تهران

يادم ميايد پيش از نخستين جنگ خليج فارس سفيران و ديپلماتهاى عرب در يک برنامه تلويزيونی که در يکى از کانالهاى دولتى فرانسه پخش شد همگى بر اين باور بودند که عراق دشمنى موقتى است و دشمن هميشگى آنها ايران است. نيما - پاريس

پيوستن ايران به اتحاديه عرب يک ننگ بزرگ است. جمهوری اسلامی از زمان روی کار آمدن خود از هيچ گونه کوششی برای پايمال کردن ارزش های ملی ايرانی و جايگزينی آنها با ازش های عربی و اسلامی فروگذار نکرده و همواره سعی کرده که ما را از هويت اصلی خود دور کند. اقدام برای پيوستن به اتحاديه عرب يکی ديگر از تلاشهای عرب دوستان برای بازگشتن به اصل خود و دور کردن ما از هويت خويش است. من به عنوان يک ايرانی به تاريخ و تمدن کشورم افتخار می کنم و با تمام وجود با چنين اقدامی مخالفم. نازنين - انگليس

هرچند که ما هموطن عرب داريم ولی اين دليل نمی شود که به اتحاديه عرب که مقاصد سياسی و اقتصادی نيز دارد بپيونديم. اگر ايران به دنبال يافتن متحد برای بالا بردن منافع و امنيت ملی می گردد بايد کشورهای دمکراتيک را برای اين کار انتخاب کند تا يک تاثير مثبت داشته باشند. محمد مهران - لندن

اين حضور اگر با حفظ عزت و مصلحت باشد مانعی ندارد البته اين اقدام با روحيه ضدعربی تعداد قابل توجهی از ايرانيان منافات دارد و ممکن است با واکنشهايی نيز روبرو شود و اين به آن خاطر است که هم عربها در حق ما بسيار بدی کرده اند و هم عربستيزان تبليغات گسترده ای بر ضد آنان داشته اند. عيلرغم همه تنشهای فی مابين و با توجه به مشترکات متعدد و بخصوص مشکلاتی که کشور در سطح بين المللی دارد بهتر است که ما به عربها بيشتر نزديک شويم. بديهای آنها در حق ما بيشتر از بديهای انگليسيها و آمريکاييها نيست. چطور بعضی همه آنها را نديده می گيرند و نزديکی ايران به آنها را توصيه می کنند ولی مشارکت با عربها را نفی می کنند. در حالی که نزديک شدن به عربها برای ما از لحاظ اقتصادی، سياسی و اجتماعی در داخل و در عرصه ديمپلماسی بسيار با اهميت است. تعصبات خردسوز را کنار بگذاريم و به منافع ملی بينديشيم. مهديه - رشت

سالهای دراز است که اين اتحاديه با ايران دشمنی دارد. در تمام عملياتی که عليه ايران و ايرانی انجام گرفت، هيچ اعتراضی نکرد. ايرانيان به اصل و ميراث ملی خود افتخار می کنند اما هرگز کمترين ضرری برای همسايگان خود نداشته اند، اما در برابر هميشه از جانب اين همسايگان مورد تهديد و خطر قرار گرفته اند. پيوستن به اين اتحاديه برخلاف منافع ملی ماست. رضا - مونيخ

با اين اقدام ايران دوستان بيشتری در منطقه پيدا خواهد کرد. علی - منچستر

اصلا راضی نيستم کشورم در اين اتحاديه مشارکت کند. اول از همه ما ايرانی هستيم و ما اصلا عرب نسيتيم تا بخواهيم با آنها سر يک ميز بنشينيم. اينها همان کسانی هستند که صدام با کمک پولشان به مدت ۸ سال زندگی را بر ما حرام کرده بود. اصلا آنها ما شيعيان را به عنوان مسلمان واقعی قبول ندارند. در ضمن بايد بگويم که نظر آنها اصلا برای من مهم نيست. ولی به عنوان يک ايرانی شيعه اصلا راضی نيستم تا ايران جز اين گروه باشد. در حال حاضر تمام تروريستها از اعراب هستند و در اين شرايط کار بسيار بچه گانه ای است که ما هويت برتر خود را با اين کارها مخدوش کنيم. سيد نويد - ايران

ايران که عرب نيست. شايد بهتر باشد که ايران اتحاديه کشورهای فارسی تشکيل دهد. رضا - تورنتو

ما ايرانی هستيم و ايرانی می مانيم و به اعراب و اتحاديه آنها کاری نداريم. عيسی - تهران

به عنوان مهمترين کشور منطقه از نظر استراتژيک حق دارد وبايد بتواند که در مهمترين اتحاديه خاور ميانه عضو باشد که اين البته هم برای ايران و هم برای کشورهای عضو منافعی در بر خواهد داشت. خاتمی - ايران

اقدام غلطی است. عرب ها هميشه با ما مخالف بوده اند. محمد فريد - بوستن

به نظر من خفت بار است. بايد اول آنها برای چنين چيزی اظهار تمايل ميکردند. آنگاه ما به اين تمايل پاسخ ميداديم..... مهران - تهران

ايرانيان عرب نيستند. پويا - سنندج

جدا از سرافکندگی که اين حرکت برای مردم ايران دارد، در اصل اعراب تا کنون همچون رفتار دوستانه ای با دولت ايران نداشتند که ايران بخواهد به عنوان متحد روی آنها حساب کند. البته شايد منافعی ديگر نظير رايزنی در مورد دبيری ايران در اوپک يا مسايل ديگری هم در ميان باشد که بيان نمی شود. حسين - بندرعباس

اکنون که مردم ايران در تکاپو برای رهايی و جداسازی خود از فرهنگ و سنت های غلط تحميلی عرب هستند و در حال يافتن دوباره ی خود در عرصه فرهنگ و تمدن، آيا پيوستن به اين اتحاديه برای مردم ايران هديه ی خوبی است؟ علی طباطبائی - اتريش

نفس حضور ايران در مجامع منطقه ای و بين المللی به شرط تامين منافع ملی و رضايت مردم ايران ,پسنديده است. اما در مورد پيوستن ايران به اتحاديه عرب بايد بگويم که از جنبه تامين منافع ملی، لازم است که ايران زمينه حضورش را در شورای خليج فارس فراهم کند تا در آن شورا بتواند در دفاع از منافع وحقوق ايران و نيز در سياست گذاريهای منطقه ای موثر باشد. از طرفی بعيد می دانم که مردم ايران به دلايل مختلف از پيوستن ايران به اتحاديه عرب, حتی به عنوان ناظر, استقبال کنند. لذا به نظر من بهتر است که در اين تصميم تجديد نظر شود. محمد علی جنابيان - تهران

برخی از ديدگاه های خوانندگان سايت عربی درباره اين موضوع:

عماد عبدالوهاب - عراقی مقيم قطر:

اتحاديه عرب ارزش واقعی ندارد، يعنی نامی است بدون معنای واقعی. پس هيچ اهميتی ندارد که ايران يا هر کشور ديگری در دنيا به آن بپيوندد. فکر نمی کنم با ورود اعضای تازه چيزی عوض شود. من هيچ اميدی به اين تشکيلات ندارم و گمان نمی کنم که هيچ عراقی واقعی به اين اتحاديه احترام بگذارد.

سمير قسطنطين - بيروت:

ايران کشور بزرگی است در کنار دنيای عرب. چه بخواهيم و چه نخواهيم نقش برجسته ای در منطقه ايفا می کند. البته ما از ايران پس از سال ۱۹۷۹ حرف می زنيم که از يک کشور ضدعربی به دوست اعراب تغيير کرد. ترديدی نيست که ايران مليت و هويت غيرعربی دارد، اما از نظر استراتژيک يک سياست عربی به شمار می رود، زيرا حتی بيش از ساير دولتهای عرب از منافع امت عرب دفاع می کند. من يک مسيحی عرب هستم و از تمام اعراب، با تمام گرايشها و عقايدشان می خواهم که به نقش ايران توجه کنند. ما به آمريکا متوسل می شويم و با اسرائيل دست به سازش می زنيم، اما به اين کشوری که هميشه در کنار ماست پشت می کنيم. به نظر من ايران نبايد تنها عضو ناظر اتحاديه عرب باشد، بلکه بايد به آن يک کرسی دائمی داد. اين به سود همه اعراب است.

محسن عامری - مسقط (عمان):

ميان اعراب و ايران هميشه رقابت حاکم بوده است، اما امروز وضع دگرگون شده است. ما و ايرانيان در برابر غرب در يک جبهه قرار گرفته ايم که تمدن ما را تهديد می کند. آمريکا و غرب دشمن مشترک ما هستند. به علاوه عرب ها در ايران هم زندگی می کنند و عربی زبان دوم ايران است. من با ورود ايران کاملا موافق هستم.

ناصر ياسين - بغداد:

ايران يکی از علل انحطاط اسلام و عرب است. هميشه هدفش اين بوده که وارد اقليم دشمن شود و از درون ضربه بزند. حالا هم همين سياست را دنبال می کند.

ريم ابومحسن - فلسطين:

من يک زن فلسطينی هستم و به ورود ايران به اتحاديه عرب خوشامد می گويم. ايران يک کشور اسلامی واقعی است و هميشه در کنار ما بوده و هرگز با سرنوشت ما معامله نکرده است. نگرانی من از آنست که با ورود ايران به اتحاديه عرب، اين کشور تحت تأثير دولتهای عربی قرار بگيرد و به منافع امت مسلمان پشت پا بزند. اميدوارم که اگر ايران به اتحاديه عرب پيوست بر اين اتحاديه تأثير بگذارد، نه آنکه از آن تأثير بگيرد.

و با سپاس از اين دوستان که پيامشان را ديرتر دريافت کرده ايم:

اسماعيل يکتا از تهران

علی پاشا از لوس انجلس

مريم از تهران

امير از تهران

ماريا از تهران

علی از تورنتو

بهروز از يوته بوری

عباس از دبی

پابلو از ژاپن

پارسا از گوانگ ژو

بهزاد از مشهد

يوسف از آتن

علی از فرانسه

ساندرا از نيس

جواد از توکيو

ابی از تهران

آزاد از استکهلم

کورش از مسکو

ناميق از تبريز

فرخ از آمريکا

عدنان جامعی از فلوريدا

مرتضی از تهران

بزرگمهر از هوستن

مهدی از ميانه

علی از تهران

داريوش از قزوين

ملاحسنی از تورنتو

رضا از آلمان

قاسم از تورنتو

کيوان از توکيو

هادی جوادی بخش از تهران

آريانی از تورونتو

محمد از آمريکا

ليلا از اصفهان

مرتضی رسولی از تهران

فرشاد صفايی از تهران

امير از تهران

اسماعيل قادری از سوئد

حميد از تهران

مهدی از يزد

رضا از تهران

کورش از آمريکا

علی از سن هوزه

فرشيد از تهران

سردار بختياری از آمريکا

فرزاد فرخوی از تهران

داريوش از تهران

بهرنگ از ايران

علی از شيراز

احسان از مادريد

کامران از اوتاوا

دارا از اروميه

پرهام از تهران

امير از تهران

ناصر از بروکسل

عبدالوهاب از مشهد

سعيد از لندن

پويا از تهران

سبزواری از کاليفرنيا

بهزاد از تهران

رضا از کازرون

مهرداد از تهران

سيروس از دانمارک

حسين از تهران

ناصر از تهران

پارسا از تهران

ندا از اوترخت

پيام از لندن

سامان از منچستر

رامين از تهران

شايان از تهران

سينا از برلين

رضا از لندن

مهوش از نروژ

کاميار از زرين کلاه

مجتبی از تهران

پويان از هلمستد

محمد از کلن

حميد از تهران

مهدی از يزد

صلاح الدين ايوبی از سنت لويس

طهمورث از دالاس

داريوش دولتشاهی از تهران

رضا از تهران

شهرام از اصفهان

اهورا از امستردام

کاوه از تهران

آريا از هلند

ياسر از آمريکا

مجيد از کرمان

علی از ليون

س. پ. از نيوزيلند

پاول از ناتينگهام

کسرا از استکهلم

سيمون از مشهد

گيتی از آمريکا

شهاب از آمستردام

رضا از لوس انجلس

محمد رضا بختيار از تهران

مسعود از تورنتو

پرويز از برلين

خشايار از خوارزم

مجيد از تهران

پويا از تورنتو

رضا از سن ديگو

زالی از تهران

اميد حبيب پور از تهران

رضا از رشت

محمد از ايروان

رامين از تهران

کوروش از کرمانشاه

زمانی از تهران

اميد از سبزوار

امير سلامی از ايران

سپهر راستين از تهران

شاهرودی از تهران

اصغر از تهران

سياوش آريا از تهران

تيمور از زنجان

علی از شيراز

ملازاده از ايران