تسلیمه نسرین می گوید که نمی تواند آینده خود را در زندگی در غرب تصور کند

خانم نسرین در سال ۱۹۹۴ به دنبال نگارش رمان "شرم" که درباره شورش های مسلمانان هند بود از این کشور گریخت. این کتاب کفرآمیز خوانده شد و او مجبور شد برای سال ها در اروپا و آمریکا اقامت کند.

شورای شهر اوپسالای سوئد اعلام کرده که کمک مالی و اقامتگاه رایگان برای دو سال در اختیار این نویسنده برای نوشتن کتاب جدیدش قرار می دهد.

این پیشنهاد توسط یک نماینده پارلمان سوئد صورت گرفت که به دنبال آن است که این شهر دانشگاهی سوئد را به محل امنی برای نویسندگان تبدیل کند.

تسلیمه نسرین قصد داشت در کلکته هند زندگی کند اما ماه مارس امسال به علت اعتراض های مسلمانان تندرو مجبور به ترک این شهر شد. این افراد تسلیمه نسرین را متهم می کردند که اسلام را به تمسخر می گیرد.

او بارها گفته که می خواهد در کلکته یا هر شهری در هند که به زبان بنگالی در آن صحبت می شود، زندگی کند.

در هند این انتقاد مطرح شده که سیاستمداران این کشور برای جلب آرای مسلمانان، چندان از خانم نسرین حمایت نکرده اند.

تسلیمه نسرین خودش را بیشتر قربانی سیاست می داند تا تهدیدهای بنیادگرایان مسلمان. خانم نسرین دولت هند را متهم می کند که با خیانت به آرمان های سکولار کشور، او را وادار به ترک این کشور کرده است.

او در ماه مارس امسال به دنیال اعتراضات مسلمانان تندرو، با حمایت پلیس در دهلی مخفی شد. خانم نسرین، خانه امنی را که در اختیار او گذاشته شده بود، به یک اتاق مرگ تشبیه می کند و می گوید که به همین خاطر گزینه دیگری به جز ترک هند نداشته است.

این نویسنده سرشناس بنگلادشی می گوید که او در تابستان به کلکته باز خواهد گشت. به گفته او ترک هند برای دایم، به منزله مرگ برای اوست.

خانم نسرین می گوید که اگرچه دوستان خارجی او کمک زیادی کرده اند اما او دلتنگ خانه است و نمی تواند آینده خود را در زندگی در غرب تصور کند.

تسلیمه نسرین، از دهه ۹۰ میلادی با تهدید گروه هایی مواجه شده که آثار وی را "ضد اسلامی" می دانند.

تسلیمه نسرین در سال ۱۹۹۴ به دنبال تهدید یک گروه افراطی اسلامی به کشتن وی به خاطر انتشار اظهاراتی در یک روزنامه هندی در مورد لزوم تغییر در قرآن، و دادن حقوق بیشتر به زنان مجبور به ترک بنگلادش شد.

خانم نسرین اظهارات منسوب به خود را تکذیب کرد اما کماکان با تهدیدهای گروه های افراطی روبرو است.

یک کتاب تسلیمه نسرین به علت محتویات آن توسط دولت بنگلادش ممنوع اعلام شده است.

او مدافع حقوق زنان و اقلیت ها به شمار می رود و در سال ۱۹۹۴ برنده جایزه آزادی بیان ساخاروف شد.