نيروگاه اتمی بوشهر با همکاری روسيه در حال تکميل است
روزنامه آمريکايی نيويورک تايمز روز دوشنبه هشتم سپتامبر در مقاله ای به قلم خبرنگار اين روزنامه در تهران نوشته که مناقشه ميان جناح های سياسی ايران بر سر اينکه آيا اجازه بازرسی بيشتر از تاسيسات هسته ای به آژانس بين المللی انرژی اتمی داده شود يا خير روبه افزايش است.
مساله امضای پروتکل الحاقی تصميم گيرندگان در نظام جمهوری اسلامی را به دودسته تقسيم کرده است که لزوما به گرايش های سياسی آنها (اصلاح طلب يا محافظه کار) ارتباط مستقيمی ندارد
نيويورک تايمز
در اين مقاله که همزمان با برگزاری اجلاس هيات رييسه آژانس بين المللی انرژی اتمی منتشر شده، پيش بينی شده که جمهوری اسلامی تا پايان اين اجلاس پروتکل الحاقی به پيمان منع توليد سلاح های اتمی که اجازه بازرسی های گسترده تر را به بازرسان آژانس بين المللی انرژی اتمی می دهد امضا نخواهد کرد.
جلسه هيات رييسه آژانس بين المللی انرژی اتمی از روز دوشنبه کار خود را در وين، پايتخت اتريش شروع کرد و بررسی برنامه های هسته ای ايران يکی از محورهای اين نشست است.
محمد البرادعی، رييس آژانس بين المللی انرژی اتمی، در آغاز نشست هيات رييسه به ايران توصيه کرد پروتکل الحاقی را امضا کند و توضيحاتی را در مورد برنامه های هسته ای خود ارايه دهد.
نيويورک تايمز در مقاله خود نوشته است که مساله امضای پروتکل الحاقی تصميم گيرندگان در نظام جمهوری اسلامی را به دودسته تقسيم کرده است که لزوما به گرايش های سياسی آنها (اصلاح طلب يا محافظه کار) ارتباط مستقيمی ندارد.
طرفداران امضای پروتکل پيشنهاد می کنند به تقاضاهای بين المللی برای بازکردن درهای تاسيسات اتمی به روی بازرسان پاسخ مثبت داده شود در حالی که گروه ديگر معتقد است ايران تحت هيچ شرايطی نبايد پروتکل الحاقی را امضا کند.
آن گروه از مخالفان که بيشتر از چهره های نظامی يا مقام های دفاعی هستند، فشارهای بين المللی برای امضای پروتکل الحاقی را بخشی از يک برنامه وسيعتر معرفی می کنند و می گويند هدف از اين برنامه تنها جلوگيری از توليد سلاح های اتمی نيست بلکه محدود کردن برنامه های نظامی ايران به طور کلی است.
برخی چهره های صاحب نفوذ ايران حتی پيشنهاد خروج ايران از پيمان منع توليد سلاح های اتمی را مطرح کرده اند. اگرچه تعداد اين افراد هنوز زياد نيست اما صدای اين افراد، هماهنگ با افزايش فشارهای بين المللی بر ايران در حال افزايش است.
طبق مفاد پيمان منع توليد سلاح های اتمی، کشورهای امضا کننده اين پيمان اين حق را دارند که اعلام کنند عضويت در پيمان منافع حياتی آنها را در خطر قرار داده و با يک اطلاع قبلی سه ماهه از پيمان خارج شوند.
پروتکل الحاقی يک موضوع کاملا سياسی است، نه حقوقی و در راستای ساير پروتکل هايی قرار دارد که هدف آنها ضعيف نگه داشتن کشورهای ضعيف است
يک مقام ارشد نظامی ايران
ايران يکی از نخستين امضا کنندگان پيمان منع توليد سلاح های اتمی بوده است.
روزنامه نيويورک تايمز نوشته است عليرضا اکبری که يک سردار سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است و تا دو ماه قبل معاون وزير دفاع ايران بود، گفته که اگر ايران خواست های بين المللی را در مورد برنامه های اتمی خود بپذيرد، در مرحله بعدی برنامه های دفاعی ايران هدف مجامع بين المللی قرار خواهد گرفت.
اين مقام نظامی ضمن اينکه برنامه توليد برق در نيروگاه های اتمی را يک ضرورت برای پاسخ گويی به نيازهای جمعيت جوان ايران معرفی کرده گفته است: "پروتکل الحاقی يک موضوع کاملا سياسی است، نه حقوقی و در راستای ساير پروتکل هايی قرار دارد که هدف آنها ضعيف نگه داشتن کشورهای ضعيف است."
اما گروه های موافق امضای پروتکل الحاقی که وزارت خارجه ايران نيز در ميان آنهاست، هشدار می دهند تاخير در امضای اين پروتکل، جامعه بين الملل را تحريک به تهديد جمهوری اسلامی می کند.
وزارت خارجه ايران از آژانس بين المللی انرژی اتمی خواسته تا اجازه ندهد امضای پروتکل الحاقی به مساله ای سياسی تبديل شود و اين امکان را به ايران بدهد تا در موقع مقتضی اين پيمان را امضا کند.
نيويورک تايمز همچنين به نقل از حسين آفريده، رييس کميسيون انرژی مجلس ايران و از نمايندگان اصلاح طلب نوشته است که ايران قصد امضا نکردن پروتکل الحاقی را ندارد و تنها می خواهد پيش از امضا، آنرا دقيقا بررسی کند.
ايران اگرچه همواره اشاره کرده برنامه های اتمی آن صلح جويانه است، اما تاکيد کرده تنها در صورتی پروتکل الحاقی را امضا خواهد کرد که قول همکاری های تکنولوژيکی در امور صلح آميز اتمی به اين کشور داده شود.
