فربد سروندی

لاله صديق: من از بچگی به ماشين خيلی علاقه داشتم، هميشه عاشق سرعت بودم و وقتی که بزرگتر شدم، ابتدا تفريحی اتومبيلرانی می کردم، اما بعدا تبديل شد به فعاليت حرفه ای در اين رشته و عشق سرعت

لاله ۲۸ سالشه، دانشجوی دوره دکترا و استاد دانشگاه در مقطع ليسانسه، که به قول خودش از موقعی که در دانشگاه تدريس می کنه سرعتشم روهم در خيابانهای تهران کمتر کرده که علتشو خودش برامون در گفتگويی که با راديو بی بی سی داشته می گه:

فربد: مدتی پيش عکستو در يکی از روزنامه های لندن ديديم که در روی سکوی اهدای جايزه بالاتر از دو آقا، مدال و کاپ گرفته بودی، می شه برای ما توضيح بدی که داستان چی بود؟

لاله صديق: البته من نمی دونم عکس کدوم مسابقه منو ديديد چون من در سه مسابقه که با آقايون انجام دادم، نفر اول شدم.

خوب برای خودم هم خيلی جالب بود، اصلا فکر نمی کردم بتونم اول بشم، چون برای اولين بار بود در ايران که در يک مسابقه مشترک ورزشی به يه خانوم اجازه داده بودن که با آقايون مسابقه بده و در نهايت بالاتر از اونها هم مقام بياره و بايسته ، راستش اولش خودم هم فکر نمی کردم ولی وقتی تشويق تماشاگران رو ديدم، انگيزم برای پيروزی بيشتر شد ، تلاش کردم و موفق هم شدم که از اين بابت خيلی خوشحالم.

چند ساله که در رشته اتومبيلرانی فعاليت می کنی؟

تقريبا نزديک ۶ساله،که خوشبختانه ازهمان ابتدا موفق شدم نتايج خوبی بگيرم و اميدوارم که اين پيروزی ها ادامه داشته باشه.

چی شد که ورزش اتومبيلرانی را انتخاب کردی؟

من از بچگی به ماشين خيلی علاقه داشتم، هميشه عاشق سرعت بودم و وقتی که بزرگتر شدم، ابتدا تفريحی اتومبيلرانی می کردم ، اما بعدا تبديل شد به فعاليت حرفه ای در اين رشته و عشق سرعت.

فکر کنم تو از اونهايی هستی که تو خيابانهای تهران با سرعت می ری و توجهی هم به چراغ قرمزها نمی کنی،درسته؟

بله واقعا اينطوری بودم، اما الان دوسه سالی می شه که دست از اين بازيگوشی ها برداشتم و سعی می کنم خيلی محترمانه رانندگی کنم. ولی قبلا خيلی شلوغکاری و ماشين بازی می کردم .

مثلا چيکار می کردی؟

تو خيابانها با راننده های ديگه کورس می گذاشتم و به صورت مارپيچ می رفتم ، خيلی ها هم مثل من دوست داشتن و دنبالم می افتادن که منو با ماشينشون بگيرن، البته بيشتر آقايون بودن و برام خيلی هيجان انگيز و خنده دار بود، چون اونا نمی تونستن منو بگيرن و حتی خيلی هاشون تصادف می کردن .

آيا پيستهای اتومبيلرانی نقشی در اينکه الان ديگه تو خيابونها با سرعت رانندگی نکنی داشت؟

بله خيلی موثر بود، چون من انرژی مو تو پيستها خالی می کنم، ولی يه دليل ديگش هم بخاطر شغلم بود چون در دانشگاه تدريس می کنم ، سعی کردم در رفتارم يه کم سنگين تر باشم ، از طرف ديگه هم اين روزها رانندگی در تهران خيلی بد شده ، تصادفها زياد شده و حتی خيلی ها گواهينامه هم ندارن ولی رانندگی می کنن و من چون حوصله دردسر ندارم يه کم رعايت می کنم.

برای فعاليت در اين رشته چه نکاتی از همه مهمتره؟

اتومبيلرانی نه تنها يه ورزش جسمی هست و آمادگی بدنی خوبی می خواد ، بلکه يه ورزش تکنيکی و فکريه و يه راننده حرفه ای بايد سرعت عمل، ديد خيلی سريع و هوش خوبی داشته باشه و اين رشته قدرت تصميم گيری خيلی سريعی می خواد .

يک راننده حرفه ای بايد قدرت بدنی خوبی داشته باشه تا بتونه در مسابقات رالی که چند روز طول می کشه و بالا پايين هم زياد داره مقاومت کنه و در سرعت هم حواسش به همه جا باشه تا خطا نکنه که با کوچکترين خطا اتفاقی جبران ناپذير پيش می ياد.

فعاليت اين ورزش در ايران چطوريه؟

در ايران اتومبيلرانی در سه رشته رالی، سرعت و کاردين برگزار می شه که مسابقات سرعت و کاردين در پيست ورزشگاه آزادی انجام می شه و طرفداران زيادی داره ، امسال هم قوانين جديدی ارائه شده که اتومبيل ها بايد برای شرکت در مسابقه استاندارد لازم رو داشته باشن و از هر اتومبيلی حداقل ۵۰ عدد توليد شده باشه که اين خودش کمک می کنه به کيفيت مسابقات، چون قبلا هر راننده ای با دستکاری کردن ماشينش قدرت موتورشو تغيير می داد واگر هم مقامی بدست می آورد با زور ماشينشون بود، اما با اين قانون راننده واقعی مشخص می شه.

فکر می کنی يه دختر علاقمند به اين رشته بايد درای چه مشخصاتی باشه؟

در درجه اول بايد يه سر نترس داشته باشه و به قول پدر من مغز نداشته باشه، واز طرفی چون همه رقيبا اغلب آقايون هستن ، من فکر می کنم اگر خانمی بخواد به طور حرفه ای در اين رشته فعاليت کنه ، بايد مجرد باشه، چون خيلی از آقايون دوست ندارن خانومشون در محيطی که آقايون هستن باشن و بخواد با اونها مسابقه بده، مگر اينکه شوهرشون فکرش بازتر باشه يا حداقل همسرشو در اين مسابقات و تمرينات همراهی کنن و نکته مهم ديگه اينکه بايد خيلی صبور باشن.

چرا صبور باشن ؟

خوب من اين راه رو طی کردم و خيلی چيزهارو ديدم ، متاسفانه در کشور و فرهنگ ما اين جا نيافتاده که خانمها در برنامه ای بالاتر از آقايون قرار بگيرن حتی در مسابقات ورزشی ، به همين خاطر حرف و حديث پشت سر آدم زياد می زنن که به نظر من نبايد توجه کرد و به قول خودمون بايد پوست کلفت بود و توجه نکرد و خانم ها بدونن که اگر يه کم خودشونو باور داشته باشن می تونن در همه رشته ها موفق باشن .

آيا اين ورزش تاثيری روی خصوصيات دخترانه ات گذاشته؟

بله خيلی ، البته هر کسی که منو می شناسه می دونه که من رفتارم خيلی پسرانه هست ، چون من خيلی نترسم و همين نترس بودنم باعث شده که خيلی کارها انجام بدم و اتفاقات زيادی برام بيافته ، هر چند زياد اين مسئله جالب نيست، ولی خوب همين نترس بودن لازمه فعاليتم در اين رشته هست .

آيا تا الان اتفاق ناگواری برات افتاده که ديگه نخواهی به اتومبيلرانی ادامه بدی؟

اتفاق که برام زياد افتاده ولی هيچ وقت باعث نشده که من بخوام از اين رشته دست بردارم ، اما بدترين حادثه تصادفی بود که کردم و دوتا از مهره های گردنم شکست.

تيم ملی اتومبيلرانی ايران در چه سطحيه؟

راستش چون تيم ملی ايران در مسابقات بين المللی به اون صورت شرکت نکرده و نمی تونه در مسابقات بزرگ شرکت کنه زياد پيشرفتی نداشته، ولی جديدا عده ای توسط فدراسيون انتخاب شدن که بهترينها هستن و قرار که برای گذراندن دوره های آموزشی به فرانسه برن.

چرا تيم ملی ايران نمی تونه در مسابقات بين المللی شرکت کنه؟

خوب در فدراسيون جهانی تيمها گروه بندی شدن و از ديد فدراسيون جهانی ما فعلا اون استانداردهای مخصوص ورود به مسابقات بين المللی را نداريم ، تيم ايران فقط در يک مسابقه رالی ارمنستان شرکت کرد که در اون مسابقه هم به خانمها اجازه ندادن شرکت کنن و حتی در مسابقه رالی استانبول - اصفهان که قراره بزودی در ايران برگزار بشه تيم ايران نمی تونه شرکت کنه و فقط رانندگان ايرانی می تونن در کنار رانندگان خارجی بشينن و بيشتر برگزار کننده هستن که البته خودش تجربه خوبی خواهد بود .

فکر می کنی برای حل اين مشکل چيکار بايد کرد؟

خوب بايد در کلاسهای بين المللی شرکت کرد و امتحان داد تا امتياز ورود به مسابقات را گرفت که خوشبختانه فدراسيون اسامی عده ای رو به فدراسيون جهانی داده و قراره بزودی يه سری کلاسهای آموزشی در کشور فرانسه برگزار بشه که اميدوارم اين برنامه با موفقيت انجام بشه تا ما هم بتونيم در مسابقات بين المللی شرکت کنيم ، البته ما در ايران رانندگان خوب زياد داريم که اگر از اونها تست گرفته بشه مطمئنا اين امتياز به اونها داده می شه.

استقبال خانمها از رشته اتومبيلرانی در ايران چطوريه؟

خوشبختانه استقبال خانمها خيلی خوب بوده و فقط اگه خودشونويه کم باور داشته باشن مطمئنا می تونن خيلی بيشتر پيشرفت کنن

وضعيت پيستهای اتومبيلرانی ايران چطوريه؟

ما فقط يه پيست در ورزشگاه آزادی تهران داريم که اغلب مسابقات در اونجا برگزار می شه.

آيا اين پيست استاندارد هست و نکات ايمنی در اون رعايت می شه؟

البته قبلا نه زياد، اما الان مدتيه که دارن رسيدگی می کنن و کناره های پيستها رو درست می کنن تا به پيست استاندارد نزديک بشه .

آيا شرکتهای اتومبيل سازی داخلی و خارجی از رانندگان حمايت می کنن؟

چند وقتيه که اين کارو دارن می کنن ، قبلا فقط يه سری از اين شرکتها وسايل ماشينها رو تامين می کردن اما الان برای رانندگان حرفه ای ماشينهای توليديشون رو در اختيار اونها می ذارن که اگه ادامه داشته باشه در پيشرفت اين رشته در ايران خيلی موثر خواهد بود.هر چند اتومبيلرانی در ايران پيشرفت کندی داشته .

چرا؟

چون رشته اتومبيلرانی ورزش پر هزينه و گرونيه و خيلی ها علاقه به اين رشته دارن ولی توانايی مالی آنها اين اجازه رو نميده که اونها در در اين رشته فعاليت کنن و به همين خاطر خيلی ها که استعداد خوبی در اين زمينه دارن به خاطر نداشتن امکانات لازم از صحنه مسابقات دورن.

لاله آيا به غير از اتومبيلرانی فعاليت ديگه ای هم انجام ميدی؟

من گاهی اوقات سوارکاری می کنم چون قبل از شروع اتومبيلرانی ، سوارکاری می کردم ، کلاسهای بدنسازی هم می رم ، اما درکنار ورزش در دانشگاه هم در مقطع ليسانس تدريس می کنم ، البته خودم دانشجو دکترا هستم ، در زمينه هنری هم به نقاشی و موسيقی علاقه دارم و گاهی اوقات نقاشی می کشم.

چه پيامی برای علاقمندان اين رشته در ايران داری؟

سعی کنن که نکات ايمنی رو رعايت کنن و فريب هيجان سرعت رو نخورن و بدونن که هر چند رانندگی اونها خوب باشه ولی رانندگان ناوارد هم زياد هستن که باعث خيلی تصادفها ميشن و اونهايی که می خوان حرفه ای بشن تا می تونن تمرين و تلاش کنن و مطمئن باشن که می تونن بهترين باشن .