هيات داوران جايزه يلدا که از سوی نشر کاروان بنياد شده و کتابهای داستانی سه سال اخير را مورد بررسی قرار داده است، در مراسمی که شب يلدا در فرهنگسرای نياوران برگزار شد، جايزه خود را در بخش رمان به کتاب های برهنه در باد نوشته محمد محمد علی، و نيمه غايب نوشته حسن سناپور، بطور مشترک اهدا کرد.
در بخش داستان کوتاه نيز جايزه هيات داوران به کتاب باران های سبز نوشته رضا جولايی تعلق گرفت.
جايزه ويژه نيز به خاطر يک عمر کوشش فرهنگی با تاکيد خاص بر کتاب پايان جغد جلد سوم رمان بلند روزگار سپری شده مردم سالخورده به محمود دولت آبادی اهدا شد.
روی جلد کتاب نيمه غايب
با اهدای اين جوايز، فصل جايزه های ادبی امسال به پايان رسيد و تنها جايزه صادق هدايت باقی است که به مناسبت صدمين سالگرد تولد اين نويسنده بزرگ ايران به داستانهای کوتاه داده خواهد شد و مراسم آن در 28 بهمن ماه، سالروز تولد هدايت برگزار می شود.
هيات داوران جايزه يلدا، مرکب از جواد مجابی، حسن ميرعابدينی و محمد قاسم زاده، همچنين چند تن از داستان نويسان و رمان نويسان از جمله منصوره شريف زاده را به خاطر عطر نسکافه، فرزانه کرم پور را به خاطر توفان زير پوست و ابوتراب خسروی را به خاطر اسفار کاتبان مورد تشويق قرار داد.
بيانيه هيات داوران جايزه يلدا که توسط جواد مجابی قرائت شد، به فقر زبانی داستانهای پديد آمده اشاره داشت و آن را زاييده بی ارتباطی با ميراث ادبی ايران می دانست.
تکرار نام افراد و کتابهای خاص که در اين دو سه سال، جوايز مختلف را از آن خود کرده اند، اين حقيقت را آشکار می کند که آثار برگزيده اين سالها چندان حيرت آور و متنوع نيست و داوران مختلف با گونه گونی سليقه و معيار بر مجموعه ای کوچک تاکيد ورزيده اند که از شکوفايی يک ادبيات فراگير حکايت ندارد و پديد آورندگان و اهل فرهنگ را نگران می دارد
بخشی از بيانيه هيات داوران جايزه يلدا
اين بيانيه همچنين به لکنت فرهنگی ادبيات داستانی اشاره داشت و چنين لکنتی را ناشی از نرسيدن آفرينشگران به منتهای ظرفيت خلاقه می پنداشت که خود متاثر از شرايط فردی (حرفه ای نشدن نويسنده) و وضعيت اجتماعی ( نبودن سامانه ای ايمن برای خلق شورانگيز و آزادانه آثار و پيوند گسترده با مخاطبان ) ماست.
در اين بيانيه همچنين درباره 199 اثری که مورد بررسی قرار گرفته چنين داوری شده است: نبود فضای پويای فرهنگی که در آن نويسنده و ناقد و ناشر و خواننده در روابطی چند سويه و تأثيرگذار به تصحيح روش ها و تکامل کار همديگر بکوشند، باعث شده است گرايش های نادرستی چون تبعيت کار آفرينشی از رهنمودهای نقد نو و محدوديت خود مختاری هنرمند، بی توجهی به زبان ورزی و ارزشهای کاشفانه کلام، بی اعتنايی به جهان مخاطب، غرقه شدن در فضای زيستی و نه اشراف بر فضای مادی و معنوی پيرامون و خيال ورزی بی ارتباط با واقع، آثار را از جامعيت می اندازد و اين نقيصه در رمانها چشمگير و در چشم انداز نگران کننده است.
در بخشی ديگر از اين بيانيه به نکته مهمی درباره نوشته های آفرينشی چند سال اخير اشاره شده است. « می دانيم به ازای هر ترکيب از داوران، جوايز کما بيش متفاوت خواهد بود اما تکرار نام افراد و کتابهای خاص که در اين دو سه سال، جوايز مختلف را از آن خود کرده اند، اين حقيقت را آشکار می کند که آثار برگزيده اين سالها چندان حيرت آور و متنوع نيست و داوران مختلف با گونه گونی سليقه و معيار بر مجموعه ای کوچک تاکيد ورزيده اند که از شکوفايی يک ادبيات فراگير حکايت ندارد و پديد آورندگان و اهل فرهنگ را نگران می دارد."
