اظهارات صريح حسين شريعتمداری، مدير مسوول روزنامه کيهان و از چهره های شاخص در طيف تندرو جناح محافظه کار مبنی بر قطعی بودن رخ دادن اتفاقی مهم در آينده ای نزديک برای پالايش کشور از آنچه که وی آن را خط نفاق جديد خوانده، واکنش اصلاح طلبان درون حاکميت را برانگيخته و به بحث درباره احتمال وقوع تنش های تازه دامن زده است.
آقای شريعتمداری، که نماينده آيت الله خامنه ای رهبری جمهوری اسلامی در موسسه کيهان است، ابتدا روز يکشنبه، 15 دسامبر در پيش بينی آينده سياسی ايران گفت که اين پالايش به احتمال زياد با تنش هايی همراه خواهد بود و اين تنش ها اگرچه آسيب هايی در پی خواهد داشت، ولی هزينه اش به نتيجه مثبت آن می ارزد.
محمد مهاجری، عضو شورای سردبيری روزنامه کيهان، روز سه شنبه، 17 دسامبر، با صراحتی کم سابقه، ماهيت دو جريان موجود در نظام را با جريان مجاهدين خلق و ابوالحسن بنی صدر از يک سو و حزب الله از سوی ديگر در سال 60 همسان دانست و گفت که ما در حال حرکت به سوی يک رويارويی جدی بين اين دو جريان هستيم
مدير مسوول کيهان سپس در سرمقاله روز دوشنبه روزنامه کيهان، با استناد به حمايت اعضای جبهه مشارکت از متهمان پرونده نظرسنجی، آنان را مشکوک به آلودگی به جاسوسی دانست و همزمان پيشنهاد کرد که اين حزب انحلال خود را اعلام کند و مسوولان کشور نيز از حضور اعضای آن در نقاط حساس نظام مثل مجلس و دولت جلوگيری کنند.
جبهه مشارکت، بزرگ ترين تشکل هوادار اصلاحات محسوب می شود و بيشترين تعداد نمايندگان را در مجلس دارد.
عباس عبدی و بهروز گرانپايه از متهمان پرونده نظرسنجی، از اعضای شاخص اين حزب به شمار می آيند.
از سوی ديگر، محافظه کاران با يادآوری شرايط سال 1360 خورشيدی و حوادثی که منجر به برکناری ابوالحسن بنی صدر از رياست جمهوری و بستن فضای سياسی شد، شرايط امروز کشور را قابل مقايسه با آن دوران دانسته اند.
محمد مهاجری، عضو شورای سردبيری روزنامه کيهان، روز سه شنبه، 17 دسامبر، با صراحتی کم سابقه، ماهيت دو جريان موجود در نظام را با جريان مجاهدين خلق و ابوالحسن بنی صدر از يک سو و حزب الله از سوی ديگر در سال 60 همسان دانست و گفت که ما در حال حرکت به سوی يک رويارويی جدی بين اين دو جريان هستيم.
اما اين تنها روزنامه نگاران جناح محافظه کار نبوده اند که دست به شبيه سازی و يافتن تشابه بين شرايط کنونی و شرايط سال های نخستين پس از پيروزی انقلاب 1357 زده اند.
پيش از اين نيز، چهره های شاخص و بلند پايه جناح محافظه کار و از جمله علی اکبر هاشمی رفسنجانی، رييس مجمع تشخيص مصلحت نظام، در تحليل های خود چنين تصويری را به دست داده بودند.
همسان انگاشتن وضعيت کنونی با شرايط سال 1360 و فعالان دو دوره، در بطن خود به معنای توصيه و يا پذيرفتن رويکردی است که جمهوری اسلامی پيش از اين، آن را در مواجهه با مخالفان خود آزموده بود؛ يعنی برگزيدن شيوه خشونت آميز و سرکوب قاطع مخالفت ها، اعتراض ها و يا شيوه هايی که مورد قبول واقع نشده اند.
بخش عمده ای از اصلاح طلبان ميانسال امروز، کسانی هستند که در آن سال ها درپيشبرد و تحقق اين رويکرد نقشی اساسی داشتند، اما آنان امروز چنين شيوه هايی را محکوم به شکست می دانند و در تحليل های خود بر اين نکته تاکيد می کنند که پالايش حکومت تنها از طريق مردم و در پای صندوق های رای ممکن است.
گرچه اصلاح طلبان درون حاکميت کوشيده اند که سخنان مدير مسوول کيهان و همفکران وی را بی اهميت جلوه دهند و آن را نشان دهنده حتی مواضع جناح محافظه کار ندانند، اما در عين حال نمی توانند نگرانی خود را از برنامه ها و اقدامات آنان پنهان سازند.
تهديد به پالايش مجلس و دولت، که اکنون در اختيار جناح اصلاح طلب قرار دارد، در حالی صورت می گيرد که محافظه کاران طرح خروج دسته جمعی اصلاح طلبان از حاکميت را پيش از اين به شدت مورد انتقاد قرار داده بودند.
جناح محافظه کار تلاش می کند که نيروهای موجود در جبهه دوم خرداد را به دو طيف اصول گرا و وفادار به نظام و تندروهايی که دست کم در جهت اهداف بيگانگان عمل می کنند، تقسيم کند تا به اين ترتيب از قدرت مانور بيشتری برای هدف قرار دادن طيفی که به نظر می رسد جبهه مشارکت و سازمان مجاهدين انقلاب اسلامی را در برمی گيرد، برخوردار شود.
هر چند فعلا شماری از فعالان جبهه دوم خرداد، در ارزيابی مواضع صريحی همچون ديدگاه های آقای شريعتمداری، به طور مبهمی از احتمال تشديد فشارها و تنش ها سخن می گويند، اما در عين حال سخن از آن می گويند که اين ديدگاه ها به قصد روحيه دادن به جناح محافظه کار مطرح می شوند.
با اين همه، برخی ناظران معتقدند که با توجه به بروز درگيری و ناآرامی در اعتراضات اخير دانشجويی و تهديدات آشکار محافظه کاران، احتمال به کارگيری روش های تندتر و خشن تر در رويدادهای آتی را نمی توان از نظر دور داشت.
