|
افتتاح موزه کندی در برلين | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
از روز يازدهم نوامبر موزه کندی، سی و پنجمين رئيس جمهور آمريکا که در آلمان از محبوبيت زيادی برخوردار است، در برلين افتتاح شد. جان اف کندی که از سال 1961 تا زمان ترور وی در سال 1963 که منجر به مرگ وی شد رئيس جمهور آمريکا بود، بخصوص در ميان برلينی ها از محبوبيت خاصی برخوردار است. کارهای ارائه شده دراين موزه، زندگی خصوصی و سياسی جان اف کندی، رئيس جمهور فقيد آمريکا را نشان می دهد. زندگی که در هر دو عرصه هنوز هم بعد از سالها، کنجکاوی خيلی ها را بر می انگيزد. برای خيلی از آلمانی ها اين موزه ياد آور ديدار آقای کندی از برلين است و سخنانش که به خاطره ای بياد ماندنی بدل شده است. در اين موزه ۱۱۰ عکس از جان اف کندی و خانواده اش که او را در زندگی سياسی و خصوصی اش نشان می دهد به نمايش گذاشته شده است. تعدادی از اين عکس ها نسخه های اصلی عکس هايی است که توسط عکاسان معروفی مثل "اندی وارهول" و "رابرت فرانک" گرفته شده است.
در کنار اين عکس ها، وسائل شخصی کندی و خانواده اش هم ديده می شوند. پيش نويس سخنرانی های کندی، عينک مطالعه و کيف دستی اش که همواره همراهش بود و همچنين برخی وسائلی "ژاکلين کندی" از جمله يکی از کلاه های او هم به نمايش گذاشته شده است. جان اف کندی اولين رئيس جمهور آمريکا بود که اجازه داد از زندگی خصوصی او عکس گرفته شود و عکاس شخصی او در مواقع ضروری به کاخ سفيد فرا خوانده می شد تا از کندی و خانواده اش عکس بگيرد. "جورج کولکر" که مسئول برپائی اين موزه است در يک مصاحبه مطبوعاتی به همين مناسبت گفت که اين موزه در سطح جهان منحصر به فرد است و اضافه کرد که می توان کندی را اولين ستاره پاپ سياست ناميد. تدارک اين موزه که کارهای به نمايش در آمده در آن از سرتا سر جهان به برلين آورده شده اند چهار ماه طول کشيده است. برای افتتاح اين موزه خواهرزاده آقای کندی "آنتونی کندی شريور" به برلين آمده است. او در سخنانی در برلين به خبرنگاران گفته است که کندی می خواست پرزيدنت صلح باشد و دليل محبوبيتش هم همين است. محبوبيت کندی در آلمان
سفر معروف کندی به برلين در ماه ژوئن سال 1963 را هنوز هم خيلی از آلمانی ها به ياد دارند. ديدار او از برلين که آن زمان با استقبال بی نظيری روبرو شد. اين سفر دوسال بعد از برپائی ديوار برلين انجام شد. او ساعتها با اتومبيل به همراهی "ويلی برانت" که در آنزمان شهردار برلين بود، از نقاط مختلف شهر برلين غربی ديدن کرد و بعد از آن به شهرهای ديگر آلمان هم سفر کرد. او در اين سفر مورد استقبال صدها هزار نفر از مردم آلمان قرار گرفت. چنين استقبالی از هيچکدام از روسای جمهور آمريکا که بعدها از آلمان ديدن کردند انجام نشد. "من يک برلينی هستم" کندی در سفر خود به برلين در سخنرانی خود در روز ۲۶ ژوئن در برابر ۳۰۰ هزار نفری که برای شنيدن سخنان او اجتماع کرده بودند، به زبان آلمانی گفت که "من يک برلينی هستم". او با ادای اين جمله مشاوران خود را هم متعجب و شوری در ميان شنوندگان ايجاد کرد. اين جمله مرتب در رسانه های آلمانی به بهانه های مختلف تکرار می شود. حتی در سفر جورج بوش به آلملن در سال ۲۰۰۲، مخالفانش پلاکاردهائی در دست داشتند که بر روی آنها نوشته شده بود "تو برلينی نيستی". شايد بتوان گفت کمتر کسی در ميان روسای جمهور آمريکا توانسته است محبوبيت کندی در آلمان را بدست آورد. موزه کندی ۴۳ سال بعد از ديدار کندی از آلمان بر پا می شود. پيش از اين در سال ۲۰۰۳ هم نمايشگاهی به مناسبت چهلمين سالگرد ديدار کندی از برلين برگزار شده بود. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||