بدون شک انتخابات رياست جمهوری هجدهم ميزان، نقطه عطفی در تاريخ سياسی- اجتماعی مردم افغانستان می باشد که با گذشت سالها جنگ و ويرانی مردم توانستند با خاطر آرام به پای صندوق های رای بروند و کانديد مورد علاقه شان را انتخاب کنند.

در اين ميان، حضور گسترده زنان در انتخابات را می توان يک تحول جدی در حيات سياسی زنان افغانستان و پايان بخشيدن به جامعه مرد سالاری به حساب آورد. زنانی که هنوز فاقد حداقل امکانات رفاهی هستند ولی حضورشان در انتخابات موجی از اميد را در آنها زنده کرد. از يک روزنامه نگار زن به نام شريفه در رابطه به مشارکت زنان در انتخابات پرسيدم، گفت:"در گذشته ها زنان حق بيرون شدن از خانه و شرکت داشتن در فعاليت های اجتماعی و سياسی را نداشتند، ولی هم اکنون نقش زنان در جامعه بسيار چشم گير می باشد و در هر عرصه زنان فعاليت شان را به طور جدی پيش می برند. با توجه به سنتها و رسوم قومی که مانع از حضور زنان در اجتماع است در اولين انتخابات رياست جمهوری افغانستان، بيش از چهل درصد شرکت کنندگان در انتخابات رياست جمهوری را زنان تشکيل ميداد که اين امر يک نويد در حيات سياسی زنان افغان به شمار می آيد".

وی هم چنين با ابراز نگرانی از برخورد خشونت آميز با زنان در ولايات متذکر شده گفت:"با اظهار تاسف، ما خبرهايی از يک گزارشگر زن که از يک شفاخانه در ولايت گرديز ديدن کرده بود شنيديم که او شاهد تعداد بيمارانی در شفاخانه بوده است که از طرف شوهران شان مورد لت و کوب (ضرب و شتم) قرار گرفته بودند، بعضی از آنها دست و پا شکسته و بعضی هم بر سر و صورتشان جراحت داشتند. علتش اين بوده است که آنها کارت رای گرفته بودند!"

او هم چنين اضافه کرد: "متاسفانه در ولايت ميدان وردک مردان مانع حضور زنان در پای صندوق های رای در روز انتخابات شدند. هر مرد خانواده کارت زن و دختر شان را همرا با کارت خود شان به صندوق ريخته اند، زنان نتوانستند آزادانه رای شان را خودشان را به کانديد مورد نظرشان به صندوق بريزند".

نوشته شده توسط: نسيم فکرت - کابل