16:14 گرينويچ - چهارشنبه 16 اوت 2006 - 25 مرداد 1385
کاميل احمدی
يک روز با يک خانواده از عشاير کرد
کردستان در غرب ايران مسکن 10 درصد جمعيت کشور است. کردها در سوريه، ترکيه و ايران و عراق زندگی می کنند. در ساليان اخير فشار بيکاری افراد جوان بسياری از خانواده ها را مجبور به کار و مهاجرت به شهرهای بزرگتر ايران از جمله تهران کرده است.
در کردستان هنوز تعداد کمی عشاير وجود دارند که ييلاق و قشلاق می کنند. خانواده کاک حسين، دامدار، 12 عضو دارد. برادر کاک حسين، کاک فتاح به همراه سه پسرش، کشاورزی را به دامداری ترجيح می دهند.
سه خواهر کاک حسين کارهای اصلی دامداری، دوشيدن شير، درست کردن کره و ماست و پخت و پز خانواده را انجام می دهند. با وجود اينکه دو تا از سه خواهر ازدواج کرده و بچه دار هستند، همه افراد خانواده هنوز در خانه پدرشان زندگی می کنند. هر خواهر و برادر سهم مشخص خود را دارد و از مجموع گوسفندان به هر کس تعداد مشخصی که با رنگ های جدا از هم تشخيص داده می شوند تعلق يافته است.
گوهر خانم، با وجود سن زيادش هنوز شوهر نکرده است و پا به پای دو خواهر ديگرش، امور خانواده را می گرداند. گوهر می گويد: "من خواستگاران زيادی داشتم. من به يک مرد علاقمند بودم که برادرم قبول نکرد. از آن تاريخ به بعد من و برادرم هرگز در اين باره سخن به زبان نياورده ايم و من هم قيد شوهر کردن را زدم."
اواخر تابستان پشم گوسفندان را می زنند. بريدن پشم گوسفندان را به پسرها از سنين کم ياد می دهند و دختران نيز ياد می گيرند که چگونه شير دوشی کنند.
عکس هايی از اين خانواده ها را در زير می بينيد:
