نيروهای ائتلاف آمريکايی - بريتانيايی که از ۹ آوريل ۲۰۰۳ عراق را اشغال کرده اند، روز 28 ژوئن - يعنی دو روز پيش از موعد مقرر - اداره کشور را به دولت انتقالی به رياست اياد علاوی تحويل دادند.

بسياری معتقدند اين گام مهمی است در جهت استقلال عراق و بازگرداندن حاکميت ملی به اين کشور.

دستگاه های نظامی و انتظامی و امنيتی عراق در جريان حمله نيروهای ائتلاف به کلی متلاشی شد. شکل گيری ارتش و شهربانی و سرويس امنيتی تازه، هنوز در مراحل اوليه قرار دارد و قادر نيست نظم و امنيت را در اين کشور آشوبزده تأمين کند. نيروی ائتلافی اين کمبودها را دليل ادامه حضور نظامی خود بيان می کنند.

دولت انتقالی جديد اولين و اساسی ترين وظيفه خود را برقراری امنيت اعلام کرده، که پيش شرط هرگونه تحول مثبتی در عراق است.

عراق اينک بر سر دوراهی سرنوشت سازی قرار گرفته است: فرو رفتن هرچه بيشتر در هرج و مرج و ناامنی تا حد يک جنگ داخلی تمام عيار و همه گير، يا حرکت آرام به سوی نظامی سالم و مردم سالار که عراق را به تدريج به ثبات و آرامش برساند.

برای هر دو راه رهروان کافی وجود دارد:

راه اول: بازماندگان رژيم گذشته، دهها هزار تن از فدائيان صدام و پيروان وفادار حزب بعث که بهشت خود را از دست داده اند، با چنگ و دندان برای بازگشت به قدرت می جنگند. همچنين هزاران بزهکاری که در آستانه حمله از زندانهای عراق آزاد شدند، در کنار آنها هستند و به ناامنی دامن می زنند. اين اردوگاه از پشتيبانی آشکار و پنهان عناصر پان عربيست و اسلام گرايان افراطی در سراسر جهان برخوردار است.

راه دوم: اکثريت بزرگ مردم عراق، پس از تحمل يک ديکتاتوری خونين به مدت ۳۳ سال، به نظر می رسد که ديگر حاضر نيستند که رژيمی مشابه گذشته را در عراق ببينند.

بسياری از تحليلگران پيش بينی می کنند که نبرد اين دو گروه در ماه های آينده باز هم ادامه خواهد يافت.

باور عمومی بر اين است که دولتی که قرار است حاکميت عراق را در دست بگيرد، با تمام انتقاداتی که بر ترکيب آن وارد شده، بی ترديد بيش از همه دولتهايی که در دهه های اخير بر اين کشور حکم رانده اند نماينده نيروهای سياسی و بافت جمعيتی مردم آن است.

به نظر شما سرنوشت عراق، که بر همسايگان آن تأثيری انکارناپذير دارد، به کجا می انجامد؟ فکر می کنيد اين دولت در گام برداشتن بسوی برقراری امنيت و صلح و ثبات در عراق موفق شود؟ مهمترين چالش های دولت موقت عراق، به جز برقراری امنيت، چه خواهد بود؟

نظر خود را با استفاده از پنجره ای بالا برای ما بفرستيد تا در اين صفحه درج کنيم.

نظر خود را برای پخش از برنامه صدای شما (روز جمعه دوم ژوئيه از راديو بی بی سی) از اين راهها برای ما بفرستيد:

با نوشتن در پنجره ای که در سمت چپ همين صفحه قرار داده شده و ارسال آن،
با گذاشتن پيام يا سؤال روی پيامگير تلفنی ما به شماره ۰۰۴۴۲۰۷۵۵۷۲۵۴۶
يا با ارسال نمابر (فکس) به شماره ۰۰۴۴۲۰۷۲۴۰۴۶۳۸
اگر مايليد ما به شما تلفن کنيم لطفاً در نوشته خود شماره تلفنتان را هم بنويسيد.

لطفا به زبان و خط فارسی بنويسيد و حداکثر در ۱۵۰ کلمه.

از اين پس زمام امور کشور در دست سياستمداران عراقی قرار می گيرد. آنها می توانند با کمکهای جهانی به تدريج يک نظام ملی و دموکراتيک تشکيل دهند. تروريست ها تلاش می کنند نيروهای غربی را از کشور ما طرد کنند تا ما از پشتيبانی آنها محروم شويم. تروريست هايی مانند زرقاوی ميهن خود را رها کرده و به عراق آمده اند. آنها به جای مبارزه با اسرائيل، در کشور ما مشغول خرابکاری هستند. سرمد - عراقی مقيم اشتوتگارت (آلمان)

فکر می کنم انتقال قدرت به افراد عراقی به برقراری ثبات و امنيت کمک خواهد کرد. البته هنوز مشکلات زيادی بر سر راه است، مانند خرابکارانی که از خارج به عراق نفوذ کرده اند. ما به ياری خداوند بر آنها غلبه خواهيم کرد. حيدر بغدادی - عراق

دولت موقت با مشکلات فراوانی بايد دست و پنجه نرم کند که از همه مهمتر مشکل بيکاری است. اگر دولت انتقالی عراق نتواند حداقل برای سه چهارم از اين جوانهای بيکار اشتغال ايجاد کند، با مشکل جدی روبرو خواهد شد. حسام مناف - بغداد

با انتقال قدرت به عراقی ها، جهاد واقعی ملت ما با نابسامانی های فراوان شروع می شود. قبل از هرچيز بايد به آشوب تروريست ها خاتمه بدهيم. آنها چه عراقی باشند و چه عرب، با مردم ما دشمن هستند. آنها نه با آمريکا بلکه با مردم بيگناه عراق می جنگند. آن عربی که مخفيانه به کشور ما می آيد تا خود را ميان انبوه مردم منفجر کند، هدفش سعادت ما نيست. هدف او اين است که از بازسازی اين کشور جلوگيری کند و بار ديگر ما را به جهنم ديکتاتوری برگرداند که اين بار زير عنوان اسلام باشد. اما به ياری خداوند تمام مردم ما با نيروهای نظامی و انتظامی عراق همکاری می کنند تا اين افراد منحرف را از خاک ميهن بيرون برانيم. محمد - بغداد

ديدگاه های شما

خاورميانه آبستن تحولات بزرگی است ، بار ديگر هم اينجا نوشته ام كه اين تنها بخشی از يك برنامه درازمدت است كه برای اين منطقه طراحی شده است، منطقه ای كه از سويی افغانستان در آن با افراطيون مذهبی دست و پنجه نرم می كند و از ديگر سو، عراق در دوران گذار بسوی آرامش، بدترين روزها را سپری می كند و از سوی ديگر، تأثيرگذارترين كشور منطقه يعنی ايران درگير فرايند طولانی و پيچيده كنترل تسليحات هسته ای است. در ارتباط با عراق از اين پس بايد انتظار داشت كه حكومت جديدی با ايجاد شبكه امنيتی و با تغيير روشهای فعلی سركوب بسوی آرامش حركت كند و اين آرامش را طی ماههای آينده می توان به گونه ای محسوس دريافت. پارسا - تهران

كشور عراق تا ده سال ديگر در كنار افغانستان تبديل به الگوی دموكراسی برای منطقه خواهد شد. به اظهارنظرهای عراقيها نگاه كنيد و مقايسه كنيد با اظهارنظرهای ما ايرانيها. به عنوان شاخص، پيش بينی می كنم تا سال 2010 دينار عراقی در مقايسه با ريال ايران با ارزشتر خواهد بود (اگر تا كنون چنين نشده باشد). سام برزو - اهواز

هیچگونه انتقال قدرتی صورت نگرفته است و به جای آقای برمر که همه امور عراق را کنترل می کرد سفیری به عراق آمده که بتواند کلمه اشغالگر را حذف کند. آمریکا و انگلیس هدفی جز نابودی ملت عراق وغارت ثروتهای آن ندارند و ابومصعب زرقاوی ساخته آمریکا برای سرکوب ملت عراق است. علی - اهواز

آمریکايیها در حالی قدرت را به عراقیها انتقال می دهند که این کشور در نا امنی حاد به سر می برد از انفجار روزانه گرفته تا ترور و گروگانگیری که هر روزه در عراق شاهد آنیم و این نشان از این دارد که بقایای بعث و بنیادگرایان هنوز در این کشور فعالند. مسئله اساسی در این کشور بافت ناهمگون عراق است. این کشور دارای قومیتهايی با زبانها و دینهای متنوع است که هرکدام ترس شدیدی از همدیگر دارند و ترس از متمرکز شدن قدرت در یک نقطه. براین اساس، هر کدام به دنبال منافع خود در عراق می گردند. در این صورت احتمال درگیری در این کشور بین گروههای مختلف زیاد است و ممکن است يا به ظهور صدام حسینی دیگر برای ایجاد کشوری یکپارچه زیر چتر استبداد بينجامد يا به تجزیه عراق. با این اوضاع، انتقال قدرت هیچ تأثیری ندارد. عباس کاکايی - تهران

بسياری از مشکلات و مصايب پيش آمده و وضع ناگواری که امروزه جهان اسلام با آن روبروست، نتيجه ی مستقيم اقدامات نامعقول برخی گروههای تندرو اسلامی است که با اقدامات ابلهانه خود زمينه ساز حضور نظامی امريکا و متحدانش در کشورهای اسلامی شدند. اين گروه ها گرچه خود را بنيادگرا جا می زنند، اما بزرگترين خائنين به جهان اسلام اند. اما گذشته از اين موضوع عراق اکنون يک آتش زير خاکستر است و آمريکا و متحدانش در آنجا روی آرامش نخواهند ديد. صادق - تهران

من ساکن شهر بغدادم و ممکن است بيشتر از همه اين آقايان و خانمان عزيز متوجه اوضاع اين کشور باشم... من دانشجوی رشته علوم سياسی هستم در دانشگاه بغداد. در اين کالج دانشجويان از ترم اول ياد می گيرند که نظام استبدادی بهترين نوع حکومت است بر مردم... پس مشکل از ساختار فرهنگی اين کشور است... مشکل آنست که عربها کردها را هموطن خود نمی دانند و کردها نيز عراق را ميهن خود نميدانند... شيعيان سنيان را مسلمان نميدانند و سنيها نيز شيعيان را منحرف کننده اسلام ميدانند... ترکمن ها از اوضاع راضی نيستند چون دلشان نمی خواهد زير سلطه عرب يا کردها زندگی کنند... علاوه بر اين کشورهای همسايه نيز مقصر هستند زيرا از ثبات و آرامش در عراق زيان می بينند... راه حل آنست که مثل کشورهای آلمان و ژاپن و کشورهای خليج فارس و اروپای شرقی منتظر کشورهای دارای دمکراسی و پيشرفت باشيم چون آنان خير و مصلحت خود را در آرامش جهان می بينند... رواندزی - بغداد

سؤال اصلی اينجاست که آيا آمريکا ميتواند نقش رهبری را به ديگری واگذار کند (سازمان ملل يا دولتی مستقل در عراق)؟ به نظر ميرسد وجود ذخاير نفت تمامی معادلات را برهم می ريزد... علاوه براين آمريکا (به خصوص آمريکای جرج بوش) داعيه رهبری جهان را دارد و بر اين مقام هيچ رقيبی را نمی پذيرد. حتی بريتانيا به عنوان بهترين و گاه تنها يار آمريکا ناچار به بازی به عنوان نقش دوم است! رضا - ساری (انگلستان)

مطمئنا آنچه باعث آرامش در عراق خواهد شد خروج بی قيد و شرط نيروهای اشغالگر عراق است و سپردن حکومت به دست مردم عراق بدون دخالت و نفوذ بيگانگان مانند آمريکا و بريتانيا. حميد رضا - کرج

آيا تا بحال فکر کرده ايد که چگونه جوانی مانند مقتدی صدر می تواند عده ای فقير و بيچاره را با اتکا به منابع عظيم مالی که در اختيارش است دور خود جمع نمايد و اينقدر موی دماغ گردد؟ تا هنگامی که کانونی متکی به ذخاير عظيم نفتی در منطقه باشد و بتواند همه جانبه تروريستها را تغذيه نمايد، امکان وجود آرامش منتفی است. همانطور که بايد غده سرطانی درآورده شود تا بدن آرام گيرد... احمد - تهران

دخالت های حکومت ايران را در امور عراق نمی توان ناديده گرفت زيرا ايران از حضور نيروهای اشغالگر مخصوصا آمريکا ناراضی است و با توجه به يکدست شدن حکومت پس از انتخابات نمايشی و به روی کار آمدن تندروها در ايران فکر نمی کنم حکومت ايران علاقه ای به ثبات و امنيت عراق داشته باشد. اين امر از سخنان آقای خامنه ای درنماز جمعه تهران که حکومت انتقالی عراق را زير سؤال برد کاملا هويداست. پس عراقی بی ثبات مد نظر ايران است که از آن طريق افکار عمومی آمريکا را در آستانه انتخابات رياست جمهوری آمريکا نسبت به عملکرد دولت آقای بوش بدبين کند و زمينه شکست او را فراهم کند و طرح خاورميانه بزرگ دولت بوش را ناکام گذارد. محمد - شيراز

آقای اياد علاوی در گردابی از سختی ها گرفتار شده است... او وارث يک کشور از هم پاشيده است و انباشته از کينه و دشمنی و بيکاری... به خصوص بيکاران ارتشی هستند با خانواده های خود که مرگ را بر تحقير ترجيح ميدهند... عمران شفيقی - تهران

آينده عراق با توجه به خواست مردم اين کشور و جامعه بين المللی به سمت آرامش خواهد رفت. ناآرامی های فعلی خللی در ادامه اين برنامه ايجاد نخواهد نمود بلکه تنها هزينه آن را گرانتر و زمان آن را طولانی تر خواهد نمود. عده ای حيات خود را در ناامنی و بی ثباتی می بينند.   رضا دريادل از گيلان

به نظر بنده عراق همچنان در تب نا آرامی خواهد سوخت. مردم خود شرط اول آرامش و با فرهنگ زيستن هستند. جالب است که دشمنی آمريکا با ايران به ظاهر به علت تروريست پروری ايران است در حاليکه الآن معلوم می شود که تمامی کشورهايی که با آمريکا روابط خوب داشته و دارند همه شان بدون استثنا تروريستهای بزرگی را در خود پرورش داده اند که حتی برخی از آنها سرسخت ترين دشمن شيعيان ايران هستند تا آنجائی که ايران را دشمن ايدولوژيک و آمريکا را دشمن سياسی خود می خوانند. آمريکا کشوری که من در آن بزرگ شده ام مهد آزادی است، چه آزادی اجتماعی و چه آزادی بيان، ولی آزادی کافی نيست. کسی که آزادی حرف زدن دارد ولی آزادی عمل از او سلب شده بهتر است آزادی انديشه هم نداشته باشد. انديشه خوب تا به عمل نرسد همچنان حرف و شعار است. آمريکا کشوری است دموکرات که نادموکرات ترين افراد (نظاميان) در آن حکمرانی می کنند. دموکراسی و نظامی گری در تضاد با همند و هيچ ژنرال و ارتشبدی نمی تواند حامی دموکراسی باشد. سواک - کاليفرنيا

آيا بايد با افرادی که راحت سر می برند و روزی صدها تن از عراقيها را ميکشند، بدون آنکه کمی احساس ناراحتی کنند مذاکره کرد؟ چرا حکومت ايران از اينها به عنوان مقاومت مردمی عراق ذکر خير می کند؟ بله ايده آل اين بود که صدام با يک انتخابات آزاد کنار می رفت ولی اگر اين يکی نشد راه بهتر چه بود؟ داريوش - شيراز

اين کشور هميشه صحنه جنگ آشوب طلبان و متعصبان بوده و هست. اين امر از يکسو و از سويی ديگر دشمنی ذاتی حاکمان آن با ايران هميشه برای ما ايرانيها دردسر آفرين بوده است. از زمان آشوريها که مرتب به ايران از اين سرزمين حمله می شده تا صدام که می خواست خاک ايران را به توبره ببرد. اين گروه هر وقت قدرتی پيدا کنند به ايران چنگ و دندان نشان می دهند. از طرف ديگر اين نکته را نيز بايد به انگليسيها و آمريکاييها گفت که اين مملکت را فقط امثال ابن زياد، حجاج ابن يوسف، آشور بانی پال و صدام حسن می توانند کنترل کنند که با منتهای وحشيگری رقبای خود راسرکوب کنند. پس بهتر است منتظر ظهور يک ديکتاتور جديد باشيد. چون شما نمی توانيد تا آن درجه شقاوت به خرج دهيد. اين يک واقعيت است و تاريخ اين را می گويد. گرچه من به عنوان يک ايرانی می دانم آن ديکتاتور آتی باز چشم طمع به ايران خواهد دوخت. بابک - اهواز

ملت عراق خوب ميداند که اين دولت در عراق وابسته به آمريکا و انگليس است و اين سفارت امريکا در عراق است که حکومت ميکند. تا زمانی که نمايندگان ملت عراق در قدرت نيستند ناامنی در عراق وجود خواهد داشت، مگر امريکا با کشتار آرامش برقرار کند. آريو - استکهلم

مردم جهان سوم ثابت کرده اند اگر زور و ديکتاتوری بالای سرشان نباشد به هم می ريزند. گذشت زمان و افزايش شعور و فرهنگ می خواهد تا بفهمند با دموکراسی و مشارکت عقل و تدبير بهتر می شود زندگی کرد. تا آن زمان صحبت از انتخابات آزاد يعنی حقه ای برای مشروعيت دادن به يک ديکتاتوری ديگر. خيلی راحت با يک انتخابات ساختگی يا يک بمباران تبليغاتی و کمک گرفتن از حربه ناجوانمردانه دين و خدا و پيغمبر ميتوان هر نتيجه دلخواهی از انتخابات گرفت بخصوص اگر مخاطبان افراد ساده لوح باشند. مگر انتخابات آری نه جمهوری اسلامی يا انتخابات دو دوره خاتمی يا مجلس هفتم يا انتخابات رياست جمهوری صدام همه انتخابات نبودند؟ تازه اگر اکثريت به قدرت برسند و حقوق اقليت را رعايت نکنند بدتر است. چنانکه عده ای فرصت طلب صحبت از حکومت شيعه بر عراق ميکنند. توجيه آنها اينکه سنی و کرد اقليتند بايستی تابع قوانين سرسختانه شيعه باشند و شهروندان درجه دو محسوب می شوند حتی گرچه با آنها در تضاد باشد. کسی که در انتخابات عراق شرکت ميکند بايد بگويد عراقی هستم و به شيعه يا سنی يا کرد بودنم کاری نداشته باشيد. علی - شيراز

آينده عراق با توجه به خواست مردم اين کشور و جامعه بين المللی به سمت آرامش خواهد رفت. ناآرامی های فعلی خللی در ادامه اين برنامه ايجاد نخواهد نمود بلکه تنها هزينه آن را گرانتر و زمان آن را طولانی تر خواهد نمود. عده ای حيات خود را در ناامنی و بی ثباتی می بينند. رضا دريادل - گيلان

ملت عراق خوب ميداند که اين دولت در عراق وابسته به آمريکا و انگليس است و اين سفارت امريکا در عراق است که حکومت ميکند. تا زمانی که نمايندگان ملت عراق در قدرت نيستند ناامنی در عراق وجود خواهد داشت، مگر امريکا با کشتار آرامش برقرار کند.   آريو از استکهلم

شما در طرح سؤالتان تمامی گروه های مبارز عراقی را در يک صف و در برابر ملت عراق قرار داديد و نيروی اشغالگر عراق را ناديده گرفتيد! در بين نيروهای مبارز عراقی، نيروهای ملی گرا و بخشی از نيروهای اسلامی به واسطه اشغال عراق به دست خارجی ها دست به اسلحه برده اند که به شرط خروج اين نيروها از عراق آنها انگيزه مبارزه را از دست خواهند داد و خود به خود حذف خواهند شد. بخش ديگر اين نيروها شامل تندروهای اسلامی (مثل القاعده) و پان عربها هستند که اگرچه سازمان يافته هستند ولی انگشت شمارند و از آن جهت در عراق قادر به فعاليت بيشتری هستند که در حال حاضر نيروی منسجم و وضعيت با ثباتی در عراق وجود ندارد. اين گروه ها به تدريج و با قوت گرفتن يک دولت رسمی، قدرتمند و مرکزی و با همکاريهای بين المللی فعاليتشان محدود خواهد شد اما نميتوان فعاليت آنانرا برای هيچ کشوری (حتی ايالات متحده) پايان يافته تلقی نمود. نيروی بعدی نيروهای بعثی و وفادار به صدام هستند. مبارزه با اين نيروها در دو شاخه بايد پی ريزی گردد: اول با مبارزه پليسی، دستگيری سردمداران و رهبران اين نيروها تا قدرت تشکيلاتی آنان از هم بپاشد و دوم زمينه سازی برای تشکيل حزب بعث با استفاده از نيروهای معتدلتر اين حزب. در اين صورت انگيزه نيروهای خرد و رده پايين برای مبارزه از بين خواهد رفت. تمامی اين شرايط منوط به آن است که يک دولت ملی مقتدر، که دارای امکانات اعمال قدرت باشد در عراق به وجود آيد. اين انتقال قدرت بايد به شکلی واقعی و کامل باشد و با خروج نيروهای اشغالگر و ورود نيروی بين المللی به انجام اين امور توسط اين دولت کمک شود. اما واقعيت آن است که در حال حاضر روند به گونه ای است که به دولت موقت عراق صرفاً به عنوان يک مسئول نگريسته ميشود بدون اينکه امکانات احراز اين مسئوليت در اختيار آن قرار داده شود. به اين ترتيب نقش دولت موقت نقش يک کيسه بوکس است که هم از نيروهای ائتلاف انتقاد و بازخواست ميشود و هم اينکه از سوی مبارزان مورد هجوم واقع ميگردد. مجيد ن - تهران

خاورميانه و دموکراسی؟عراق و آرامش؟ وقتی ما کردها خواستار يک زندگی آزاد و آرام در منطقه خود با اداره خودمان سخن گفتن به زبان خود يعنی تمامی حقوق مثل ساير ملتها وبه دور از سلطه عربها هستيم، اين چنين خشم و نگرانی کشورهای همسايه و آقای سيستانی و اياد علاوی بعثی سابق را فراهم کرده ايم. چگونه دموکراسی و آرامش را باور کنيم؟ آريا - کارلستاد (سوئد)

فقط اگر واقعاً قدرت آينده ی عراق به دست مردم سپرده شود، کشور عراق و مردم مسلمان آن از اين بدبختی نجات خواهند يافت و در غير اين صورت، گفته ها و کارکردهای گذشته و حال تکرار ميشود. احسان طاهری - بدخشان

به اين زودی ها اوضاع آرام نمی شود. اين ناآرامی ها با وجود قوای امريکا و انگليس وغيره ده سال ديگر در عراق دوام می کند. به اين دلايل: اول- امريکا و انگلستان به خرابيها و زورگوئی های خود اقرارنکرده اند. به اين لحاظ مردمانی که صادقانه عليه زورگوئی ها برخاسته اند به اين مانوورهای کهنه جهان امپرياليستی کاملا" واقف اند و به مبارزه خود عليه امريکا ادامه ميدهند با اين کارمبارزين صادق، تروريست ها نيزاز ناآرامی استفاده کره و نمايشات مسخره و احمقانه خود را ادامه ميدهند مانند زرقاوی. دوم- قفسی که صدام به بدترين شکلی آباد کرده بود با احمقانه ترين روش برانداخته شد. يعنی شوکی را در بين مردم بهت زده عراق به وجود آورد. اين شوک به عراق محدود نماند بلکه سراسر جهان اسلام را فرا گرفت. حال مدرسين کهنه کار اسلامی وابسته به انگليس و امريکا و همچنين افراد متعصب که قرنها بر مردم حکم رانده اند دستاويز خوبی برای فريب دادن مردم ساده يافته اند و با شعار قرآن می توانند يک نسل ديگر را در جهان و بخصوص عراق در کنار داشته باشند. بنا براين تا زمان خسته شدن اين نسل از دروغ پردازان و بازگشت اعتبار آمريکا اين ناآرامی ادامه می يابد. راه چاره: دريک محکمه بين المللی اگر بوش و بلر و صدام يکجا محاکمه شوند جهان کاملا" به آرامش ميرود. پولاد - هلند

هیچ ضمانتی وجود ندارد که عراق حتی بعد از انتقال واقعی قدرت هم باز آرامتر و امنتر شود. هنوز خیلی زود است که بخواهیم قضاوت کنیم. چیزی که فعلاً شاهد آنیم، خرابکاری، بمبگذاری و جنگهای چریکی پراکنده است که همانند بیماری مزمن، سالیان سال ادامه خواهد یافت، چون در هر صورت، همواره گروهی در عراق پیدا خواهد شد که از شرایط ناراضی باشند و بخواهند دست به اخلال و خرابکاری بزنند. کشورهای همسایه از جمله ایران هم چندان تمایلی به عادی شدن اوضاع در عراق ندارند چون می دانند آرامش در عراق باعث افزایش فشار و توجه غربیها به ایران خواهد شد. سينا منصوری

من كرد هستم و اين نظر من است: عراق كشوری من درآوردی و حاصل دست انگليس است. آن را ساختند بدون اينكه نظر مردم ساكن آن را جويا شوند. عراق هيج وقت آرامش نمی بيند تا زمانی كه تمام حقوق كردها داده نشود، چيزی كه تا اكنون داده نشده و به نظر می آيد كه نخواهد شد. رزکار مارونسی - استکهلم (سوئد)

جنگی بدون دلیل و بدون پشتیبانی بین المللی به رهبری آمریکا آغاز می شود و سپس همه حرف از سر و سامان یافتن اوضاع می زنند. آیا واقعاً آمریکا خواهان استقرار آرامش است؟ آیا مستان قدرت در آمریکا و تشنگان نفت در اروپا این فرصت را واقعاً در اختیار عراقیها می گذارند؟ با سابقه درخشان آمریکا در قدرت طلبی و برتريخواهی و خواست کارتلهای نفتی آمریکا برای چنگ انداختن بر نفت عراق، من آینده آرامی برای عراق تصور نمی کنم. تا پای آمریکا در منطقه هست و تا پشتیبانی بدون چون و چرای اروپا در پشت صحنه از آمریکا ادامه داشته باشد، خونهای زیادتری باید ریخته شود. آرام - آمستردام (هلند)

گروه های تمامیت خواه افراطی و کشورهای همسایه که موقیعت خود را در خطر می بینند و نیز بن لادن و ملاعمر از هر راهی که بتوانند کارشکنی می کنند و به هیچ کس رحم نمی کنند. تمام کسانی که به آمریکا خرده می گیرند، هیچکدام نگفته اند چه کاری جز اینکه آمریکا کرد می شد انجام داد. همه به فکر منافع شخصی خود هستند، هیچکدام دلشان برای مردم عراق نسوخته است. اگر آمریکا بیرون برود بلافاصله حمام خون راه می افتد. دو گروه کرد و صدها گروه شیعه و سنی، صدامیها و نفوذیهای کشورهای همسایه، بن لادنیها وملاعمرها به جان هم خواهندافتاد. حل مشکل عراق مستلزم امنيت، کوتاهی دست افراطیها و تمامیتخواهان، بازگشت به جامعه جهانی، دموکراسی و حاکمیت عقل وتدبیر است. علی - شيراز