امرتاد اسم گروهی است كه به گفته خودشون شايد بشه گفت با سبك گوتيك دووم متال موسيقی می سازه . وقتی آهنگ جاويدان رو از اين گروه گوش می كنی ( كه البته توی مسابقه راك های زير زمينی تهران اونيو Tehran Avenue شركت كرد و سوم شد ) به جز نوازنده های گيتار ، بيس و درام و البته خواننده، يك گروه بزرگ كر، ويالون و ويالون سل رو حس می كنی، ولی وقتی به ديدن گروه می ری می فهمی كلی كلاه سرت رفته و اين جمعيت عظيم ،4-5 نفر بيشتر نيستن كه با تكنيكهای كامپيوتری 40-50 نفر نشون می دن .
خانم فتانه خواننده ترانه های شاد معروفی مثل" هوار هوار"( بردن دار وندار مارو) و يا "سنگ" ( اگه سنگ از آسمون بباره ) هستن. ولی چند سالی بود که از فتانه خبری نبود تا اينکه آلبوم باورم کن وارد بازار شد، با حال هوائی متفاوت و سنگين تراز کارهای قبلی اش.
اما دسترسی به فتانه در لس آنجلس سخت بود و بعدا فهميدم چرا! چون جريان" يار درخانه و ما گرد جهان می گرديم" بود. گويا خانم فتانه تمام اين مدت لندن بوده و تو عروسی ها و مهمونی ها می خونده .
تو اين سفری که اخيرأ به دوبی داشتم شنيدم خانم فتانه الان مدتی که در يکی از نايت کلاب های اونجا آواز می خونه.
رفتم اونجا ،اسمش کاباره مارکوپولو يا مولن روژ بود . ساعت يک بعد از نصفه شب بود که در يک اتاق تاريک باز شد و خانم فتانه ازش بيرون آمد و رفت روی صحنه(انگار خانم فتانه داشت توی تاريکی مطلق تمرکز می کرد) ديگه ساعتهای 2 بود که خواندنشون تمام شد و برگشتن تو اتاق تاريک و در رو بستند .
تو مصاحبه ای که باهاشون داشتم فهميدم که تو اين 4 سال غيبت خيلی مطالعه و تمرين آواز کردن و به درون بينی رو آوردن . شايد اتاق تاريک دربسته ای که توش می شينن هم نتيجه اين سالهاست .
فتانه از دوبی خيلی راضی است و هر شب روی صحنه می ره و از اينکه ايرانيها رو از نزديک می بينه خيلی خوشحال است.
از آلبوم باورم کن، ترانه های "پنجره" و" دلم می خواد " رو بيشتر از بقيه دوست داره .
نعيم پوپل خواننده معروف چشم سبز افغان هم در آهنگ "دلبرک" با فتانه هم آواز است. آهنگ باور کن از فيلم هندی مورد علاقه فتانه به نام "Tall" اقتباس شده و همايون هشيار نژاد هم ترانه اش رو سروده.
از آهنگهای رنگی اين آلبوم هم آهنگ " عاشق منه" که خيلی سر زبونها افتاده . مصاحبه من با فتانه 15 دقيقه طول کشيد ولی خاطره مصاحبه ساعت 2 صبحمون رو هميشه قبل از خواب به خاطر خواهم آورد . نميدونستم که اونشب دست قضا و قدر کاری می کنه که 3 صبح ميکروفن به دست تو دوبی سامان رو ببينم و باهاش گپی بزنم ولی اين مصاحبه رو هفته بعد خواهيد شنيد.
منصور از آلبومش " ديوونه " حرف زد . شب کنسرتش هم کسی تو دوبی نبود که آهنگهای منصور رو فرياد نزنه. اين آلبوم بيانگر تغييرات روحيه منصور در اين سالهای گذشته است . دل کندن از روال تکراری زندگی و فرار از روزمره هاست.
بهزاد عکس منصور رو چسبونده به صورتش و های های گريه می کنه به ياد مياره
