11:40 گرينويچ - سه شنبه 08 مارس 2005

چگونه لباسی را مبتذل می دانيد؟

در ايران از چندی قبل، پيشنهادی مبنی بر "طرح لباس ملی" از سوی برخی از مقامات و نمايندگان مجلس مطرح شده است، که هنوز سرنوشت آن معلوم نيست.

به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) کميسيون فرهنگی مجلس شورای اسلامی از مرکز پژوهش ها خواسته است که تحقيقات بر روی لباس ملی را آغاز کند.

گفته می شود که هدف اين طرح آنست که زنان را از پوشيدن لباس های مبتذل باز دارند، زيرا برخی از خانمها به استفاده از لباس های "مبتذل" مانند روسری های شفاف يا مانتوهای کوتاه و رنگين روی آورده اند. اين در حالی است که در ايران تعريف روشن و مشخصی از لباس های مبتذل وجود ندارد.

به گزارش "ايسنا"، ابوالقاسم شيرازی، رئيس اتحاديه توليد و عرضه کنندگان پوشاک تهران از مسئولان حکومتی خواسته است که لباس مبتذل را تعريف کنند تا توليدکنندگان در ساخت پوشاک های نامناسب اقدام نکنند و زيان نبيند.

به گفته آقای شيرازی توليد کنندگان پوشاک ايران، در سالهای اخير با "برخورد سليقه ای مواجه شده و با برچسب ترويج دهنده ابتذال، احساس ناامنی می کنند."

نظر شما چيست؟
آيا می توان يک لباس را مبتذل دانست؟ آيا برای شناختن ابتذال معياری وجود دارد؟ شما ابتذال را در چه می دانيد؟

نظر خود را برای ما بنويسيد.

ديدگاه خوانندگان

شايد موضوع آزادی بيان و آزادی رفتار و در کنار آن آزادی در انتخاب نوع پوشش بسيار جالب توجه بوده و بسياری از ما از آن به عنوان مظهر آزاديهای اجتماعی و دموکراسی نام ببريم. ولی آيا واقعاً در جامعه ما بلوغ فکری تا آن اندازه وجود دارد؟ وقتی يک انسان برای اثبات خود و ابراز نمودن خود در جامعه تنها به فکر نشان دادن تن و بدن و فرم مو و... بوده و تنها جائی که عقلش بدان قد نميدهد روح و فکر و بالندگی آن است، آيا واقعا آزادی در انتخاب پوشش همه مشکلات را حل مينمايد؟ آيا به فرض با تن و بدن و سينه های عريان زنان ما شأن و منزلت واقعی خود را باز می يابند؟ بگذاريد ابتدا فکرمان و انديشه مان را آزاد کنيم... مهدی - تهران

جذابيت های جنسی برای بنای خانواده مانند ملاط برای ساختمان است، آيا شما هيچ وقت ملاط ديوارها و پی ساختمان را از آن خارج و پخش کوچه و خيابان می کنيد؟ فرم و شکل هيچ لباسی شايد مبتذل نباشد مشروط بر آنکه اين لباس در محيط و جايگاه خودش مورد استفاده قرار گيرد. سپيده - شيراز

به نظر من اين خود فرد است که خود را مبتذل معرفی می کند. هرکس می تواند با هر لباسی خود را مبتذل جلوه دهد. حتی با يک دست کت و شلوار. اين خود فرد است که تصميم ميگيرد. اما با اين حال ايران رو به سوی غرب گرايی است و اين امکان وجود ندارد که کسی چلوی اين کار را بگيرد... رضا - مشهد

اجازه بدهيد هر شخص خودش تصميم بگيرد. همه ما دوست داريم آزاد باشيم هيچ کس را نمی توانيم وادار کنيم... درباره خانم ها هرچه سخت گيری کنند مردم بشتر وسوسه ميشوند... ما فرهنگ خاص خود را داريم و ديگران فرهنگ خود را دارند..... محمد حسين - تهران

در جمهوری اسلامی برای حفظ قدرت ميخواهند همه چيز در کنترل حکومت باشد مقوله پوشش و لباس نيز از اين مسئله جدا نيست. اما در عصر ارتباطات و جهانی شدن و نزديک شدن فرهنگ ها به يکديگر اين کنترل ديگر امکان پذير نيست. حميد - ايلام

مقوله پوشش هر فرد مقوله بسيار خصوصی است که ربطی به هيچ فردی و هيچ سازمان و دولتی ندارد و دقيقاُُ عرف هر جامعه و نقطه نظرات هر انسانی تعيين کننده انتخاب فرد در پوشش ميباشد... در هيچ جای قرآن حرفی در مورد اجبار پوشش برای تمام مسلمانها نيامده است... به نظر من پوشش انسان بستگی کامل به فرد و عرف جامعه دارد و اگر جامعه سالم و آزاد باشد هيچ مشکلی پيش نمی آيد ولی مسلم است که در جامعه ديکتاتوری هم مرد و هم زن تحت فشار می باشند و مخالفت با اين فشارها به صورتهای مختلف از جمله پوشش و آرايش و غيره خودنمايی می نمايد. اگر مردی بر اثر ديدن يک خانم که لباس خاصی در بر دارد شهوت او را فرا ميگيرد آن مرد مريض است و در حقيقت جامعه مريض است و هيچ ارتباطی به لباس ندارد. نگاهی که زن را فقط به عنوان موضوع شهوت مين گرد مريض است... جهان - مونترآل

اينها به همه چيز ميگن لباس مبتذل! حتی بعضی وقتا ميگن چرا لباست يک رنگه! واقعا آدم شاخ در مياره... اينها ميگن خانمها هيچ حقی ندارن. پس چرا به پسرها گير نميدن؟! ستاره - شوش

قطعا پوشش در يک جامعه نمايانگر سمبل فرهنگی آن جامعه می باشد. چه بهتر که اين پوشش به صورت جهانی قابل عرضه باشد. نبود پلوراليسم و تک نگری در تعريف و تشويق يک مد يا يک پوشش در جامعه خود به عنوان يکی از عوامل اوليه ابتذال آور است. متاسفانه يکی از مباحثی که امروز فقه اسلامی جرأت تاويل و ايجاد قرائت نوين در آن را ندارد مساله پوشش است. هنوز حکم قطعی بر اجبار حجاب در جوامع اسلامی در نصوص دينی يافت نشده است و دستورات فعلی برگرفته از فقه صفوی است... محمد سجاد - مسکو

مقوله پوشش و نوع لباس مقوله ای فرهنگی است و ريشه در باورها و سنتهای يک جامعه دارد. حکومت و نظامهای حکومتی نمی توانند هيچ نقشی در اين خصوص داشته و از طريق تصويب قانون و اقداماتی از اين دست فرهنگ سازی نمايند. اين موضوع در چين در زمان مائو ودر ايران در زمان رضاشاه تجربه گرديده. نکته ديگر اينکه سالها است جريانهايی در حکومت سعی کرده اند که در لايه لايه های فرهنگ و سنت مردم ايران زمين دست برده و بخشی از آنها را حذف يا جايگزينهايی برای آن ايجاد کنند که خود اين امر باعث هرج و مرج و سردرگمی در اجتماع گرديده است اين فرهنگ و باورهای مردم است که تعيين می کند چه نوع پوششی مشروع و يا به قولی مبتذل است. حتی اين نگرش نه تنها از يک کشور به کشور ديگر بلکه از يک شهر به شهر ديگر متفاوت است. پس بايد به ديدگاهها و شناخت مردم، ارزش گذاشت و اجازه داد تا خود مردم تعيين کننده اين حدود باشند زيرا تعيين هر گونه معياری نمی تواند شموليت آنچنانی داشته باشد که کشوری مانند ايران را با اين گستردگی آداب و سنن پوشش دهد. ا. درخشان - اصفهان

خانه از پای بست ويران است .... خواجه در فکر نقش ايوان است. امروز برای انجام کاری به دانشکده الهيات رفته بودم انتظامات گفت که حتما بايد با چادر وارد شويد در حالی که لباسم اسلامی بودو کسی هم به من پيرزن نگاه نميکند. بعد از انجام کار به دستشويی رفتم ديدم به در توالت آنجا هم (چون جاهای ديگر ) رنگ برجسته زده اند تا نشود روی آن (فحش) نوشت!! حاکميتی که اينقدر ناراضی تراشی کرده است به جای اصلاح خود می خواهد مردم رابه زور اصلاح کند!! فاطمه - تهران

به نظر من در جوامع مختلف معيارهای مختلفی برای مبتذل خواندن يا نخواندن لباسها وجود دارد و لازم به ذکر است که همه ی جوامع هنجارها و ارزشهايی در مورد لباس دارند. در ايران اين هنجارها و ارزشها توام با ارزشهای اسلامی است که لازم به ذکر است اين ارزشهای اسلامی برای برخی از مردم ارزش محسوب نميشود. خصوصا افرادی که حجاب و لباس بوسيله ی زور به آنها تحميل ميشود و چيز مسلم آن است که زور نتنها مردم را به ارزشها نزديک نميکند بلکه از ارزشها فاصله ميدهد. اين روزها جمهوری اسلامی ايران به آن آمده است که بی حجابی و بخشی از تهاجم فرهنگی بوجود آمده در جامعه را بوسيله ی لباس ملی از بين ببرد اما بايد قبل از اين شرايط استقبال مردم که مهم ترين آن از بين بردن زور برای حجاب است را کنار بگذارد و بعد از آن اصلا چه بهتر که ما ايرنيها هم لباس ملی داشته باشيم. الياس کريم - زاهدان

من فکر ميکنم لباس پوشيدن هرانسان جزو خصوصی ترين مسائل اوست و نيازی به اين نيست که کسی يا حکومتی برای اوتصميم گيری کند. بگذريم که در مملکت ما اين قضيه بصورت اجبار درآمده است و همين اجبار باعث خيلی بی بندوباری ها شده است. تازه اگر قرار است نحوه پوشيدن لباس برای خانمها مشخص شود چرا برای آقايان نـه؟ چون زيبائی ميتواند هم درآقايان باشد وهم درخانمها. آقايان هم ميتوانند دارای موی زيبا و اندام متناسب باشند. پس برای آنها هم اگر ميتوانند تعيين تکليف کنند. ضمنا" اين خانمها که نماينده زنان ايران درمجلس هستند بهتر نيست اول به مسائل مهمتری ازلباس پوشيدن زنان برسند مثل ضرب وشتم و حق کشی زنان ايرانی درخانواده و اجتماع . ثريا-تهران

نظر من نظر اسلام ميباشد. اسلام به زنان ميگويد حجاب خود را حفظ کنيد. منظور از حجاب اين است که نامحرم با ديدن شما به گناه نيفتد و شما را به گناه نيندازد. حالا خودتان بگوييد لباس مبتذل چه لباسی است؟ اگر انسان به گناه دچار شد ضررش به خود او ميرسد.واسلام... محمد علی - تهران

لباس مبتذل به هيچ عنوان وجود ندارد و حتی در فرهنگ لغت نيز نيامده است بنابراين به جای پرداختن به مسايل اصلی چون بيکاری جوانان طرح چنين مسايلی واقعاً شرم آور است. خسرو - زاهدان

من ابتذال را نه در لباس بلکه در فکر شخص می بينم. خيلی از زنان و مردان ظاهر الصلاح را ديده ام که وقتی ميگذارند افکارشان از طريق رفتار و گفتارشان مشخص شود، ظاهر را تحت الشعاع قرار می دهد. به نظر من هر انسان با شعوری درک می کند که لباسش بايد در خور "شان" و محيطش باشدو هر انسانی که نداند محيطش او را در چه لباسی می پذيرد، بصورت طبيعی عکس العمل محيط خود را(و نه تنگ نظری متوليان مدعی محيط را) تجربه خواهد کرد و خود مسول انتخاب خود خواهد بود. و به درستی که محيط چقدر خوب با نگاه و کرشمه انتقادش را به لباسهايی که دوست ندارد ابراز می کند! اگر بخواهيم زنان يا مردان را به اجبار در مورد نحوه لباس پوشيدن يا هر چيز ديگر وادار به قبول سليقه خود کنيم، در حقيقت به قول جوانان امروزی خودمان را سر کار گذاشته ايم. ممکن است مردم در ظاهر با ما هماهنگ شوند، اما در باطن با ما لجاجت خواهند کرد و آن می شود که در ايران بعد از انقلاب شده است. ايکاش قدرت اين را داشته باشيم که از ديد ديگران به خودمان بنگريم تا با استفاده از آن معايب خودمان را بهتر ببينيم و قبل از اصلاح ديگران و لباسشان برای اصلاح خودمان بکوشيم. عزيز - تهران

به نظر اينجانب طرح اين موضوع بسيار مبتذل است و نبايستی مسائل اساسی مانند ايفای حقوق سياسی - آزادی بيان - آزادی مطبوعات و تلاش برای استقلال قضائی را درحاشيه قرار داد و فقط به بحث درباره لباس مبتذل پرداخت. اين مسائل با حل مسائل اساسی فوق خودبخود حل خواهد شد همانگونه که در اروپا وامريکا حل شده است. ش. محمدی - کرمانشاه

ليلی از نروژ قشنگ گفت. ولی من می خواهم به اين هم اشاره کنم که به عقيده من امروز زنهای ايران بيشتر به زنهای ايرانی نگاه می کنند تا مردها... دليلش اين است که فقط می خواهند ببيند که اين خانم اين لباسش چه شکلی است و از کجا خودشان می توانند مثل ان را پيدا کنند. متاسفانه مردم ما امروز بيشتر به فکر مد اند تا اين که فکرشان را پرورش بدهند. ابتذال را جامعه تعيين ميکند. و من فکر ميکنم که جامعه جهانی به طور کل لباسهايی که معمولا در ميوزيک ويديوهای غربی ديده می شود را مبتذل خطاب می کند. متاسفانه مردم ايران به ان لباسها نگاه می کنند و فکر می کنند که آنها در غرب هم قابل قبول هستند.... مردم در کشورهای غربی اين گونه فکر نمی کنند. و اينجاست که ابتذال وارد فرهنگ ايران می شود. شيرين - تورنتو

اين مسئله ارتباط مستقيم به اعتقادات مذهبی و سطح رشد فکری معنوی و داشتن يا عدم داشتن بينش دينی و الهی در افراد دارد. همانطور که در دين انسان آزاد است اما در قبال آزادی تکليف نيز دارد و نبايد آزادی او موجب بروز فساد و ناهنجاری در جامعه شود .لباس نيز می تواند موجب فساد و هتک حرمت از زن و در نتيجه ساختن موجودی هيز و چشم چران از مرد شود. طبق آخرين آمار منتشره از سازمانهای حامی حقوق زنان در مثلا فرانسه و ديگر کشورهای لائيک آمار هتک حرمت از زنان و زن آزاری و سوء استفاده جنسی در محل کار و حتی قتل زنان توسط شوهران آمار تکان دهنده ای است که عمده دليل آن همان رعايت نکردن اصول اخلاقی حتی مثلا در لباس پوشيدن مناسب و غير بدن نما که البته اين گونه لباس پوشيدن مورد دلخواه و مطلوب مردانی است که به زن به چشم يک کالا نگاه ميکنند و همواره طالب ديدن بدن برهنه و ناپوشيده زنان هستند.... وحيد - تهران

ليلی عزيز از نروژ، وقتی مجبور شدی همه جا و به اجبار اين مانتو و روسری را به دنبال خودت بکشی آن وقت متوجه می شدی. پس حداقل با آرايش و رنگهای شاد مانتو و روسری می توان اين محدوديت را کاست. و وقتی جايی برای پوشيدن لباس تنگ و رنگی و .... نباشد کار به مدرسه و خيابان و اداره و ... حتی به مجالس ختم می کشد. که الان مجالس ختم سالن مد شده است. بچه مدرسه ها را اگر ببينيد انگار که از عروسی آمدن. ما بايد اول مکانی برای اين لباسهای مبتذل فراهم کنيم. ليلی - تهران

در دين اسلام نيز بسياری از موارد تشخيص مساله حرام وحلال آن به شخص باز ميگردد. مانند گوش دادن به موسيقی وبا نگاه کردن به نامحرم که خود فرد تشخيص ميدهد که آبا احتمال دارد به گناه بيفتد با نه. در نتيجه نحوه پوشش نيز يک مساله شخصی است وخود افراد بايد در مورد پوشش خود تامل نمايند. البته از اين موضوع نبايد غافل بود که ممکن است بعضی از پوششها باعث تحريک جنس مخالف شود(خصوصا از طرف خانمها). که بايستی تعريف روشنی در اين باره صورت گيرد. سعيد ع. - تهران

بهار سعيد، شاعره افغان می گويد: سيه چادر مرا پنهان ندارد/ نمای رو مرا عريان ندارد/ چو خورشيدم، ز پشت پرده تابم/ سياهی ها نمی گردد نقابم/ نمی سازد مرا در پرده پنهان/ اگر عابد نباشد سست ايمان/ تو کز شهر طريقت ها بيائی/ به موی من چرا ره گم نمائی؟/ نخواهم ناصح وارونه کارم/ که پای ضعف تو، من سر گذارم/ کی انصافی در اين حکمت ببينم/ گنه از تو و من دوزخ نشينم/ به جای روی من ای مصلحت ساز/ به روی ضعف نفست پرده انداز. سرو روان - تورنتو

به نظر من لباسی که بيش از حد سکسی باشه و قصد اون طرف از پوشيدن اين لباس بدن نمايی و تحريک ديگران باشه اون لباس يه لباس مبتذله. احسان - تهران

چرا فقط لباس خانمها انگ سکسی بودن و مبتذل بودن ميخورد و نگاه و چشم چرانی خيلی از آقايان کاری عادی و معقول؟ تا زمانی که ما اين عرف سنتی و عقب مانده را اصلاح نکنيم وضع همين است... مردها در ايران به تعداد موهای سرشان ميتوانند رابطه جنسی برقرار کنند در حالی که در مورد خانمها حتی پوششان نيز به ميل خودشان نيست چه برسد به رابطه جنسی متعدد که فکر کنم عاقبت ان به سنگسار ختم ميشود.... شهرزاد - اصفهان

به نظر من هيچ لباسی مبتذل نيست مگر کسی که آن لباس را می پوشد خود مبتذل باشد!!ا گر کسی ذات پاکی داشته باشد لباس مبتذل نمی تواند او را به ابتذال بکشد اما چه بسيار افرادی که با لباس های معمولی وارد خيابان ها می شوند اما....!!! بهرنگ - کرمانشاه

ببينيد يه لباس پوشيدن مبتذل داريم يه لباس مبتذل. لباس اگر برای خودنمايی پوشيده بشه چه می خواد مانتوکوتای نازک چسبناک باشه چه استغفرلله لباس مقدس روحانيت می شود لباس پوشيدن مبتذل. درين حالت خود لباس می تونه مبتذل نباشه اما نيتی که پشت پوشيدن اين لباسه بسيار بسيار حقير و چيپ و مبتذله. اما لباس مبتذل هم داريم. لباسی که از حدود عرفی و مذهبی يه جامعه خارج باشه اون لباس لباس مبتذليه. مثلا توی جامعه مسلمان نشين و در منظر عموم مردم شلوارک چه برای مرد چه برای زن لباس مبتذليه. مانتوی تنگ مبتذله. روسری کمرنگ مبتذله. رکابی و تاپ مبتذله. لباس عجيب و غريب مبتذله. لباس خيلی گشاد مبتذله. ( من دارم به لباسا می گم مبتذل دقت کنيد که به پوشندگان اين لباس ها نمی گم، هول نشيد). اساس توليد اين لباس ها خودنمايی و جلب توجه و تحريک مردم به لباس پوشيدن مبتذله. يعنی مد کردن ابتذال. اون هايی که لباس مبتذل می پوشن لزوما کار مبتذلی نمی کنن چون شايد تحت تاثير مد باشن. موضوع اينه که در واقع کسی که اين لباس هارو توليد می کنه و طرح می زنه داره مد ايجاد می کنه و افواه مردم هم خيلی به اينکه با اين لباس ها خودنمايی کنن فکر نمی کنن. من دخترارو تو خيابون می بينم که مانتوکوتاه پوشيدن و روسريشون کمرنگه اما اصلا قصد خودنمای ی ندارند و سرشون رو تکيه دادن به شيشه اتوبوس و تو عالم خودشون هستن. مسئله توليد کننده که جمهوری اسلامی دست گذاشته روش مسئله مهميه. توليد کنندگان از سادگی و ناچاری های مردم استفاده می کنن و اونا هستن که بايد سطح کارشون رو بالا ببرن . نمی شه به مردم بدو بيراه گفت که چرا لباس مبتذل می پوشيد. می شه باهاشون رفيق بود و گزينه های ديگه ای در اختيارشون قرار داد. يقين دارم اگه قرار بود مردم خودشون برای خودشون لباس بدوزن حجم بسيار بالايی از ابتذال بخش پوشاک از بين می رفت.... شهاب - تهران

لباس هر شخصی برگرفته از قواعد نوشته و نانوشته ای است که در محيط زندگی فرد وجود دارد. ودر کشوری مانند ايران که که تنوع قومی بسيار زياد است نمی توان يک لباس را به عنوان لباس ملی در نظر گرفت . ولباس مبتذل لباسی است که در محيط زندگی فرد از او يک فرد جدا از ديگران بوجود آورد.که ممکن است لباس ملی هم در محيط هايی لباس مبتذل باشد. تا وقتی که اکثريت مردم به يک فرهنگ نزديک به هم نرسند نمی توان ادعا کرد که می شود آنها را زير يک سايه جمع کرد. فاضل - کرمانشاه

به نظر من هر نوع لباسی که باعث بشه اطرافيان نظرشون جلب اون لباس بشه درست نيست. در واقع به اندازه کافی بعضی مردها نگاه ميکنند چه برسه به اون که لباسی نامناسب تنش باشد. وقتی يک دختر لباسی مبتذل تنش ميکند دخترهای ديگر که در سنهای پايين تر هستند و تازه به سنی رسيدند که ميخواهند به جامعه و به اطراف خود نگاه کنند و از آنها تبعيت کنند وقتی انها را ميبينند و وقتی می بينند که نظر جنس مخالف به چنين افرادی بيشتر است آنها هم همين کار را ميکنند و لباس های مبتذل ميخواهند و اين گونه در خانواده هم مشکلات زيادی پيش می ايد پس بايد با اين جور لباس ها برخورد کرد و اين لباس ها را جمع اوری کرد. الهه - تهران

انسان درهربرهه ای اززندگی چيزهايی برايش جذاب است وهنگاميکه به آنها می رسد ديگر نسبت به آن حرص و ولع ندارد. سکس و لباس نيز از همين مقوله است بنابراين جوانان بايد آزاد باشند، خواهيم ديد به مرورزمان با ايجاد آزادی، نوع پوشش به صورت معقول ومنطقی خوددرمی آيدوهيچ فاجعه ای نيز رخ نخواهد داد. به عقيده من آنچه باعث چشم چرانی مردان وحرص وولع آنان شده خود حجاب است. تا زمانيکه چيزی پشت پرده است اسرارآميزاست به محض آنکه هويدا شد ديگر ازآن حالت رمزآلود و وسوسه انگيز خارج ميگردد. حامد - تهران

به نظر من پوشش دلخواه يکی از اصول آزادی فردی است اما هر جامعه ای قانون و محدوديتی بر آن گذاشته اما محدوديت هايی که در ايران بر آن اعمال ميگردد نه معقول و نه قابل قبول است. در ضمن در پايتخت خانم ها فقط ظاهرا به آن پايبند اند مساحت روسری ها به سمت صفر ميل ميکند و مانتو ها کوتاه وکوتاهتر می شود. هر جامعه شناسی هم ميداند در مقابل تمايلات اجتماعی نميتوان به مدت طولانی مقاومت کرد بنابراين قانون های مجلس که هيچ، نيروی قهريه هم نمی تواند در مقابل اين خواسته بر حق زنان مقاومت کند. حالا کدام قانون مجلس اجرا شده که اين يکی امکان اجرا پيدا کند؟ در ضمن برای تداوم حکومت اسلامی چنين برخوردهايی خطرناک است چرا که امروز ديگر جو ۲۰ سال پيش از بين رفته... مهران - تهران

حجاب چهره جان می شود غبار تنم خوشا دمی که از آن چهره پرده بر فکنم. براستی وقتی فکر و فضای ذهن، آلوده باشد چه فرقی ميکند چه بر تن داشته باشيم. بايد فکری برای فرهنگ اين مرز و بوم بود که لباس و بقيه مظاهر به اندازه کافی ما را از اصل دور کرده است. آيا هم کشورها و خصوصا دولتها وقت گرانمايه انسانی را برای اين چيزها هدر ميدهند که اينقدر ما را دچار کرده است. بايد به فکر چيزهای مهم تر بود که اصل را دارد بر باد ميدهد. مهدی - تهران

اصلا چيزی به نام لباس مبتذل وجود ندارد چون جامعه، تعيين کننده ی ابتذال يک لباس است و اگر طرح لباسی از طرف جامعه مورد پسند و استفاده قرار گيرد، لباس مبتذلی نخواهد بود بنابراين اصلا نيازی به تعيين لباس مبتذل وجود ندارد. فرزاد - تهران

بايد اين حقيقت را قبول کنيم که با توجه با اعتقادات و فرهنک و آداب و رسوم هر ملت مبتذل بودن يا نبودن هر لباس فرق ميکند. ولی اينکه نوع پوشش هر کس در جلب توجه ديگران به او تاثير فراوان دارد هيچکس شک ندارد و در جامعه ايرانی نيز بايد اعتراف کنيم نوع پوشش دختر خانمها طی سالهای اخير خيلی تغيير کرده و بيشتر از مدهای غربی تقليد ميشود و اين مسئله باعث بروز ناهنجاريهايی شده که نميتوان از آن چشم پوشی کرد. تاثير پوشش خانم های جوان و ظاهر شدن آنان با لباسهای تنگ و بدن نما در معابر عمومی باعث انحراف فکری جوانان و بخصوص نوجوانان شده و اثر مثبتی بر افت تحصيلی داشته است. من عملا اين مسئله را در سطح جامعه ميبينم و هيچ غرض سياسی نداشتم. اما اينکه راه حل چيست نياز به بررسی و بحث فراوان دارد. احمد - اردبيل

نمی توان لباسی را مبتذل دانست. همچنانکه در ايران تلاش ميشود تا نوع خاصی از پوشش برای زنان و مردان باب شود در کشورهای توسعه يافته هم نشانه هايی يافت ميشود که نمونه آن فرانسه است. اما هر اجتماعی هنجارهايی دارد که گاهی به هم ميخورد. مشکل پوشش در ايران فقط اين است که حکومتی مانند پهلوی ميخواهد اعمال سليقه نمايد و حکومتی هم مانند جمهوری اسلامی باز هم ميخواهد حقوق اوليه فردی را نقض کند. اما ايران کشوری باستانی است و ضرب المثل فارسی داريم که چون خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو. اگر يکی از دلايل پوشيدن نوع خاصی از لباس برای تمامی انسانها درهر جايی از دنيا متمايز ساختن شخصيت انسان است حتما قضاوت ديگران در نوع پوشش منظور ميشود. حال بستگی به شخصيت انسان دارد که چه نوع پوششی را برگزيند مسلما پوشش يک زن روسپی از نظر يک زن معقول پسنديده نيست همچنانکه عکس اين قضيه هم صادق است. پس لباس و پوشش انسان همواره برآيند فاکتورهايی مانند مليت شخصيت و آگاهی، سن، جنس، امکانات مالی و موقعيت شغلی و زمان و شرايط آب وهوايی بوده وهست. اگر در ايران و يا هر جايی از دنيا يکی از اين هنجارها بهم ميخورد حتما جبر محيط در آن دخيل است که اين جبر محيط ميتواند از جانب حکومتها، رسانه های گروهی، شخصيت های مطرح و حتی آب وهوا وتغييرات جوی باشد. اما واضح است که انسانها کمتر به دنبال هنجار شکنی در پوشش هستند مگر به دلايلی ويژه همچون اعتراض که باز هم به علت جبر حکومت است. حجت الله ملکی - تهران

به نظر من هيچ لباسی مبتذل نيست اين فکر و انديشه ما هست که بايد درست شود. مگر خانمها نمی توانند با شلوار و تيشرت بيرون بيان مگر با آقايان چه فرقی دارند. به نظر من لباس پوشيدن مشکل نيست اين فکر ماست بايد درست شود. مهرداد - تهران

اصولا لباس نسبت مستقيم با فرهنگ يک جامعه دارد. اما می توان با توجه به فرهنگ مردم لباس يک ملت را ترسيم کرد البته بدون فشار خاص از ناحيه حکومت به نظر من اگر به لباس مردم کاری نداشته باشند مشکلات کمتر می شود. چون انسان به طور فطری هرچيزی را برای راحتی استفاده می کند. بعد درجه زيبايی برايش اهميت پيدا می کند. حال معياری که در جامعه به عنوان ابتذال به وجود آمده صرفا به دليل محدوديت ايجاد شده درسالهای اخير است وگرنه قبلا هرکس با هر عقيده ای لباس می پوشيد ومشکلی هم نبود. مردم بسيار ساده پوش تر بودند عده ای که لباسهای خاص می پوشيدند کم بودند ولی امروز روال به صورتی است که صرفا بدليل مخالفت با حکومت لباس می پوشند و شايد در حالت عادی نيز آن شيوه خاص را اصلا قبول نداشته باشند زيرا لباس امری فطری است و انسان به صورت فطری لباس را که نوعی پوشيدگی است دوست دارد. نفيسه - سبزوار

بله يک لباس را می توان مبتذل دانست. لباسی که برجستگی های بدن را نمايان ميکند و موجب تحريک جنس مخالف ميشود. بهاره - کرمانشاه

واقعا پيشنهاد به درد نخوری است مگر می توان تمام شهر را يک رنگ کرد پس آزادی انديشه که از آن دم می زنيم کجاست؟ واقعا برای تمام ايرانی ها متاسفم. مگر شهر دبستان است که همه يک رنگ و يک دست باشند. مگر کسی به ابا و عمامه آقايان ايرادی ميگيرد. ليلی

ميخواهم رک و راست بگويم . لباسی که دختران ايرانی و حتی پسران ايرانی آن را مدرن و امروزی ميدانند در ممالک مدرن و پيشرفته اغلب لباس مبتذل است. گناهی هم ندارند زيرا و متاسفانه بدليل محدوديت ارتباط فرهنگی ميان ايران و غرب لباس ها تنها از طريق فيلم و ماهواره منعکس ميشوند. در کدام دانشگاه خارجی يا ادارات معتبر و يا سازمانهای معتبر تجاری زنان آزاد دنيای غرب لباس های تنگ و کوتاه می پشوند؟ متاسفانه سياستهای مطلقا غلط دولت در زمينه محدود کردن لباس دختران و حتی پسران چنين نتايج شومی ببار می آورد که گاهی آدم جلوی مهمانان خارجی شرمنده می شود زيرا آنها از مشاهده اين همه زن و دختر که در کشور آنها نشان گروه خاصی است بصورت آزاد در خيابان متعجب ميشوند. آری در ايران لباس ديسکو و دانسينگ شده لباس دانشگاه و البته مذهبيون که از آن هم بدتر لباس ميپوشند لباس های گشاد و کفشهای تابستانه و صندل آنهم در ادارات ... سعيدپور- شيراز

به نظر من لباس نمی تواند مبتذل يا غير مبتذل باشد شخصيت فرد مهم است بويژه در فرهنگ اسلامی ما به قول شاعر تن آدمی شريف است به جان آدميت نه همين لباس زيبا ست نشان آدميت. رمضان عباسپور - استان فارس

بايد بگويم لباس مبتذل همانی است که حضرات می پوشند وآبروی ايرانيها را حتی از نظر ظاهری هم می برند. چهره ايران نوين را که پادشاهان پهلوی درمدرن نشان دادن آن بسا کوشيده بودند راخدشه دار می کنند. کاوه - اردبيل

به نظر من اشکال از نوع لباس نيست بلکه اشکال در ديد انسانهای آن منطقه است! وقتی دقت کنيم هر چه شهر کوچکتر ميشود اين نگرش حريصانه تر ميشود و اين مسئله با فرهنگ مردم عجين شده است. والله ما در اروپا اينهمه آرايش و خود آرايی و خودنمايی نمی بينيم. اينها بسيار ساده تر از ايرانيان هستند و لباس معمولی آنها يک شلوار "لی" و بلوز است و هر نوع لباسی را هم که بپوشيد کسی به شما خيره نميشود و حتی توجهی هم نمی کند. ولی در ايران حتی اگر چادر مشکی هم بيرون برويم مردها دو چشم دارند دو چشم ديگر هم قرض ميکنند تا ته و توه قضيه را در بياورند اما چه قضيه ای، من بی خبرم! ليلی - نروژ

لباس مبتذل لباسی است نا متناسب با شئونات اجتماع و البته نامتناسب با زمان و مکان. به نظر من هر اجباری ميتواند به ابتذال کشيده شود همانطور که در ايران ديده ميشود. اصل اول اعلاميه جهانی حقوق بشر ميگويد هر کس ميتواند بدون هيچگونه تمايز از تمام آزادی هائی که در اعلاميه ذکر شده بهره مند گردد. اين آزادی شامل حق انتخاب لباس نيز ميشود. با توجه به شئونات مقبول و مطلوب برای همه مسئولان جمهوری اسلامی در تقريبا در روياروئی با مشکلات به خصوص فرهنگی درست عمل نکرده اند طرح لباس ملی هم شکست خواهد خورد. مريم - تهران

لباسرهر شخص تا حدودی بيانگر طرز فکر يا عقيده يا شخصيت آن فرد ميباشد. بنابراين بهتر است به دنبال اين باشيم که مردم ما به چه ميانديشند ويا چه شخصيتی دارند و چرا؟ پوشيدن لباسهای تيره و و اغلب نامرتب بيانگر چه چيز ميتواند باشد؟ فرشيد - بروجرد

ابتذال يعنی انحراف از ارزشهای معنوی، عرفی و انسانی در زمينه روابط اجتماعی. يک لباس وقتی از محدوده ارزشهای يک جامعه می گذرد و رنگ و لعاب ديگری می گيرد، ابتذال را در ذهن تداعی می کند. شايد در جوامع ديگر به عنوان لباس مبتذل شناخته نشود و حتی يک امر عادی محسوب شود، ولی نوع پوشش در جامعه ايران از حساسيت بالايی برخوردار است و بسياری از لباسهای امروزی در سطح جامعه زشت و مبتذل شناخته ميشود. حتی اين امر را در ايران قبل از اسلام نيز ميتوان ديد. حال از شما ميپرسم، چرا بايد لباسی به تن کرد که بدن واندام زن در آن نمايان شود؟ انگيزه اين کار چيست؟ چرا زنان بايد اندام خود را در معرض نمايش بگذارند و در خدمت هوی و هوس مردان باشند؟ و کلام آخر:گر برهنه گشتن تمدن است پس حيوانات ازما انسانها متمدن ترهستند. ش. صادقی - شيراز

سلام هر مردمی برای خودشان يک فرهنگ عامه دارند که عموم جامعه با آن موافق هستند. لباسی مبتذل هست که با اين فرهنگ مغايرت داشته باشد. مهشيد - تهران

برای شناخت اينکه يک پوشش مبتذل است بايد ابتدا ديد چه نوع پوششی غير مبتذل است. بر طبق تعاليم دينی برای مسلمانان، لباسی است که با تعريف قرآنی آن مغايرت داشته باشد. درغير اينصورت هيچ پوششی را نميتوان مبتذل و پست دانست. جلال - تهران

لباسی مبتذل است که باعث جلب توجه نامحرم بشه. مثلا مانتوی تنگ و کوتاه مسلما نگاه پسران جوان را به سوی خود ميکشد و باعث لذت ميشود اين معنی ابتذال است من فکر ميکنم ... نورا - تهران

لباس مبتذل لباسی است که جامعه و عامه مردم آن را به عنوان چيزی خارج از محدوده لباس يک انسان عادی بشناسند. اين لباس ميتواند نيمه برهنه يا حتی کاملا پوشيده باشد. پوشيدگی و برهنگی، رنگ و سايز لباس معياری برای مبتذل بودن و يا موقر بودن آن نيست . مهم ديد افراد جامعه به آن لباس و طرز تلقی مردم از پوشنده ان لباس است. حامد شيخ الاسلام

در مورد لباس ملی پيشنهاد من برای خانمها چادر با نقاب مشکی رنگ و برای آقايان ابا و عمامه است. هومن - تهران

لباس مبتذل يعنی لباسی که تنگ و چسبان بوده و بدن را پوشش کامل ندهد و برجستگی های بدن زنان را کاملا نمايان سازد. حميد

ازآنجائيکه خلقت انسان به صورت زن و مرد به منظور ادامه نسل بشر از طريق تشکيل خانواده برای رسيدن به رشد و تعالی و شکوفا شدن توانائی ها و استعدادهای در وجود هر يک از آنهاست و در اين مسير وظايف خاصی به هريک از آنها واگذار شده است. در جهت توليد مثل هم خداوند جذابيتهائی را خداوند در وجود زن آفريده که عامل جذب مرد برای ادامه نسل بشر از طريق ازدواج است. حال در اين مسير اگر زن برای مردانی به غير از شوهر خود با پوشيدن لباس و آرايش دلربائی و ايجاد جذابيت برای بهره مندی جنسی نمايد آن لباس و آرايش مبتذل واين رفتار برخلاف اهداف خالق عالم از خلقت زن و مرد وناپسند وبه عبارتی حرام است. حبيب الله خيبری - تهران

به نظر من هر کس می تواند هر لباسی که دوست دارد اعم از کوتاه، بلند، رنگی، نازک هر چيزی ... بپوشد. و اين نوع محدود کردن ها آدم را ياد دهه ۶۰ مياندازد که مثلا لباس آستين کوتاه نبايد استفاده می شد... تورج - تهران

در جامعه کنونی ايران و کشوری با دين اسلام می توان يک لباس را لباسی مبتذل دانست در حقيقت هر لباسی که نشان دهنده عضوی از يک نا محرم به ديگران باشد را می توان يک لباس مبتذل دانست. به طور مثال لباسی که سينه های يک خانم در آن آشکار باشد يک لباس مبتذل به حساب می آيد يا شلوار مردانه ای که بسيار تنگ باشد. البته اين در جامعه ايران است و ممکن است در يک جامعه اروپايی يا غربی اينطور نباشد و لباسی شيک به نظر آيد. در کل لباسی که شهوت را در انسان تحريک کند می تواند به عنوان يک لباس مبتذل به حساب آيد باز هم تاکيد می کنم در جامعه ما که ادعا ميکنيم مسلمان هستيم و شيعه . عليرضا - تهران

بحث رابطه مستقيم دارد با فرهنگ و آداب و رسوم. لباسی که در سواحل دريايی خارج استفاده می شود در مکان های ديگر مثل خيابان های ايران نبايد انتظار ديدنشان را داشت و برعکس. پس هر سخن جايی و هر نکته مکانی دارد. از نظر من لباس بايد زيبا خوش دوخت و شيک باشد در حدی که امنيت شخص به خطر انداخته نشود. محمد رضا جليلی - تهران

مختصرا بعرض می رسانم که در هيچ کجای دنيا گفته نشده که رنگ شاد مبتذل است و رنگ تيره دليل بر متانت و وقار و اين حرفها صرفا در جامعه ما گفته می شود و در هيچ جای دنيا تبعيض رنگ نداريم. اگر اسلام را بهانه کنيم باز می بينيم که تاکيد آن بر رنگهای شاد از جمله سفيد، سبز، آبی و... می باشد. پس اين فرهنگ غلط را متاسفانه مسئولين ايجاد کرده اند بايد ديد کی اين حرفها را تمام می کنند و تا کی بايد سر رنگ و مدل لباس ذهن ها را مشغول کرد؟ ليلی يخشی - تهران

از نظر اين روحانيون هر چيزی که با سليقه و معيارهای ارتجاعی همخوانی نداشته باشد مبتذل و حرام است. فرود فولادوند - شيراز

با آنچه از اسلام برداشت کرده ام ، به طور مطلق هيچ لباسی را نمی توان مبتذل ناميد بلکه اين بستگی به عوامل مختلفی دارد. آنچه مهم است اين است که فرد با آن لباس انگشت نما نشود و اين را کاملا عرف تعيين ميکند و نه شرع. مثلا اگر زمانی پوشيدن شلوار پاچه گشاد رايج شد بطوری که پوشيدن شلوار پاچه تنگ غير معمول جلوه کند استفاده از آن شايسته نمی باشد. البته بايستی حداقل ها را از جهت پوشش که آن هم خيلی سخت نميباشد را لحاظ کند. عبدالله صالح - تهران

حجاب مختص زنان عرب است. آنچنانکه در قرآن آمده هر قومی برای خود پيامبری دارند تا آنها را با فرهنگ خود بسوی يکتا پرستی سوق دهد. مانی پيامبر و پيروانش زيبايی را مقدس می شمردند. امروز بجای احترام با زيبايی زن ايرانی شاهد سرکوب کردن تمام حقوق او هستيم. پوشش زن ايرانی بايد زيبا و آراسته باشد ولی تحريک کننده نباشد. اگر حجاب برداشته شود زنهای ايرانی ديگر احتياجی به لباسهای آنچنانی ندارند. ايرانيها زيبايی زن را دوست دارند و مقدس می شمرند. و همانطور که می بينيم هيچ کسی نمی تواند عقايد جاهلی خود را به آنها تحميل کند. م. ک. تهران

اين رژيم فقط يک هدف برای خود قائل است و آن هم اين است که به هر صورت و طريق ممکن با آنچه روال عادی جهانی است عناد ورزد. اين موضوع را شما می توانيد در تمام عرصه ها اعم از سياسی ، اقتصادی و اجتماعی به وضوح مشاهده کنيد. موضوع لباس ملی هم در راستای همين موضوع است...علی م. - تهران

هر کاری که به زور باشد برای دوام وعمومی کردن آن با مشکل مواجه ميشود. بنابراين بايد در فرهنگ قضيه بايد کار کرد. بنظر ميرسد که عمده مشکل در بيکاری ميباشد که به کارهای بی ارزش پرداخته ميشود. ر. س. - رشت

آنچه که مشخص است اين است که لباس يک زن ايرانی مشخصه شخصيت غنی ايرانی اسلامی اوست. تعريف لباس مبتذل: هرلباسی که باعث جلب توجه مرد نامحرم در اماکن عمومی به صورت غير متعارف بشود که ضرر اول متوجه خانم استفاده کننده است و هر کاری جايی و هر نکته مکانی دارد. قدمت استفاده چادر نزد زنان ايرانی هم به پيش از ورود اسلام به ايران می رسد. برای اثبات اين مدعا به نقشه برجسته های تخت جمشيد مراجعه شود. مجتبی - تهران

تعيين الگو يا حد برای لباس پوشيدن کار درستی است. هر چه از اين حد دور شويم به ابتذال نزديک تر ميشويم. اين حد در کتاب خدا تعريف شده است. طرز لباس پوشيدن و راه رفتن زنان بايد به گونه ای باشد که توجه مردان را به خود جلب نکند. تن آدمی شريف است به جان آدميت. حسام قيدی - تهران

تعيين و تعريف ابتذال در بطن جوامع وجود دارد و تنها افراد خود جامعه می توانند يک تعريف آن هم متناسب با جامعه ارائه دهند. دين و مذهب هم در جوامع و در افکار مردم نقشی کليدی را در مورد تعريف ابتذال بازی می کنند. در مورد طرح مجلس هم بايد بگويم که به نظر می رسد اين طرح سرانجامی نخواهد داشت چون ديگر دوران "لباس حکومتی" به پايان رسيده است. صادق - اراک

لباس مبتذل را نمی توان تعريف کرد... عرف جامعه تعيين می کند و از مسئوليت دولت خارج است. علی کلاهی - شيراز

در روزگار ما حتی اين انديشه که می توان نوع پوشاک را برای ديگران تعيين کرد، امری غريب و بی نهايت مبتذل است! اميد - ساری