از دیوید بووی تا پیتر بروک؛ ده چهره هنری سال ۲۰۱۳

به روز شده:  15:45 گرينويچ - جمعه 03 ژانويه 2014 - 13 دی 1392
  • آنتونی کارو

    در سالی که گذشت، مجسمه سازی بریتانیا یکی از مهمترین و شاخص ترین چهره هایش را از دست داد. آنتونی کارو که در ماه اکتبر در هشتاد و نه سالگی درگذشت، در اوایل دوران کاری اش با هنری مور، شناخته شده ترین مجسمه ساز تاریخ بریتانیا کار کرد و بعدتر با استفاده از فلزهای صنعتی ای که "پیدا شده" می خواند و در واقع قطعات فلزی مصرف شده و بلااستفاده از کارخانجات به نظر می رسید، به سبک و سیاق ویژه خود رسید.

    برخی از آثار کارو در اوایل دهه هشتاد خورشیدی در نمایشگاه مجسمه سازان بریتانیا در موزه هنرهای معاصر تهران به نمایش گذاشته شد.

    .

  • سوفی کل

    سوفی کل این بار هم در جشنواره آوینیون مخاطبانش را غافلگیر کرد؛ با اثری به نام "اتاق شماره بیست" که واقعاً اتاقی به همین شماره در داخل یک هتل واقعی بود که تماشاگران وارد اتاق می شدند و با عکس ها و اشیایی از زندگی شخصی او روبرو می شدند که هر کدام نوشته ای در توضیح داشت و خصوصی ترین لحظات زندگی از قرارهای عاشقانه تا اولین رابطه جنسی او را به شکل شاعرانه ای با تماشاگر قسمت می کرد.

  • پیتر بروک

    پیتر بروک هشتاد و هشت ساله هنوز هم خبرساز است و امسال در جشنواره آوینیون ظاهر شد، اما نه با یک تئاتر، بلکه با فیلمی که پسرش درباره او ساخته بود و همه چیز را درباره دنیای او توضیح می داد.

    بروک در این فیلم متفاوت در تمرین هایی غریب با بازیگرانش سعی دارد جوهر کاری را که سال ها در پی آن بوده توضیح دهد: تبدیل تئاتر به یک آئین مقدس و تلاش برای از بین بردن تمام چیزهایی اضافی از جمله وسایل صحنه و تمرکز بر قدرت و انرژی بازیگر برای ارتباط با تماشاگر.

  • دیوید بووی

    دیوید بووی پس از مدت ها بی خبری به چهره جنجالی ساز بدل شد: با ارائه یک آلبوم جدید و البته مهمتر یک نمایشگاه بسیار بزرگ در ستایش از او در موزه ویکتوریا و آلبرت.

    نمایشگاه ویکتوریا و آلبرت که به یکی از پرمخاطب ترین و پرسرو صداترین نمایشگاه های سال در اروپا بدل شد، سعی داشت به هر قیمتی چهره تازه ای از بووی ترسیم کند و این ستایش محدود به خوانندگی و آهنگسازی او نشود، در نتیجه برگزار کنندگان این نمایشگاه شاید هیاهوی بسیاری برای هیچ به راه انداختند تا بووی را به عنوان یک شمایل فرهنگی تاثیرگذار، یک نقاش، یک بازیگر زبده سینما و خیلی چیزهای دیگر مطرح کنند که ظاهراً موفق هم شدند.

  • لوور پرووست

    جایزه ترنر مهمترین جایزه در زمینه هنرهای تجسمی در بریتانیاست و چه با انتخاب های آن موافق باشیم نه، مانند جشنواره های سینمایی راه را برای برنده اش باز می کند.

    امسال این جایزه بیست و پنج هزار پوندی که به هنرمندان زیر پنجاه سال اهدا می شود، از آن لور پرووست هنرمند سی و چهار ساله فرانسوی شد که در مدرسه معروف گلدسمیت تحصیل می کرد؛ جایزه ای که خیلی ها را متعجب کرد.

  • شیخه المیاسه بنت حمد بن خلیفه آل ثانی

    چه دلمان بخواهد یا نه، در عالم هنر هم پول حرف اول را می زند. شیخه المیاسه بن حمد بنت خلیفه آل ثانی، دختر بیست و نه ساله امیر سابق قطر، از سوی مجله "آرت ریویو" به عنوان قدرتمندترین فرد دنیای هنر انتخاب شد.

    دلیلش هم مشخص است: المیاسه که ریاست اداره موزه های قطر را به عهده دارد، به سنت پنجاه ساله خاندان سلطنتی قطر بیش از پیش عمل کرده و هر ساله حدود یک میلیارد دلار صرف خرید آثار و گسترش گالری ها و حمایت از هنر می کند و به دلیل اختیار عملی که این خانم جوان در صرف این مبلغ هنگفت دارد، او را قدرتمندترین فرد دنیای هنر در سال 2013 نامیده اند.

  • انسلم کیفر

    مرور آثاری از انسلم کیفر در گالری وایت کیوب در ابتدای سال ( در نمایشگاهی که از سال قبل تر اغاز شده بود)، چهره یکی از شاخص ترین هنرمندان زنده دنیا را بیشتر به علاقه مندان معرفی کرد.

    کیفر که در سال پایان جنگ دوم جهانی به دنیا آمده، دغدغه های خود را نسبت به جنگ به بهترین شکل ممکن در ترکیب نقاشی-مجسمه هایی شکل می دهد که گاه در ابعاد غول آسا- از جمله یکی از بهترین آثارش با هفده متر طول- شکلی آخرالزمانی به خود می گیرد.

  • اولگا اسمیرنووا

    این دختر خانم جوان و زیبا، قلب بسیاری از دوستداران باله در لندن را تصاحب کرد. اولگا اسمیرنووا که در گروه باله معروف و قدیمی بلشوی(به معنی بزرگ) از سن پطرزبورگ می رقصید، به چهره مورد توجه روزنامه ها و رسانه های انگلیسی بدل شد.

    او در اوایل سال هنگام تمرین دچار مشکل فیزیکی شده بود، اما فقط چند ماه بعد در ماه اوت در برنامه های بزرگداشت این گروه در رویال اپرای لندن خوش درخشید و منتقدان انگلیسی با شور و شوق درباره قابلیت ها و زیبایی فیزیکی او نوشتند؛ از جمله "گردنی همچون دریاچه قو"!

  • مردیت مانک

    مردیت مانک، خواننده، آهنگساز و رقصنده متفاوت آمریکایی، امسال با اثر جذاب دیگری به جشنواره ادینبورگ آمد:"به نمایندگی از طبیعت"؛ مرثیه ای برای از دست رفتن زیبایی های طبیعت به دست بشر.

    مانک همچون دیگر آثارش موسیقی ای می سازد که باید دید. او به شکلی غریب حرکات و اجرا را با جهان انتزاعی موسیقی پیوند می زند و به ترکیب متفاوتی از آن می رسد. خودش می گوید:"من میان فاصله ها شروع به کار می کنم؛ جایی که صدا شروع می کند به رقصیدن و بدن شروع می کند به خواندن."

  • سیدی لاربی چرکائوی

    سیدی لاربی چرکائوی، طراح رقص جوان بلژیکی، یکی از درخشان ترین آثار خود را در تالار سدرلرز ولز اجرا کرد:"پازل". در این اثر که اولین بار در جشنواره آوینیون در فضای بازی در دل کوه در بیرون شهر اجرا شده بود، سنگ به موتیف رقص بدل می شود و تمام تاریخ بشر از زندگی در غار تا کشف آتش، از سنگسار کردن تا مبارزه سیاسی، همه بر محور سنگ های کوچک و بزرگی شکل می گیرد که فرصتی استثنایی به رقصندگان بین المللی گروه می دهد تا از فضای بزرگ صحنه سود بجویند و به ترکیب شگفت انگیزی از فرم و محتوا برسند.

More Multimedia

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.