حدود ۵۹ درصد بريتانيايی ها اذعان می کنند که هنگام حمام آفتاب به خواب می روند و در نتيجه آفتاب سوخته می شوند

شرکت "نيو لوک" که سومين فروشنده بزرگ پوشاک زنانه در بريتانياست، فروش اين بيکينی تايمردار در سواحل برايتون، در ساحل جنوبی انگلستان، را آغاز کرده است.

حدود ۵۹ درصد بريتانيايی ها اذعان می کنند که هنگام حمام آفتاب به خواب می روند و در نتيجه آفتاب سوخته می شوند. طراحان اين بيکينی می گويند که تايمری آلارم دار هر يک ربع به زنان يادآوری می کند که بيدار شوند و به سايه بروند يا بغلتند تا طرف ديگر بدنشان برنزه شود.

اين بيکينی اين هفته در فروشگاه های بريتانيا به فروش گذاشته می شود.

هاش لادا، مدير بازاريابی شرکت نيو لوک گفته است: "آفتاب سوختگی، علاوه بر تبعاتش برای سلامتی سبب می شود که پوست بدن بسوزد يا پوسته پوسته شود که برای زنان منظره خوشايندی نيست. در حالی که ۵۶ درصد مردان معتقدند پوست آفتاب سوخته و پوسته پوسته شده زنان جذاب نيست، ما اميدواريم بيکينی تايمردار به مشتريان ما کمک کند تا از آن اشتباه اجتناب کنند و هنگامی که لباس تابستانی شان را می پوشند، احساس اعتماد به نفس کنند."

قيمت اين بيکينی ۳۵ دلار اعلام شده است. سخنگوی اين شرکت گفت که شايد محصولی تايمردار نيز برای مردان طراحی شود.

در حالی که ۵۶ درصد مردان معتقدند پوست آفتاب سوخته و پوسته پوسته شده زنان جذاب نيست، ما اميدواريم بيکينی تايمردار به مشتريان ما کمک کند تا از آن اشتباه اجتناب کنند و هنگامی که لباس تابستانی شان را می پوشند، احساس اعتماد به نفس کنند   هاش لادا، مدير بازاريابی شرکت نيو لوک

اولين بيکينی را يک طراح فرانسوی به نام لويی ريرد در پنجم ژوييه ۱۹۴۶ در پاريس به نمايش گذاشت و از آن زمان تاکنون اين محصول در ميان زنان بسيار محبوبيت يافته است. چهار روز پيش از عرضه بيکينی، آمريکا در جزايری به همين نام در جنوب اقيانوس آرام آزمايش اتمی انجام داد و چون بسيار خبر ساز شد، آقای ريرد تصميم گرفت بر اين موج خبری سوار شود.

البته اين لباس بقدری "ناکافی" به نظر می رسيد که ابتدا هيچ مدلی در فرانسه حاضر نبود آن را بپوشد. از همين رو، آقای ريرد ناگزير شد رقاصی به نام ميشلن برناردينی را از يکی از کازينوهای پاريس به خدمت بگيرد. خانم برناردينی با پوشيدن بيکينی به سرعت از گمنامی خارج شد و ۵۰ هزار نامه از هوادران جديدش دريافت کرد.

اما بسياری از کشورهای کاتوليک اين لباس را منع کردند زيرا کشيشان می گفتند که "آن همه چيز يک زن را به جز نامش عيان می سازد". از هاليوود نيز خواسته شد که فيلمهايش را عاری از بيکينی نگه دارد. حتی استر ويليامز، فوق ستاره شنا، اعلام کرد: "پوشيدن بيکينی عملی ناعقلانه است."

اما آقای ريرد دلسرد نشد و در پاسخ به انتقادات اين شعار بازاريابی را بر سر زبانها انداخت: "بيکينی اصل بايد آنقدر کوچک باشد که بتوان آن را از حلقه ازدواج عبور داد."

در سال ۱۹۵۱ پوشيدن بيکينی در مسابقات انتخاب ملکه زيبايی منع شد، ولی در سال ۱۹۵۷ بريژيت باردو ريسک کرد و بيکينی را برای فيلم "و خدا زن را آفريد" پوشيد.

در خلال دهه ۱۹۸۰ فروش بيکينی رو به کاهش نهاد و تنها ۳۳ درصد بازار لباس شنا به اين محصول تعلق داشت. حتی آقای ريرد ناگزير شد شرکت خود را تعطيل کند. اما در دهه ۱۹۹۰ سريال تلويزيونی Baywatch نقش به سزايی در احيای بيکينی ايفا کرد. حتی ستاره آن، جين لی نالين، در يک مستند با عنوان "تاريخچه بيکينی" نقش آفريد.

امروزه فناوری دست به دست بيکينی داده است. اينترنت نيز بر محبوبيت اين محصول افزوده و اين کلمه يکی از پر جوينده ترين واژگان جستجو در شاهراه اطلاعات است.