چاپ عکس های کاوه از رويدادهای انقلاب ايران او را به نامی آشنا در سطح بين المللی بدل کرد و جوايز معتبری چون جايزه پوليتزر را نصيب او ساخت

رويدادهای انقلابی اواخر دهه پنجاه خورشيدی درايران برای بسياری از جوانان عکاس ايرانی زمينه ای فراهم کرد تا استعداد و خلاقيت خود را در هنر عکاسی خبری به خصوص در شرايط پرخطر زد و خوردهای خيابانی نشان دهند.

کاوه گلستان اگرچه در ميان چند تن که از دل رويدادهای انقلابی به عنوان عکاسان خبری اعتبار جهانی کسب کردند، در مطبوعات از پيش چهره شناخته شده ای بود، اما در ميان اين چند تن شاخص ترين آنها بود.

کاوه برای ديدن موضوعات حساس چشمی تيزبين داشت و برای به تصوير کشيدن آنها استعدادی شگرف. بيشتر موضوعات عکس های کاوه موضوعات انسانی، درد و آلام انسانها و تلاش آنها برای زندگی بهتر بود و اين بی دليل نبود. کاوه قلبی رئوف داشت. انسانها را دوست داشت و درد و رنج آنها او را آزار می داد.

چاپ عکس های کاوه از رويدادهای انقلاب ايران، در بسياری از مطبوعات معتبر کشورهای غربی به زودی نام او را در ميان خبرنگاران عکاس بين المللی به نامی آشنا بدل کرد.

برای ديدن گزيده ای از عکس های کاوه گلستان پيوندهای کنار صفحه را کليک کنيد.

حس قوی انسانی کاوه، او را بی مهابا در دنبال حوادث به همه جا می کشاند، عکس های او از حوادث کردستان در اوايل انقلاب ايران و سپس عکس های او از جبهه جنگ ايران و عراق به طور گسترده ای در سطح جهان زشتی و ويرانی جنگ را نشان داد.

کاوه در سال 1991 برای کانال 4 تلويزيون بريتانيا فيلم مستندی ساخت با عنوان "ثبت حقيقت". در اين فيلم کاوه به عنوان يک خبرنگار عکاس ايرانی با استفاده از عکس های خود و مصاحبه هائی با روشنفکران ايرانی به مشکلات سانسور درايران پرداخت.

بعد از نمايش اين فيلم مقامات ايرانی کاوه را به مدت سه سال از کار منع کردند.

بعد از ساختن اين فيلم کاوه عکاسی را کنار گذاشت و فيلمبردار خبری شد.

مدتی با آژانس خبری آسوشيتدپرس کار کرد و سپس به بی بی سی پيوست. او همکار جيم ميور خبرنگار بی بی سی در تهران شد.

قبل از آغاز جنگ در عراق کاوه به همراه جيم ميور به شمال عراق رفت و فيلم های خبری زيادی تهيه کرد که از کانال های تلويزيونی بی بی سی پخش شد.

کاوه گلستان علاوه بر اينکه خبرنگاری متعهد، تيزبين و در کارش حرفه ای و متبحر بود به شدت انساندوست بود.

خيل عظيمی در ايران و خارج از ايران، ايرانی و غيرايرانی او را به دليل خلوص بينشش و صفات نيکويش صميمانه دوست می داشتند و ترديدی نيست که مرگ نابهنگام او همانگونه که ضايعه ای بزرگ برای دنيای رسانه ای و همکاران آشنا و ناآشنا است، برای اين خيل عظيم دوستانش نيز چنين است و همه درغم او با خانواده اش بخصوص همسرش هنگامه و پسرش مهرک شريک اند.

کاوه دوست عزيزی بود که زود رفت.

يادش گرامی باد.