نمایشگاه کاریکاتور مطبوعاتی ثنا حسین پور از تاریخ 23 خرداد 1387 در خانه کاریکاتور در بوستان مریم واقع در خیابان کریمخان زند آغاز شده است. این نمایشگاه تا پایان ماه خرداد برپا خواهد بود.

ثنا حسین پور متولد 1361 است و از دانشگاه هنرهای زیبا در رشته گرافیک فارغ التحصیل شده است. برادر او، بزرگمهر حسین پور از کاریکاتوریستهای مطرح مطبوعات ایران است که در ورود او به دنیای کاریکاتور نقش داشته است.

ثنا حسین پور ازمعدود کاریکاتوریست های زن ایران است که دراین عرصه فعالیت می کند. فیروزه مظفری، لاله ضیایی و سپیده انجام روز از دیگر کاریکاتوربستهای زن هستند که آثارشان در نشریات ایرانی به چشم می خورد.

در این نمایشگاه 54 اثر از کاریکاتورهای ثنا حسین پور که در روزنامه های سرمایه، همشهری و نشریات گل آقا، گرافیک، مجله دختران و همشهری محله در سالهای 84 تا 86 چاپ شده، به نمایش گذاشته شده است.

کاریکاتور یعنی نگاه موجز و شوخ طبعانه به جنبه های مختلف زندگی که نوع مطبوعاتی آن بیشتر در ایران رواج دارد و یکی از ضروریات نشریات امروز برای جلب مخاطب است.

اگر پیش از این در مطبوعات ایران نقش مسائل سیاسی و اجتماعی و کاریکاتور چهره های معروف بیشتر به چشم می آمد، امروز مسائل زیست محیطی، اقتصادی و فرهنگی نیز مورد توجه کاریکاتوریست ها قرار گرفته است.

کاریکاتور در ایران یس از انقلاب با نشریه آهنگر آغاز شد. کادر این نشریه در زمان ملی شدن صنعت نفت نشریه ای به نام چلنگر (قفلساز) را در می آوردند. این نشریه نزدیک به حزب توده بود و در مقابل آن نشریه جیغ و داد بود که توسط دانشجویان انجمن اسلامی دانشگاه علم و صنعت در می آمد.

پس از یکسالی که از عمر دو نشریه آهنگر و جیغ و داد گذشت، این دو نشریه تعطیل شدند و تقریباً تا اواخر دهه شصت این هنر به دست فراموشی سپرده شده بود که کیومرث صابری هفته نامه گل آقا را منتشر کرد.

پس از دوم خرداد ماه 1376 با انتخاب سید محمد خاتمی به عنوان رئیس جمهور و چاپ نشریات و روزنامه های گوناگون، کاریکاتور مطبوعاتی با نگاه داغ سیاسی حیاتی دوباره یافت و خانه کاریکاتور که در سال 1357 تاسیس شده بود، در سال 1377 فعالیت گسترده خود را آغاز کرد.

آثار کاریکاتوری ثنا حسین پور در این نمایشگاه با توجه به تاریخ رسم آنها عمدتا بر روی معضلات اجتماعی و فرهنگی ایران متمرکز است که از نگاه جوان نسل سوم انقلاب ارائه می شود و نکته جالب توجه آن نگاه عام این هنرمند به مقولات فوق است.

در بخشی از کاریکاتورها که نمایانگر جنبه های آرمانی و آرزویی و عاطفی است، با یک نگاه می توان حدس زد که خالق این آثار به احتمال زیاد بوده است.