اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

مصاحبه صادق صبا با شيرين عبادی در پاريس

واکنش ها به اعطای جايزه صلح نوبل به خانم عبادی همچنان ادامه دارد و در تازه ترين مورد، محمد خاتمی، رييس جمهور به اظهار نظر در اين زمينه پرداخت و ضمن ابراز خرسندی از انتخاب خانم عبادی، انگيزه های انتخاب کنندگان جايزه را سياسی خواند.

واکنش ها در روزنامه های چاپ ايران نيز ادامه دارد و برخی از نشريات متعلق به جناح های محافظه کار که در روزهای گذشته از اعطای جايزه به خانم عبادی ابراز ناخرسندی کرده بودند، رفته رفته زبان تندتری را به کار گرفته و علنا خانم عبادی را متهم به همسويی با کسانی که از آنها به عنوان "دشمنان خارجی انقلاب" ياد می کنند کرده اند.

خانم عبادی می گويد از روزی که قدم به عرصه فعاليت های حقوق بشری گذاشت انتظار برخوردهای تند و خشن را داشته است.

خانم عبادی به بی بی سی گفت: من احساس می کنم بعد از اين بايد فعاليتم را بيشتر کنم تا به خودم ثابت کنم که اين جايزه بی دليل به من داده نشده است.

وی افزود: ارزش اين جايزه برای من اين است که ثابت می کند فعاليت های من تاکنون در راه درستی بوده است. اين جايزه تنها به من تعلق ندارد بلکه از آن همه کسانی که برای پيشبرد حقوق بشر و دمکراسی در ايران فعاليت می کنند.

خلاصه ای از مصاحبه صادق صبا با شيرين عبادی در پاريس:

کار کردن در زمينه های حقوق بشر در کشوری مثل ايران می تواند مشکلات زيادی و خطراتی پيش آورد، شما چه انگيزه ای داريد که با وجود اين خطرات همچنان به اين راه ادامه می دهيد؟

طبيعی است کسی که وارد عرصه حقوق بشر می شود بايد خود را برای خطرات آن آماده کند. آنچه انگيزه من برای ورود به حيطه حقوق بشر بود شيفتگی من به عدالت و تحصيلات من در رشته حقوق بود.

آيا به عنوان يک زن فعال در امر حقوق بشر، در ايران احساس مشکل خاصی احساس می کنيد؟

طبيعتا به عنوان يک زن، آنچه روبروی من قرار می گيرد، فرهنگ مردسالار شرقی است اما از ديد من اين ديوار غير قابل عبور نيست موفقيت هايی هم داشته ايم. البته موفقيت واقعی زمانی است که فرهنگ مردسالار جای خود را به فرهنگ انسان سالار بدهد. اين اتفاقی است که سرانجام روزی خواهد افتاد.

به نظر شما چه عواملی در ايران هست که مانعی بر سر راه حقوق بشر است؟ مردسالاری، مذهب، تاريخ يا دولت؟

فرهنگ مردسالار. اين فرهنگ تنها به زن ستم نمی کند، اين فرهنگ به جامعه هم وارد می شود و وقتی در جامعه تحقق يافت می گويد من دمکراسی مطلق را قبول نمی کنم زيرا مردم اشتباه می کنند و ما بايد جای مردم تصميم بگيريم. اين يک فرهنگ قيم مآبانه است.

شما در ايران قصد داريد چکار کنيد؟

من همان کارهايی را که تا به حال ادامه داده ام ادامه خواهم داد منتها با دلگرمی بيشتر چون اين جايزه به من اثبات کرد که در راه درستی حرکت کرده ام.

کار جديدی که مايلم انجام دهم کمک به پاکسازی مين از مناطق غربی و جنوبی کشور است که جان ساکنان اين مناطق را به خطر می اندازد.

برخی در داخل ايران گفته اند اين جايزه يک توطئه است؛ واکنش شما در مقابل اين افراد چيست؟

خطاب به اين افراد چيزی نمی گويم چون مردم آزاد هستند که هر طور می خواهند فکر کنند.

آيا انتظار برخورد گرمتری از رسانه های رسمی ايران نداشتيد؟

خوشبختانه آدم کم توقعی هستم و عادت کرده ام توقعی از کسی نداشته باشم.

بحث های زيادی در مورد اسلام و حقوق بشر وجود دارد، برخی آن را مطابق حقوق بشر نمی دانند اما برخی معتقدند اسلام با حقوق بشر هماهنگ است، نظر شما در مورد رابطه اسلام و حقوق بشر چيست؟

از ديد من قرائت درست و صحيح از اسلام هيچ مغايرتی با حقوق بشر ندارد. در اسلام تاسيساتی هست که بسيار اين دين را قابل انعطاف می کند و امکان درک مقتضيات مکان و زمان را می دهد. مثل احکام ثانويه.

حتی من فکر می کنم در مورد احکام صريحی که در قرآن آمده بنا بر دلايلی امکان اجرای حکم وجود نداشته باشد می توان به طور موقت آن را عوض کرد. مثل روزه گرفتن در قطب شمال که طول يک روز شش ماه است و احکام ديگری برای مسلمانی که به اين منطقه می رود حکم فرماست.

با اين ديد هم روح کلی اسلام حفظ شده و هم شرايط و مقتضيات زمان و مکان رعايت شده است.