|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
پيامد استقبال نه چندان گرم خاتمی از شيرين عبادی محمد خاتمی، روز سه شنبه (22 مهر)، چهار روز پس از اهدای جايزه صلح نوبل به شيرين عبادی، حقوقدان و فعال حقوق بشر در ايران، از اين جايزه به عنوان جايزه ای ياد کرد که بيشتر رنگ و بوی سياسی دارد و در مقايسه با جوايز نوبل علمی و ادبی از اهميت کمتری برخوردار است. وی پس از آن به سکوت خود درباره دريافت جايزه نوبل از سوی يکی از شهروندان ايرانی خاتمه داد و به اظهار نظر در اين زمينه پرداخت که با پرسش های مکرر خبرنگاران مواجه شد.
البته آقای خاتمی، در سخنان خود درباره انتخاب شيرين عبادی به عنوان برنده جايزه صلح نوبل سال 2003، گفت به عنوان يک هموطن، از اينکه خانم عبادی چنين موفقيتی را کسب کرده، خوشحال است. وی در عين حال از شيرين عبادی خواست که كاملا توجه داشته باشد منافع جهان اسلام چيست و اجازه ندهد که به گفته وی از اين موقعيت به دست آمده، سوء استفاده شود. اظهارات محتاطانه محمد خاتمی در قبال اهدای جايزه نوبل صلح به خانم عبادی، بيش از آنکه به مواضع اصلاح طلبان در ايران نزديک باشد، يادآور مواضع جناح محافظه کار است که در روزهای گذشته، با سياسی خواندن اين جايزه، به انتقاد از آن پرداخته و کوشيده بودند آن را کم اهميت نشان دهند. آقای خاتمی در حالی جايزه صلح نوبل را کم اهميت تر از ساير بخش های اين جايزه در رشته های ادبی و علمی دانست که 179 نماينده مجلس، روز سه شنبه با انتشار نامه ای، اهدای اين جايزه به خانم عبادی را موفقيتی بزرگ دانستند و آنرا به وی تبريک گفتند. اين نامه مهمترين اقدام رسمی در جمهوری اسلامی محسوب می شود که در آستانه بازگشت شيرين عبادی به ايران، دريافت جايزه صلح نوبل را به وی تبريک می گويد. برخورد نه چندان مثبت محمد خاتمی با رويدادی که برای ايران تاريخی خوانده شده، هرچند می تواند نشانگر فشار فراوانی باشد که از درون حاکميت و طيف تندرو جمهوری اسلامی به وی وارد می شود، اما در عين حال می تواند تاثيری دلسرد کننده در بين افکار عمومی و هواداران آقای خاتمی برجای بگذارد. هواداران رييس جمهوری در ماه های گذشته به صراحت خواستار قاطعيت بيشتر او برای آزادی زندانيان سياسی و دانشجويان دربند، جلوگيری از برخورد با مطبوعات و روزنامه نگاران و در مجموع مقاومت و ايستادگی بيشتر در مقابله با محافظه کاران مخالف جريان اصلاحات شده بودند.
به همين دليل، همراه نشدن رييس جمهوری با موج شادمانی ايرانيان، در حالی که بسياری از مقامات بلندپايه جهان در نخستين ساعات دريافت جايزه اين رويداد را تبريک گفتند، می تواند بر ميزان چنين انتقادهايی بيفزايد. بويژه آنکه، شيرين عبادی هم پيش و هم پس از دريافت جايزه صلح نوبل، از جمله افراد فعال در حوزه حقوق بشر در جمهوری اسلامی بوده که همواره بر رويکردهای قانونی تاکيد کرده است. خانم عبادی، عملا در اظهارات و موضع گيری های سال های اخير خود، در طيفی از فعالان سياسی و اجتماعی جای داشته که با نگاهی مثبت و تاييد آميز، عملکرد محمد خاتمی را ارزيابی کرده اند. بنابراين، استقبال نه چندان گرم از وی، به عنوان نمونه برجسته ای از فعالان بيرون حاکميت که نظری مساعد به اصلاح طلبان و اهداف آنان داشته اند، ممکن است بر نا اميدی های موجود نسبت به جريان اصلاح طلب درون حاکميت بيفزايد. چنين امری، بويژه در آستانه انتخابات مجلس هفتم، می تواند تاثيرات منفی چشمگيری بر ميزان مشارکت مردم در انتخابات مجلس هفتم و بويژه ميزان آرای اصلاح طلبان درون حاکميت داشته باشد. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||