سیف الله داد کارگردان و معاون سابق سینمایی در گذشت

سیف الله داد کارگردان سینما و معاون سابق وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در پی ابتلا به سرطان در 54 سالگی درگذشت.

آقای سیف الله داد از دانشگاه شیراز در رشته جامعه شناسی فارغ التحصیل شده بود، در اوایل سالهای دهه شصت عضو شورای بررسی فیلمنامه شبکه اول تلویزیون بود و بعد از آن به عضویت بنیاد سینمایی فارابی درآمد.

در نیمه اول دهه هفتاد، دو سالی رئیس هیات مدیره خانه سینما بود و بعد از آن از سال 1376 تا 1379 در زمانی که عطاء الله مهاجرانی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بود معاون سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شد.

برخی این دوره را از دوران طلایی سینمای ایران می دانند.

آقای داد در طول سالهای فعالیت خود علاوه بر کارگردانی فیلم هایی چون "زیر باران"، "کانی مانگا"، "بازمانده" به عنوان تدوینگر نیز فعالیت داشت. او به عنوان تدوینگر فیلم های "هور در آتش" ساخته عزیزالله حمید نژاد، "ابلیس" به کارگردانی احمدرضا درویش، "در مسلخ عشق" ساخته کمال تبریزی و "بچه های طلاق" ساخته تهمینه میلانی را تدوین کرد و در فیلم "از کرخه تا راین" ساخته ابراهیم حاتمی کیا به عنوان مجری طرح همکاری داشت.

تدوین فیلم "فرزند صبح" ساخته بهروز افخمی از جمله آخرین فعالیت های هنری آقای داد بود اما او قصد داشت که يکی از سه اپیزود فیلمی به نام "تهران در جستجوی زیبایی" را بسازد که مراحل اولیه آن انجام شده بود اما به مرحله فیلمبرداری نرسید.

سال گذشته در مراسمی که برای بزرگداشت آقای داد در خانه سینما انجام شد، سیروس الوند کارگردان سینما در باره آقای داد گفت: "سخت است کسی مسئول باشد و بین سینماگران محبوب باشد. سخت است کسی زمانی که فیلم جنگی اعتباری نداشت و فروش نمی‌کرد، فیلم جنگی بسازد و به رونق سینما کمک کند."

آقای الوند گفت: "ارزش‌های این دوران به هیچ وجه از یاد ما نمی رود. واقعا آزادی را در دوره آقای داد تجربه کردم. دیدم آزادم، هیچ کس مزاحم من نیست و از هیچ کس نمی‌ترسم. چیزی که الان نیست، اتفاقی که در حال حاضر نمی‌افتد. من امیدوارم باز هم افرادی مثل "داد" در سینما داشته باشیم."

سیف الله داد هم در مراسم بزرگداشت در سخنانی کوتاه گفت: "دوستان می‌خواستند نشان بدهند که یک آدم کوچک را می‌توانند بزرگ جلوه دهند."

او ابراز امیدواری کرد:"سینمای ایران به جایگاهی برسد که در شأن ملت ایران باشد، این سینما چشم‌انداز بسیار بهتری را می‌طلبد و امیدوارم کسانی که دایه مهربان‌تر از مادرند، بگذارند سینما رشدش را بکند."