اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

روز سه شنبه، بيست و يکم اکتبر، در پی انتشار پذيرش بازرسی های سختگيرانه تر آژانس بين المللی انرژی اتمی از سوی دولت ايران، اين خبر در رسانه های عمده جهان بازتاب گسترده ای داشت.

ايران اعلام کرد که پروتکل الحاقی به پيمان منع گسترش جنگ افزارهای هسته ای و توقف برنامه غنی سازی اورانيوم خود را پذيرفته است.

محمد خاتمی، رييس جمهور، در واکنش به پذيرش پروتکل الحاقی به پيمان منع توليد سلاح های اتمی گفت از آنجا که ايران در صدد توليد تسليحات هسته ای نبوده، با قبول شرايط بين المللی چيزی را از دست نداده است.

وی گفت که زمان امضای پروتکل هنوز تعيين نشده است و افزود که بررسی در اين زمينه ادامه دارد.

الحاق رسمی ايران به پروتکل الحاقی مستلزم تصويب آن در مجلس است.

آيا اين اقدام ايران (پذيرش پروتکل الحاقی) با توجه به شرايط امروز جهان، اقدام صحيحی بوده است؟ به نظر شما پيامدهای مثبت و منفی آن برای ايران چه خواهد بود؟

گزيده ای از ديدگاه های رسيده در اين زمينه را در زير بخوانيد.

-----------------------------------------------------

گزيده ای از ديدگاه های شما:

چه خوب بود دستگاه حاکمه درايران سه ماه قبل و قبل از اين همه جنجال و مناقشه بين المنلی و با دادن امتيازات کمتر اين پروتکل را امضا می کرد. ولی با اين وجود بهترين گزينه در شرايط فعلی پذيرش پروتکل ميباشد. زيرا درصورت عدم پذيرش اين پروتکل توسط ايران سرانجام کار به شورای امنيت کشيده شده و در شورای امنيت به احتمال قريب به يقين ايران محکوم شده و رای نهايی به تحريم ايران داده ميشود. اين همان بلايست که ليبی به ان دچار شدوسالها در تحريم بين المللی باقی ماند. در نهايت با پرداخت غرامت سنگين به امريکا وفرانسه از اين تحريمها نجات يافت.

امير ز.

پذيرش پروتکل هر چند به زورحقيقتا کاری درست بود که خيال همه ملت را آسوده کرد و خصوصا اينکه زحمتهای کشيده شده در نيروگاه بوشهر را هدر نمی دهد.

پيمان از تهران

به غرور ملی ماباپذيرفتن اين پروتکل اسيب رسيده مانبايد اين ننگ را ميپذيرفتيم.

علی از تبريز

به نظرِ من از اول معلوم بود که امضا خواهد کرد و در چنين مواقع ای حزب محافظه کار مخالفت ميکند و اصلاح طلبان قدرت را در دست ميگيرند که در چنين شرايطی محافظه کارها مخالفت خود را تا آخر دارند و در آخر مخالفت های ان ها به يک انتقاد منتهی ميشود و به مرور زمان از ذهن ها پاک ميشود نتيجه اين که اين دو حزب هر دو با هم تصميم ميگيرند و در ظاهر نشان ميدهند که مخالفِ هم هستند اين وسط مردمند که سر در گم می مونند و فقط نقش بيننده را دارند و هيچ نقشی در آينده يه کشور خود ندارند.

امير

خيلی فکر کردم به اين نتيجه رسيدم ايران عاقلانه ترين کار ممکن را کرد نکته مهم تر اينکه ايران با اعتمادش به غرب حرکت نوينی را در سياست های بين المللی أغاز کرد

سعيد جعفری از تهران

پذيرفتن اين پروتکل در صورتيکه زودتر و بدون مقاومتهای سران جمهوری اسلامی انجام ميشد ميتوانست نشانه حسن نيت حکومت ايران تلقی شود ولی وضعيت پيش آمده بيشتر شبيه به باج دادن بود تا امضای يک توافق نامه.

وحيد ميرزايی از تهران

بنده اصلا موفق نيستم و با اين روش ايران فقط زير سلطه امريکا خواهد رفت زيرا بعد از قبول اين پروتکل امريکا برای ضربه زدن بيشتر تلاش ميکند و مشکلات ايران بيشتر خواهد شد نه کمتر.

احسان از تهران

دوستی داشتم که دربسيج دانشجويی يکی ازدانشگاه های تهران بود وما هميشه اختلاف عقيده داشتيم. زمانی که برسر همين قضيه پروتکل بحث می کرديم ميگفت: "امضای پروتکل الحاقی يعنی اين که جاسوس های اجنبی هر گاه خواستند حتی بتوانند حرم امام رضا(ع) راهم تفتيش کنندوبه اين صورت عزت مارا پايمال کرده وجريان عراق را اين بار برای ما تکرارکنند." حالا که سياست مداران ايران درپشت درهای بسته ودردقيقه نود بده بستانی باغربی ها کردند وگردن خودرا وارهاندند اميدوارم اوهم فهميده باشد که دغذغه عزت واستقلال شعاری بود که بسته به ميل حضرات خيلی زود ازمد افتاد.

مسلم از کرمانشاه

پذيرش پروتکل الحاقی در هر صورت بايد صورت می گرفت. اما بعيد نيست که ايالات متحده و بريتانيا از آن به عنوان پاشنه آشيل استفاده کنند همانگونه که در عراق با فرستادن جاسوس و... اين کار را صورت دادند. نکته ای که وجود دارد کاهش اعتبار آژانس انرژی اتمی است که آيا بار ديگر آلت دست خواهد شد يا نه؟ به نظر ميرسد که پذيرش الحاقيه پايان کار نيست چرا که بازی همچنان ادامه دارد.رعايت حقوق بشر پشتيبانی از صلح خاورميانه و عدم حمايت از تروريسم مواردی است که آمريکا و اروپا همچنان بدان متوسل خواهند شد.

قنبری از تهران

مجلس تصويب خواهد کرد. چون با وضع کنونی بهترين چاره برای اين بهران می باشد. اکثر نمايندگان (خصوصا طيف اکثريت که اصلاح طلب می باشند) نيز موافق اين امر هستند.

موسی از ابوظبی

ايران امضاء نمی کند و دارد اتلاف وقت مينمايد.

امير از دبی

مجلس آن را تصويب خواهد کرد اما اين تصويب مانند خود امضا در طی يک پروسه وقت کشی صورت خواهد گرفت.پذيرش پروتکل اقدام صحيحی بوده اما می بايست خيلی زودتر انجام می گرفت نه حالا که فقط نقش خنثی ساز دارد.

حسام ميرزايی

با سلام و خسته نباشيد. به نظر من اقدام ايران در زمينه پذيرش پروتکل الحاقی با توجه به شرايط جامعه جهانی اقدامی صحيح بود. شايد اين تصور ايجاد شود که قبول آن از سوی ايران نوعی شکست يا لااقل نوعی عقب نشينی بود اما بايد دانست که باتوجه به بهانگيری های مداوم ايالات متحده در زمينه تلاش ايران برای دست يابی به سلاح های کشتار جمعی و نيز حمايت از تروريسم در واقع تا اندازه ای از اين فشارها کاسته خواهد شد. به نظر من مجلس با رای قاطع آنرا تصويب می کند. می توانم بگويم اکثر مردم جهان معتقداند که ما برای توليد سلاح اتمی اين فناوری را نمی خواهيم. جهان نمی تواند که ايران را از اين منبع انرژی برای توليد برق محروم کند.در ضمن اين موضوع ثابت کرد که دبپلماسی اروپايی از منطق زور امريکا کارآمدتر است.

ايمان آريانا از خوانسار

ايران کشوری است که در طول تاريخ بيشترين حمله را از جانب دشمنان داشته است بنابر اين نياز به سلاح هسته ای دارد .در جنگ ايران و عراق صد ها ميليارد دلار خسارت مالی و جانی ديد .اگر سلاح هسته ای داشت چنين نمی شد. از آنجائيکه منافع ايران در عدم دشمنی با غرب است اين سلاح برای منافع غرب منافعی هم دارد امنيت در ايران امنيت اسرائيل را هم تضمين می کند اسرائيل توان مقابله با اعراب را در دراز مدت ندارد و پاکستان خطرش بدليل وجود تندروهای نادان از ايران برای غرب بيشتر است.لذا برای ايجاد توازن در منطقه برای ايران و جهان پيامد مثبت ندارد.

احمد از تهران

با توجه به اينکه جمهوری اسلامی ايران ميخواهد از اين انرژی برای توليد برق وديگر موارد صنعتی استفاده نمايد که هيچگونه خطری برای صلح جهانی ندارد نمی تواند ازاين تکنولوژی استفاده نمايد ولی ديگر کشورهائی منطقه مانند هند و پاکستان و اسرائيل که از متحدان آمريکا هستند ميتوانند از تکنولوژی هسته ای استفاده کنند و هر روز قدرت خود را که برای بشريت خطر دارد علنی به نمايش بگذارند و از طرفی اسرائيل هر روزه با مواد منفجره محتوی ذرات اورانيوم به جان مردم بی دفاع فلسطين حمله می برد. نتيجه میگيريم که هر کس متحد امريکا باشد ميتواند از اين انرژی به هر نحوی استفاده نمايد يعنی اگر ايران با امريکا دوست بود با اين مشکل مواجه نمی شد ولازم است بگويم که کشورهای اروپائی عروسکهای خيمه شب بازی دست امريکا هستندنه حافظ صلح جهانی اگر راست می گويند در برابر اسرائيل اين عکس العمل را نشان بدهند. با اميداينکه صحبت مرا پخش کنيد که مطمئن شوم که شما هم دست نشانده امريکا نيستيد.

کريم حميدی از اهواز

بنظر من و هر شهروند ديگر ايرانی حکومت نبايد به ساخت سلاحهای غير متعارف بپردازد و جهانيان هم اگر نگران توليد اين سلاحها هستند بايد به ديگر کشورهای که دارای اين نوع سلاح هستند واکنش تندی همانند واکنشی که نسبت به ايران نشان دادند از خود بروز دهند. بنظرم توليد اورانيم و ديگر موارد که لازمه نيروگاه هستش بايد در داخل انجام شود چرا که دليلی ندارد روسيه و يا هر کشور ديگر مادام العمر بتوانند و يا بخواهند به ما سوخت برسانند.

امير از تهران

مقامات تهران ترسيده اند. برای جلوگيری از افزايش خطرات احتمالی بيش تر همکاری می کنند. ولی پيامدهای اين امضا برای آنان کم خطر تر از رفتن موضوع به شورای امنيت سازمان ملل نخواهد بود.

بهروز از تهران

عقيده من مجلس ايران با اکتريت آرا پروتکل را تصويب خواهد کرد. حکومت اسلامی ايران در طول تاريخ کوتاهش نشان داده علی رغم ديالوگ های خشن و غير دوستانه اش نسبت به دنيای غرب تمايل به کوچکترين درگيری با آن را ندارد. به عنوان نمونه ميتوان به پذيرش قطعنامه پايان جنگ ايران و عراق اشاره کرد که پس از ورود مستقيم امريکا به معادله اتفاق افتاد. مهمترين فاکتوری که در راس تمام امور مورد توجه تصميم گيرندگان حکوت ايران قرار دارد نه مصالح کشور و نه حقوق مردم بلکه تداوم حيات سياسی خود ميباشد. پذيرش پروتکل الحاقی را از نظر منحرف کردن فشارهای بين المللی برای حکومت ايران و از نظر مصون نمودن کشور از حملات احتمالی امريکا به تاسيساتی که با هزينه های هنگفتی خريداری شده اند را ميتوان برای مردم ايران متبت قلمداد کرد.

هادی از تهران

مجلس ايران تحقيقاً موضوع را تصويب خواهد نمود و پذيرش پروتکل الحاقی چون باعث ماندگاری بيشتر نظام اسلامی ايران می‌شود؛ از اين زاويه برای ايران و ايرانی مطلوب نيست اما در شرايطی که ايران متعلق به همه ايرانيان باشد شايد دستيابی به سلاح اتمی تنها به عنوان عامل بازدارنده حقی بايسته است. البته مجددا تاکيد میـکنم اين فرض زمانی مطلوب است که رژيمی ديکتاتور در ايران حاکم نباشد.پيامدهای اين اقدام برای رژيم اسلامی مطلوب و برای ايرانيان نامطلوب است؛ حتی اگر اين نظام فروريزد باز هم برای ايران نامطلوب است. فشاری که ما از ناحيه عزم بين المللی با آن روبرو شديم عمدتاً به خاطر وجود اين نظام است.

سياوش از تهران

من منحيث يک مسلمان به هيچ وجه انتظار ندارم که ايرانيان در مقابل زورگويی های عده يی سر تسليم فرود آرند. ملت مسلمان - با شهامت و زحمتکش ايران بايد مانند ساير کشور های پيشرفته به فناوری های اتمی و حتی داشتن سلاح اتمی مبادرت ورزند. چگونه می شود قبول کرد که کشوری که خودش دارای فناوری اتمی است کشور ديگری را از داشتن آن باز دارد. يگانه تعبيری که می توان از اين مسئله داشت اين است که کشور هايی ثروتمند نمی خواهند ديگران از چنين فناوريی استفاده کنند برای آنکه هر آن وقتی که بخواهند کشور ايران و ديگر کشور های از اين دست را مورد تهديد خويش قرار دهند. ملت ايران بايد بداند که انعطاف پذيری هايی از اين دست مسلمانان را تا اين حد ضعيف ساخته است. ملت ايران بايد از حق خويش که همانا داشتن فناوری اتمی است درست مانند ديگران دفاع نمايند.

احمد مسيح حامی از کابل (افغانستان)

به نظر من ايران اين پروتکل را امضا نخواهد کرد و لزوم تصويب مجلس هم فقط بهانه ای است که برای خود وقت بخرد تا بتواند پنهان کاری بيشتری انجام دهد و لا جهان بازی کند.

آزاد

سران جمهوری اسلامی برای فرار از مخمصه ای که در آن گرفتارند بی هيچ شک و ترديدی پروتکل را امضا خواهند کرد. مسلم است که از جانب سران جمهوری اسلامی عمل صحيحی بوده است تا قدری از فشارهای بين المللی بر خودشان را بکاهند. مسئله ای که مطرح است اين است که برخورد جامعه اروپا در آينده با ايران چيست. آيا مانند سابق چشم خود را بروی موارد نقض حقوق بشر در ايران خواهند بست؟

اکبر از آلمان

بنظر ميرسد ايران برای رسيدن به اهداف اتمی خود زمان اندکی مورد نياز دارد وبا امضای پروتکل سعی در به تعويق در آوردن ارجاع موضوع به سازمان ملل برای استفاده از زمان کسب شده در تکميل کردن اهداف خود را داشته باشد.

احمد - تهران

سلام. مطمئنآ ايران پروتکل الحاقی را خواهد پذيرفت. چون حکومت ايران تنها در برابر مظلوم قدرتمند است و در برابر قدرت سر خم ميکند. اما چيزی که جامعه جهانی بايد از آن بترسد اين است که روزی ايران خواهد گفت که ما به سلاح هسته ای دست يافته ايم و جهان را در مقابل عمل انجام شده قرار خواهد داد.

اميد از مشهد

ايران بايد پروتکل الحاقی را قبول کند ولی به نظر من ايران نبايد به طور کامل تسليم فشارهای جهانی شود و حداقل به غنی سازی اورانيوم ادامه دهد هر چند اين کار می تواند تحت نظارت کامل سازمان ملل انجام شود و تا ساخته شدن راکتورهای مورد نياز اورانيوم غنی شده به کشورهای ديگر صادر شود.

م. ذ

ايران از همان روز اول بايد شرايط را می پذيرفت. تعلل به اميد گرفتن امتياز، امتيازهای زيادی را از ما گرفت. دولتمردان ما نشان دادند تنها زمانی که حکومت آنها به خطر می افتد، هر هزينه ای را می پردازند ، حتی به قيمت سرشکستی ايران. و هيچکس از مردم نپرسيد: شما چه می خواهيد؟

علی از تهران

به نظر من مجلس اين موضوع را تصويب خواهد کرد. پذيرش آن از سوی حکومت ايران در مقطع فعلی تا حدی اجباری و خارج از کنترل رهبران ايران بوده است. در مجموع اين موضوع را به نفع ملت ايران ارزيابی می کنم. چون به نحوی ايران را از انزوای بين المللی خارج می کند و آنگاه حکومت ايران بايد بيش از پيش به جهانيان در مورد عدم آزادی های شخصی و آزادی بيان و نارضايی افکار عمومی پاسخگو باشد. پيامد منفی آن می تواند اين باشد که باب دخالت کشورهای غربی را در امور ايران باز کند که اين موضوع می تواند با گسترش آزادی ها و تکيه بيشتر بر آرای مردم و درايت در تعامل بين المللی خنثی گردد.

افراسياب - کانادا

حکومتگران ايران در شرايط کنونی ضعيف تر از آنند که بتوانند در مقابل اجماع جهانی تاب بياورند چه اين مقاومت بايد به رای و موافقت مردم پشتگرم باشد که هم اکنون چنين نيست. بلکه شرايط بگونه ای است که در صورت کمترين هجوم تبليغاتی يا تهديد نظامی بر عليه ايران موج مخالفتهای داخلی نيز به حرکت خواهد افتاد و آنگاه حکومت هيچ مامنی نخواهد يافت. لذا بدون شک ايران اين پروتکل را امضا خواهد کرد. از سوی ديگر می توان گفت ايران در واقع بطور جدی مخالف امضای اين پروتکل نيست. اين موج مخالفتی که در بر آيند تمام اظهار نظرها مشاهده می شود از اين سرچشمه می گيرد! مرجع تصميم گيری در مورد اين موضوع مشخص نيست. لذا در رسانه های ايران و دنيا گفته های کسانی انعکاس می يابد که مخالفت می ورزند. وگرنه تعداد موافقين حتی در ميان مسئولين مملکتی بسيار بيشتر از مخالفين است. نکته ديگر اينکه علت مخالفت ورزی بسياری از مخالفين، نه در دنبال کردن برنامه تسليحاتی است. بلکه به نوعی سختی پذيرش حکمی از جانب کشورهای غربی مخصوصا امريکاست. چرا که از بدو انقلاب اين بدبينی همواره وجود داشته که اروپا و آمريکا دشمنان ايران هستند (اگر چه در برخی برهه های تاريخی نمی توان آثار منفی وجود آنها بر کشورمان را ناديده گرفت). بنابراين ايران مخالفت ذاتی با امضای پروتکل ندارد اگرچه ممکن است آنرا با تاخير انجام دهد.

صمد - کانادا

در اينکه ايران بالاخره مجبور به امضا اين پروتکل می شد ، شکی وجود نداشت...نکته حايز اهميت، رساندن کار تا به اين حد بود که کشور را به لبه پرتگاه نزديک کنند...مطمئنا آقايان تا زمانی که احساس کنند فدرت نظامی که تهديد کننده حاکميت آنهاست (حاکميت خودشان و نه مردم) وجود دارد به تعهدات خود عمل خواهند کرد و ادعای دلسوزی آنان برای منافع ملی ايران سراسر دروغ است....

امين از شيراز