تعداد اعضای مجاهدين خلق در عراق تا پنج هزار نفر برآورد می شود
روزنامه نيويورک تايمز در شماره روز دوشنبه 30 ژوئن گزارش مفصلی را به قلم ايلين شيلينو، خبرنگار کهنه کار خود در امور ايران، به سازمان مجاهدين خلق اختصاص داده و ضمن مصاحبه با اعضای سابق اين گروه سعی کرده است به زوايای درونی اين گروه پی ببرد.
خانم شيلينو در اين گزارش به نقل از اعضای سابق گروه از رفتارهای بی رحمانه و از جمله "مشارکت سازمان مجاهدين در سرکوب شيعيان و کردهای شورشی عراق پس از جنگ خليج فارس" خبر می دهد.
اين روزنامه در ابتدای مقاله خود با اشاره به اين که آمريکا و 15 کشور اتحاديه اروپا سازمان مجاهدين خلق را يک گروه تروريستی می شناسند نوشته است آمريکا و فرانسه تلاش دارند از هويت واقعی اعضای اين سازمان سر در آورند و نحوه برخورد با آنها را ارزيابی کنند.
به نوشته نيويورک تايمز، انگيزه دولت فرانسه از حمله به قرارگاه های محلی سازمان مجاهدين در منطقه "اوور-سر-اويز" و ساير مراکز فعاليت آن در خارج از پاريس که به بازداشت مريم رجوی، رهبر آن منجر شد، جلوگيری از انتقال کانون سياسی-عملياتی اين سازمان از عراق به فرانسه بوده است
به نوشته نيويورک تايمز، انگيزه دولت فرانسه از حمله به قرارگاه های محلی سازمان مجاهدين در منطقه "اوور-سر-اويز" و ساير مراکز فعاليت آن در خارج از پاريس که به بازداشت مريم رجوی، رهبر آن منجر شد، جلوگيری از انتقال کانون سياسی-عملياتی اين سازمان از عراق به فرانسه بوده است.
دولت فرانسه به مدت بيش از دو دهه به اعضای اين سازمان پناهندگی سياسی اعطا کرده و حتی ماموران پليس را به محافظت از آنها گماشته است، اما "پير دو بوسکه"، مدير سازمان اطلاعاتی فرانسه در مصاحبه ای با نيويورک تايمز گفت که سازمان های اطلاعاتی فرانسه از پاييز گذشته متوجه ورود شمار روزافزون مجاهدين خلق و پس از جنگ عراق متوجه ورود شمار زيادی از سربازان آن به فرانسه شدند.
به گفته اين مقام فرانسوی مجاهدين يک کارخانه توليد رنگ را در شهر سنت کوئن لامون اجاره کردند و ضمن راه اندازی يک استوديوی تلويزيونی و نصب بشقاب های ماهواره های در حال تبديل کردن آن به يک مرکز ارتباطات بودند.
بنابه اين گزارش، مقام های اطلاعاتی فرانسه گزارش دادند که مجاهدين برای حمله به سفارتخانه های ايران و ساير منافع اين کشور در اروپا و ترور 25 نفر از اعضای سابق خود برنامه ريزی کرده بودند.
آقای بوسکه گفت: "اين به هيچ وجه يک جنبش سياسی و يک جنبش دمکراتيک نيست. اين گروه خود را برای احيای دمکراسی در ايران آماده نمی کند. اينها گروهی کاملا افراط گرا هستند. فرقه ای تندرو فاقد هرگونه نظام دمکراتيک. فرقه کيش شخصيت در پيروی از رهبر."
وزارت خارجه آمريکا نيز سازمان مجاهدين خلق را به عنوان يک شبکه تروريستی شناسايی کرده است اما به نوشته نيويورک تايمز به بخش های غيرنظامی آن اجازه می دهد به فعاليت علنی در آمريکا بپردازند و حتی نام آن در وزارت دادگستری آمريکا به عنوان گروهی که حق لابی دارد ثبت شده است. اين امتياز به اين گروه امکان می دهد در کنگره آمريکا به جلب حمايت نمايندگان بپردازد.
انسان هويت خود را گم می کند و به او اجازه نمی دهند آزادانه فکر کند. زمانی که من با آنها درگير شدم و اشتباهاتشان را به آنها گوشزد کردم، محاکمه ام کردند و به جرم عدم اطاعت از دستورات رهبر به زندان انداختند
يکی از اعضای شورای مرکزی مجاهدين خلق در گفتگو با نيويورک تايمز
به نوشته اين روزنامه از جمله تعدادی از نمايندگان کنگره آمريکا با امضای نامه شاهين قبادی، سخنگوی مجاهدين خلق در واشنگتن، به بازداشت اعضای آن توسط فرانسه اعتراض کرده اند.
ماهيت سازمان مجاهدين
نيويورک تايمز در بخش بعدی گزارش خود می نويسد: "برای کسانی که درباره اين سازمان مطالعه کرده اند و همچنين برای برخی از اعضای سابق آن، سازمان مجاهدين با يک سازمان سياسی که از حمايت گسترده عمومی در ايران بهره مند است فاصله زيادی دارد. اين گروه از زمان تاسيس خود به منظور نبرد با حکومت سلطنتی ايران در دهه 1960 چند مرحله تحولات عقيدتی را پشت سر گذاشته و از مخلوطی از عقايد ضدامپرياليستی به ترکيبی از اسلام و مارکسيسم تا سوسياليسم مبتنی بر برابری، و نهايتا يک فلسفله مبهم که از دمکراسی، آزادی و حقوق مساوی برای زنان سخن می گويد حرکت کرده است."
اين روزنامه به نقل از اروند ابراهيميان، استاد تاريخ در کالج باروک که جامع ترين کتاب درباره تاريخ اين سازمان را به رشته تحرير درآورده می نويسد: "تاکيد بر اطاعت از رهبر است که به بقای گروه کمک کرده و نه يک برنامه مشخص سياسی. اگر مسعود رجوی فردا بلند شود و بگويد زمين گرد نيست، اعضای سازمان آن را می پذيرند."
نيويورک تايمز نوشت اين سازمان همواره تلاش داشته است در جهان خارج چهره مثبتی از خود ارائه کند اما به گفته اعضای سابق گروه، درحالی که نمايندگان آن در کشورهای مختلف علنا حملات 11 سپتامبر را محکوم می کردند، مجاهدين در داخل عراق به جشن و شادمانی پرداختند.
اردشير پارکيزکاری، 39 ساله و از اعضای سابق شورای مرکزی سازمان که اکنون يک پناهنده سياسی در اروپاست در مصاحبه ای تلفنی با اين روزنامه گفت: "من آن زمان در يکی از زندان های سازمان حبس بودم و آن روز با توزيع آب ميوه و شيرينی چنان با ما خوشرفتاری شد که هرگز نديده بوديم. آنها حوادث 11 سپتامبر را انتقام خدا از آمريکا توصيف می کردند."
وی درباره تجربه شخصی خود در اين سازمان گفت: "انسان هويت خود را گم می کند و به او اجازه نمی دهند آزادانه فکر کند. زمانی که من با آنها درگير شدم و اشتباهاتشان را به آنها گوشزد کردم، محاکمه ام کردند و به جرم عدم اطاعت از دستورات رهبر به زندان انداختند."
بنابر اين گزارش وی گفت چنان مورد ضرب و شتم قرار گرفته است که اکنون می لنگد.
نيويورک تايمز نوشت ساير اعضای سابق گروه که از آن رويگردان شده اند نيز در مصاحبه هايی از جنبه های بی رحمانه گروه در عراق خبر می دهند. اين افراد می گويند پس از جنگ 1991 خليج فارس، دولت عراق به سربازان مجاهدين دستور داد به سرکوب شورشيان کرد و شيعه کمک کنند.
کريم حقی، از محافظان شخصی سابق مسعود و مريم رجوی که اکنون در اروپا پناهندگی سياسی گرفته است گفت: "خانم رجوی به ما گفت با تانک آنها را له کنيم و سعی کنيم گلوله ها را برای عمليات های ديگر ذخيره کنيم. ما را مجبور کردند هم کردها و هم شيعيان را به قتل برسانيم و من گفتم اينجا نيامده ام که ساير مردم را بکشم."
نيويورک تايمز در گزارش خود می نويسد: "برای کسانی که درباره اين سازمان مطالعه کرده اند و همچنين برای برخی از اعضای سابق آن، سازمان مجاهدين با يک سازمان سياسی که از حمايت گسترده عمومی در ايران بهره مند است فاصله زيادی دارد. اين گروه از زمان تاسيس خود به منظور نبرد با حکومت سلطنتی ايران در دهه 1960 چند مرحله تحولات عقيدتی را پشت سر گذاشته و از مخلوطی از عقايد ضدامپرياليستی به ترکيبی از اسلام و مارکسيسم تا سوسياليسم مبتنی بر برابری، و نهايتا يک فلسفله مبهم که از دمکراسی، آزادی و حقوق مساوی برای زنان سخن می گويد حرکت کرده است
آقای حقی گفت که زندانی و نهايتا موفق به فرار شده است.
بنابر اين گزارش محمد حسين سبحانی، يکی ديگر از محافظان سابق رهبران مجاهدين خلق گفت او را وادار کرده اند از همسرش جدا شود و دخترش را که 6 سال بيشتر نداشت به اجبار از عراق خارج کرده اند که توسط يک زوج ايرانی در دانمارک به فرزند خواندگی پذيرفته شد.
وی گفت: "آنها به دخترم گفتند که پدرت در عمليات مجاهدين کشته شده و من از هرگونه تماس با او ممنوع شدم." وی افزود دخترش را که اکنون 18 سال دارد، يافته است.
نيويورک تايمز نوشت فريد سليمان، يکی از سخنگويان مجاهدين اتهام طلاق اجباری اعضای سازمان را رد کرده و گفته است اعضا به طور داوطلبانه تصميم به فرستادن فرزندانشان به خارج گرفتند.
وی همچنين اين مساله را که گروه برای اجرای عمليات تروريستی از مقر خود در پاريس برنامه ريزی می کرده است رد کرد و گفت مقام های فرانسوی هيچ سلاحی در 13 مقر گروه در فرانسه نيافته اند.
نيويورک تايمز نوشت: "در همين حال، سرنوشت مجاهدين در فرانسه نامعلوم است. مقام های فرانسوی می گويند کسانی که اقامت قانونی دارند می توانند در فرانسه بمانند و قصد ندارند هيچ کس را به ايران مسترد کنند. اعضای مجاهدين در ايران مسلما به عنوان خائن محاکمه خواهند شد."
به نوشته اين روزنامه برای مثال خانم رجوی تا سال 2006 از موقعيت پناهندگی در فرانسه برخوردار است و از سرنوشت آقای رجوی، که به گفته سازمان های اطلاعاتی آمريکا آخرين بار در عراق مشاهده شده است، اطلاعی در دست نيست.
