نگاهی به کنسرت کیوسک در لندن

  • 28 مارس 2013 - 08 فروردین 1392
آرش سبحانی، خواننده اصلی کیوسک - عکس آرشیوی

شاید بتوان انتظار داشت اجرای زنده نوروزی گوگوش، اسطوره‌ موسیقی‌ پاپ ایرانی هزاران نفر را در تالار مشهوری چون رویال آلبرت هال لندن بکشاند و یا کسی‌ مثل محمدرضا شجریان، خواننده آواز موسیقی‌ سنتی ایران، در هر موقعی از سال تالاری چون باربیکن را در این شهر پر کند.

اما به نظر می‌‌رسد در سال های اخیر هنرمندانی از سبک‌های دیگر هم می توانند مهاجران ایرانی بسیاری را در یک شب و در یک اجرای نوروزی کنار هم جمع می‌‌ کنند، به ویژه گروه ها و یا چهره هایی که در عرصه های غیر رسمی موسیقی ایران فعال بوده اند: کسانی که فرصت اجرا های رسمی برای آنها محدود بوده و برای انتشار آثارشان نمی توانستند مجوز بگیرند، برای همین برخی موسیقی این عده هنرمند مستقل ایرانی را موسیقی زیرزمینی می‌خواندند.

نوروز سال ۱۳۹۲ خورشیدی در بین هنرمندان موسیقی مستقل ایرانی، این گروه کیوسک بود که فرصت اجرا داشت؛ گروهی که از بیش از یک دهه پیش در همین عرصه به اصطلاح زیرزمینی موسیقی ایران فعالیتش را شروع کرد و حالا در آمریکا مستقر است.

کیوسک به تازگی بهمن ماه سال گذشته ششمین آلبومش را به نام تشکیلات موازی منتشر کرده بود و شب نوروز تور اجراهایش را در اروپا از سوئد آغاز کرد. اجراهایی که یک رونمایی از آهنگ های جدید گروه به حساب می آید.

در میانه این سفر اروپایی کیوسک به لندن آمد، شهری که اجرا در آن برای هر گروه مستقلی در جهان رویایی است و البته علاوه بر این گروه‌های ایرانی می‌دانند که بیشترین مخاطب را در اروپا در این شهر می توانند به مکان های اجرا بکشانند. البته کیوسک با اجرا در لندن غریبه نیست و بارها از جمله آخرین بار پاییز سال ۱۳۹۰ در این شهر اجرا کرده بود، با این حال اجرای نوروزی در بوش هال برای این گروه شبیه به تکرار یک رویا در عالم واقعیت بود.

پیش از نوروز سه سال پیش این گروه در همین تالار در غرب لندن به روی صحنه رفته بود ، اجرایی که آن زمان از تلویزیون بی‌بی‌سی پخش شد.

کیوسک در هشت سال، شش آلبوم منتشر کرده

گروه کیوسک شاید به عقیده خیلی‌ها خلاق‌ترین در بین هنرمندان موسیقی راک آلترناتیو ایرانی نباشد و شاید هم کارشان بیشترین اصالت هنری را نداشته نباشد اما به جرات و با استناد به صفحه فیسبوکش، پرطرفدارترین گروه راک آلترناتیو ایرانی است.

کیوسک گروهی است که تغییراتی در ترکیبش داشته اما به نظر می آید حضور متداومش عرصه موسیقی مستقل کمک به این محبوبیت کرده است. گروهی که در هشت سال، شش آلبوم منتشر کرده و تلاش کرده خودش را همیشه در انظار عمومی مطرح کند، از جمله با برگزاری اجراهای پر شور و ساخت ویدیو-موسیقی های جذاب.

خیلی ها باور دارند عامل اصلی محبوبیت کیوسک، ترانه های آهنگ هاست؛ ترانه هایی که مسایل روز اجتماعی-سیاسی را با طنزی گزنده به چالش می کشاند و طنزی که برای خیلی از مخاطبان گروه جذاب است.

با این حال خیلی‌ها این ترانه‌ها را دارای تاریخ مصرف می‌دانند و به علاوه کیوسک از سوی برخی از منتقدان متهم به این است که در موسیقی اش تنها تلاش می کند فضاهایی را باز آفرینی کند که پیش تر به وسیله هنرمندان دیگری تجربه شده است. به عقیده آنها کیوسک نه فقط در موسیقی نو آور نیست که آثارش تنها مشابه یا نسخه ضعیف‌تری است از آنچه قبلا خلق شده.

اما همه این انتقادهای تند و گزنده مانع از این نمی‌شود که خیلی ها در رویای اجرای زنده کیوسک در شهرشان منتظر ننشینند، چه شهروندان شهرهایی که اجرای کیوسک در آن "ممنوعه" چه شهروندان شهری مثل لندن که می توانند در یک بعد از ظهر خیلی سرد یک نوروز به غرب لندن بروند و رویای خود را محقق شده ببینند.

صدها نفری که شاید خیلی ها در ایران دوست داشتند جای آنها بودند.