جمال الدین موسوی در دوبی

	نام نمايشنامه فنز از اول اسامی شخصيت های داستان نمايش گرفته شده است

اين نمايش که در ايران با استقبالی گسترده مواجه شده، در خارج از ايران تنها يکبار در جمع ايرانيان مقيم سوئد بر روی صحنه رفته است.

تاکنون رويدادهای فرهنگی برای ايرانيان دوبی عمدتا به برگزاری کنسرت هنرمندانی که در اغلب موارد، اجازه فعاليت در ايران را نداشته اند خلاصه می شده است.

بر روی صحنه رفتن نمايش فنز با حضور بازيگران سرشناس سينما به ويژه پرويز پرستويی جدا از سابقه کارگردانی محمد رحمانيان و استقبال زياد از اين نمايش در داخل ايران، می تواند برای هزاران ايرانی مقيم دوبی، رخدادی کم سابقه باشد و آغازی برای گسترده تر شدن فعاليتها و رويدادهای فرهنگی ايرانيان در دوبی به حساب آيد.

لحظاتی بعد از اجرای شب اول، با توجه به استقبال تماشاگران، محمد رحمانيان از "احساس متفاوتی" سخن گفت که در اين اجرا داشته است. وی افزود که حتی در جشنواره های جهانی و بسياری از کشورهای ديگر نيز چنين حسی را نداشته است.

پرويز پرستويی نيز در سخنانی گفت که جمع ايرانيان را "ساده و صميمی" يافته و اميدوار است تا حضور هنرمندان تئاتر و سينما در چنين فضاهايی تقويت شود.

"F.A.N.S"

اين نمايش بدون تفسيری گسترده تر می تواند برای طرفدران سينه چاک تيمهای پيروزی و استقلال نيز پند آموز باشد.   رخشانه - يکی از تماشاگران نمايش

فنز نمايشگر خانواده ای است که اعضای آن از طرفداران و تماشاچيان سرسخت و البته متعصب فوتبال هستند و تيم محبوب و مورد علاقه آنها "منچستر يونايتد" است.

داستان در دهه شصت، قبل از جام جهانی ۱۹۶۶ و در شهر منچستر اتفاق می افتد.

نام نمايشنامه F.A.N.S از اول اسامی شخصيت های داستان نمايش گرفته شده است که جملگی اعضای يک خانواده هستند: فرانکی (پرويز پرستويی)، اگنس (ترانه عليدوستی)، نانسی (مهتاب نصيرپور) و سانی (حبيب رضايی).

عشق فرانکی به فوتبال از او تماشاگر و طرفدار دو آتشه "تيم منچستر يونايتد" ساخته است که همه چيز را در زندگی با معيار فوتبال می سنجد و به خاطر اعتقادش به فوتبال به آسانی دست به خشونت می زند.

در صحنه ای از نمايش، جام طلايی فوتبال دزديده می شود و زمانی که از کاميون سارقين به بيرون پرت می شود، به طوراتفاقی به دست فرانکی می افتد. وقتی فرانکی جام را به خانه می برد، نانسی همسرش، که هميشه تلاش می کند از خشونت و خلاف کاری های او جلو گيری کند از فرانکی می خواهد که جام را پس دهد ولی او اعتقاد دارد به پاس عمری هواداری از فو تبال، اين جام حق اوست و خداوند اين جام را به او هديه کرده است.

"تعصب"

تعصب تصوير شده در نمايش فنز می تواند تصويری نمادين از تعصبات سنتی يا مذهبی در جامعه امروز ايران را به ياد تماشاگر آورد.   فريده - يکی از تماشاگران نمايش

گرچه ظاهرا داستان سالها پيش در شهر منچستر اتفاق می افتد ولی محتوای آن تازه و امروزی به نظر می آيد و البته بازتابی از مسائل کوچک و بزرگ روز است!

در پايان نمايش نانسی، همسر فرانکی، ديگر تحمل زندگی مشترک با او را ندارد و او را ترک می کند. سانی، برادر فرانکی که بيمار است جام را به فدراسيون برمی گرداند و در انتها بر اثر هيجان زياد، جانش را از دست می دهد و فرانکی تنها می ماند.

فريده، يکی از تماشاگران اين نمايش می گويد: "تعصب تصوير شده در نمايش فنز می تواند تصويری نمادين از تعصبات سنتی يا مذهبی در جامعه امروز ايران را به ياد تماشاگر آورد".

با اين حال رخشانه، يک تماشاگر ديگر معتقد است که اين نمايش بدون تفسيری گسترده تر می تواند برای طرفدران "سينه چاک" تيمهای پيروزی و استقلال نيز "پند آموز" باشد.

نمايش فنز با اجرای مشترک ترانه ای با صدای مهتاب نصير پور و ترانه عليدوستی و نيز رقص حبيب رضايی که ظاهرا تخيلی در ذهن فرانکی است، پايان می يابد.