5، 6 سال بيشتر از مد شدن والنتاين توی ايران نمی گذره و آقا عجب مد شدنی ، هر سال بيشتر و مفصل تر . بيچاره عشاق كه هر سال مجبورن كادوی گنده تر و گرون تری بخرن . اين روزها گوشه كنار تهران بازارچه های كوچك و خيريه های زيادی از خيابون شاه عباس گرفته تا پاساژقائم توی تجريش، هستند كه به مناسبت ولنتاين برپا شدن يا ويترين عوض كردن ، البته نه رسما به اسم ولنتاين ، چون گويا اين مناسبت توی ايران ممنوع شده و خيلی از مغازه ها اخطاريه گرفتن و حالا با احتياط بيشتری اجناس مربوط به ولنتاين رو می فروشن .
اطراف مراكز خيريه كه می ری كلی دختر و پسر جوون می بينی با بسته های به رنگ قرمز يا كادوهايی به شكل قلب ، كه اين رسم جديد رو بجا ميارن ، يعنی به كسی كه عاشقش هستن كادومی دن . از اينجا كه اين فرهنگ وارداتی است ، مردم خيلی با ريشه هايش آشنايی ندارن و كمتر كسی هست كه تاريخچه اين روز رو بصورت كامل بدونه .
خيلی ها معتقداند به جز عشاق جوون ، افراد ديگه كه همديگر رو دوست دارن هم می تونن به هم كادو بدن . مثلا پدر ، مادر ها به بچه ها شون و بر عكس . البته توی ايران هم رسمای مشابهی موجوده كه ريشه توی فرهنگ خودمون داره بالاخره کشور ما کشور مهراست ديگه.
