تاثیر انتخابات لبنان بر انتخابات ایران

محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور ایران در مصاحبه خود با خبرنگاران گفت؛ پیروزی مقاومت در انتخابات پارلمانی لبنان موقعیت منطقه را تغییر خواهد داد.

منظور آقای احمدی نژاد از «مقاومت»، حزب‌الله و گروههای سیاسی متحد آن در لبنان است.

انتخابات پارلمانی لبنان قرار است روز هفتم ژوئن (۱۷ خرداد) برگزار شود، انتخاباتی که نتیجه آن بر روند تحولات خاورمیانه و از جمله بر موقعیت ایران در منطقه تاثیر جدی خواهد گذاشت.

ظاهرا آقای احمدی نژاد به نتیجه انتخابات لبنان به عنوان افزایش نفوذ ایران در آن کشور و حتی ارتقاء موقعیت خود در انتخابات ریاست جمهوری در ایران چشم دوخته است.

انتخابات ریاست جمهوری ایران قرار است یک هفته بعد از انتخابات پارلمانی لبنان در ۲۲ خرداد برگزار شود و نوع ارتباط ایران با حزب‌الله و گروههای اسلامگرای فلسطینی یکی از موضوعاتی است که در باره آن از کاندیداهای ریاست جمهوری پرسش می‌شود.

رابطه ایران با حزب‌الله و گروههای فلسطینی که در واقع تابعی از موضع جمهوری اسلامی در برابر اسرائیل است، به شدت مورد حساسیت نظام سیاسی است و از همین رو، حتی کاندیداهای منتقد و مخالف آقای احمدی نژاد نیز در این باره با احتیاط و بعضا با ابهام سخن می‌گویند.

این در حالی است که بسیاری از شهروندان ایرانی از آنچه کمک مالی هنگفت ایران به حزب‌الله و گروههای فلسطینی می‌نامند، اظهار ناخشنودی می‌کنند و خواستار استفاده از این منابع برای حل مشکلات بی شمار داخلی کشور هستند.

از همین رو، این شهروندان بسیار علاقمندند که نظر کاندیداهای ریاست جمهوری را در باره نوع رابطه ایران با حزب‌الله و حماس و جهاد اسلامی فلسطین به طور شفاف بشنوند و برخی از کاندیداها نیز برای جلب رای آنان، سعی می‌کنند از موضع نظام در این مورد فاصله بگیرند اما نه در حدی که به مخالفت علنی با آنچه اصول نظام جمهوری اسلامی نامیده می‌شود، متهم شوند.

میر حسین موسوی نخست وزیر دهه نخست انقلاب ایران در نطق انتخاباتی خود که از تلویزیون پخش شد، با تاکید بر اینکه ایران برای کمک به لبنان و فلسطین باید از نظر داخلی نیرومند باشد، باعث خشم نیروهای تندرو شد و مردم عادی هم از سخنان او را نوعی تغییر سیاست احتمالی در برابر گروههای لبنانی و فلسطینی برداشت کردند.

این در حالی است که به نظر نمی‌رسد آقای موسوی اصل کمک به حزب‌الله و حماس را نفی کرده باشد، بلکه این مساله را به ضرورت تقویت اقتصاد داخلی ایران پیوند زده است.

مهدی کروبی رئیس مجلس ایران در دوره‌های سوم و ششم نیز در پاسخ به پرسش خبرنگاران در مورد رویکردش به بحران خاورمیانه، حمایت سیاسی جمهوری اسلامی از گروههای درگیر با اسرائیل را ضروری دانست اما تاکید کرد که مردم فلسطین باید در باره سرنوشت خود تصمیم بگیرند، نه ایران.

در حقیقت، اظهار نظر این دو کاندیدای اردوگاه اصلاح طلبان در باره نوع رابطه ایران با حزب‌الله و گروههای فلسطینی هر چند که قابل تاویل و تفسیر است، اما هم نوعی فاصله گیری از سیاست جاری و هم در نظر گرفتن حساسیت نظام نسبت به این مساله را توامان با خود دارد.

این در حالی است که آقای احمدی نژاد به عنوان کاندیدای متعلق به اردوگاه اصول‌گرایان، سیاست جاری دولت خود را در مقابل گروههای اسلام‌گرای لبنانی و فلسطینی منطبق با اصول انقلاب و دلیلی بر اقتدار ایران در منطقه می‌داند و بر ادامه آن پافشاری می‌کند.

محسن رضایی فرمانده سابق سپاه پاسداران انقلاب نیز که از طرف طیفی از اصول‌گرایان نامزد انتخابات ریاست جمهوری است تا کنون موضعی خلاف سیاست جاری ایران در برابر حزب‌الله و گروههای فلسطینی نگرفته و بعید است که نظر متفاوتی در این زمینه داشته باشد.

با توجه به این وضعیت، به نظر می‌رسد که پیروزی یا شکست حزب‌الله و متحدانش در انتخابات پارلمانی ۱۷ خرداد لبنان، بر فضای داخلی ایران و موقعیت کاندیداها بی‌تاثیر نباشد.

پیروزی احتمالی حزب‌الله در انتخابات ۱۷ خرداد لبنان قاعدتا می‌تواند ابزار مناسبی در اختیار آقای احمدی نژاد قرار دهد تا ضمن موفقیت آمیز نشان دادن سیاست خارجی خود و ایجاد فضایی هیجانی در سطح رسمی، رقبای انتخاباتی خود را در موضع تدافعی قرار دهد.

تاثیر این فضای هیجانی بر توده مردم چندان زیاد نخواهد بود، اما برای بسیج بخش بیشتری از اصول‌گرایان در پشت سر آقای احمدی نژاد موثر خواهد بود.

در مقابل، شکست احتمالی حزب‌الله و متحدانش در انتخابات پارلمانی لبنان، آقای احمدی نژاد را در وضعیت ناخوشایندی قرار خواهد داد. هر چند که کاندیداهای جناح اصلاح طلب در صدد بهره‌برداری از این مساله برنخواهند آمد، اما فضای روانی ناشی از این شکست در رسانه‌ها، تاثیر خود را به زیان آقای احمدی نژاد در افکار عمومی خواهد گذاشت.