خانم پريسا خواننده موسيقی اصيل ايرانی جمعه 29 نوامبر در سالن Queen Elizabet Hall لندن کنسرت دارن .
صدای خانم پريسا حدود سی سال پيش در جشن هنر شيراز شنيده شد و با استادانی مثل جلال ذوالفنون( استاد سه تار)، شادروان ناصر فرهنگ فر (استاد تمبک) و حسين عليزاده (استاد تار و سه تار) و پرويز مشکاتيان( استاد سنتور) هم آواز بودند.
پريسا و اين نوازنده گان در دهه پيش از انقلاب موسقی اصيل رو دوباره بين نسل جوان اون موقع متداول کردن و يک هيجان و هوای تازه ای تو موسقی اصيل ايرانی دميدند. چه چه هاشون حوصله سر نمی برد و صدای تارو تمبکشون خواب آور نبود.
بعد از انقلاب البته صدای زن در رسانه های گروهی ايران ممنوع شد. خانم پريسا برای ادامه و حفظ اين هنر در خارج از کشور کنسرت ميدن.
امشب در لندن کنسرت دارن و ديشب هم در راديو "بی بی سی 3 " که راديوی سراسری بريتانيا است، به همراه گروه دستان به طور زنده آهنگ اجرا کردند و ما کيف کرديم .
گروه دستان شامل حسين بهروزی نيا ،بربط (عود) سعید فرج پوری ،کمانچه یهنام سامانی ،دف حميد متبسم ،تار پژمان حداد تنبک و ساز کوبه ايه پنداریک (پن- داریک ) که در دو عکس آخر ديده می شود .
بعد از اينکه رسانه اينترنتی تهران مسابقه بهترين آهنگ راک زيرزمينی رو از راه سايت Tehran360 اعلام کرد، ما با کار گروههای راک زيرزمينی آشنا شديم و فهميديم که بابا بچه ها خيلی کار کردن .
الان البته مسابقه و رای گيری تمام شده و جمعه 15 آذر در سايت Tehran360 نتيجه مسابقه رو ميگن که کدوم يک از 19 گروهی که معرفی کردن و ترانه هاشون رو می شد از روی اينترنت شنيد برنده خواهند شد .
آوار يکی از اين گروههای راک زيرزمينی است که در مسابقه شرکت کردن.
مهرداد پاليزبان ، 20 ساله كه گيتار الكترونيك ميزنه ، سيناخدايی فر، 22 ساله كه گيتار بيس ميزنه و حسين شاهسون (سيبيل)،25 ساله كه درام می زنه، اعضای گروه راك زيرزمينی " آوار" هستند.
توی موسيقی هاشون بيشتر از يكی ، دو خط شعر وجود نداره ، سعی می كنن بيشتر حرفهاشون رو با سازهاشون بزنن. اونها تا به حال موفق شدن كه فقط 2 تا از آهنگهاشون رو ضبط استوديويی كنن ولی تعدادی موزيك ساختن كه هنوز به دليل مشكلاتشون نتونستن، اونها رو ضبط كنن.
يكی از آهنگهای اونها به نام آسمون برای فيلم نفس عميق ساخته شده که قراره در جشنواره دهه فجر نشان داده بشه.
رها وقتی رفت ديدنشون که داشتن توی يک اتاقی کنار هم تمرين ميکردن.
کاهن آزتکی با لباس عقاب يکی از مجسمه های سفالی از معبد هرمی شکل مايور
"آکادمی سلطنتی هنر" در لندن موزه ای است که تو حياط وروديش از لای سنگفرش هاش فواره ميزنه بالا. اين آکادمی نمايشگاهی از بازمانده های تمدن پر رمز و راز و عجيب آزتکها بر پا کرده که ميشه گفت معادل تمدن ساسانی ايران است.
تمدن ساسانيان با حمله اعراب به ظاهر نابود شد و تمدن آزتک ها با حمله اسپانيايی ها . به تمدن آزتک خيلی فرضيه ها بستن- اینکه با موجودات کرات دیگه ارتباط داشتن (تقصيرفرضيه ساز لاتينی اريک ون دونيکن هستش ) ولی همه اين فرضها غلط از آب در اآمده .
مثلأ اهرام شهر آزتک ها ربطی به اهرام مصر نداشت و علت عظمتش هم اين بود که هر پادشاهی که به سلطنت می رسيد رو هرم قبلی آجر ميگذاشت و بزرگترش کرد.و . . .
تو این نمایشگاه میتونیم مجسمه ها و اشيائی رو از نزديک ببينيم که فقط اشراف آزتکي می تونستن .
دانه ها ی کاکائو برای آزتکها حکم پول رو داشته -مثلأ برای یک شام مجلل 4 تا دونه کاکائو ميکردن.
يکی از پادشاهان آزتکدر روز 50 تا پياله کاکائو میخورده .
البته کاکائو شون تند و تلخ بوده چون آزتکها شکر رو کشف نکرده بودن .
مراسم خون آلودی هم داشتن برای هر کاری باید يکجوری خون ريزی راه مينداختن - همش هم انسان قربانی ميکردن .
برای اینکه خورشيد قهر نکنه و هر روز طلوع کنه يک قربانی رو می بردن بالای هرم شهر و زنده زنده قلبش رو در می آوردن .
یا برای نوروزشون - مردان مقدس پوست قربانی رو میکندن و مثل لباس تنشون ميکردن و اونقدر رو تنشون میموند تا خشک بشه بيفته
مثل پوست انداختن مار . . .
برای اينکه فهمتون بره بالا کارت صدا به کامپيوتر وصل کنين و اين گزارش رو بشنوين .
اگر نمی دونين بدونين که لندن يکی از پايتختهای موسيقی دنياست و کلی گروه و سبک اينجا متولد شده و به گور رفته .
اين هفته اردوان برای ما از سبک الکترونيکی "تکنو" گفت.
تکنو بيشتر از بيست سال پيش تو آمريکا بوجود آمد در شهر ديترويت -
اوايل تکنو فقط يک ضرب خيلی تند بود که سياه پوستها رو ش آواز ميخوندن .
معمولأهم صفحه آهنگ ديگران رو با ريتم تند پخش می کردن و روش دکمله میکردن . بعد که اورگهای الکتریکی یا سینتی سایزرها اختراع شدن و آمدن تو بازار - کله تکنو ای ها صداهای صنعتی ای که تو این سينتی سایزرها بود رو ريختن تو ريتمهای تند .
بعد تکنو در دهه نود خيلی گل کرد بخصوص تو اروپا ( آلمان ) .
ریتم تکنو یحدی تند شده بود که ديگه نميشد باهاش رقصيد .
ريتمهاشون بيشتر از 200 ضرب در دقیقه بود . ولی تکنو ديگه کمرنگ شد و به شکل ديگه ای به بقاش ادامه داد - و اون سبک ترانسTrance هستش که همون حال و هوای تکنو رو حفظ کرده ولی در زمینه اش ملودی تکرار میشه .
خوب ديگه بسه بابا . . .
اردوان، دی جی سر تراشيده ای است که ده سال خودش آلوده موسيقی شده هم آهنگهای الکترونيک می زنه و هم هر جا گيرش بياد اينجور آلبوم ها رو می خره ، اونم از مغازه هايی که به عقل جن هم نمی رسن.
اردوان توی کلی از کلوپهای لندن و حتی پيتزا فروشيها آهنگ پخش کرده، دی جی ای کرده
و
در اين برنامه اردوان برای ما ازسبک تکنو می گه : . . . گوشا رو بگيرين
