اين هفته کامپيوتر حسين درخشان کلافه اش کرده بود. يا روشن نمی شد، يا قاطی می کرد. ولی اين حسين بود که می درخشيد
بهمن قبادی در جشنواره لندن
اين ماه برای فيلم و سينما در لندن، فصل، فصل بهار بود. با نمايش فيلم The heart of me ( يا قلب من) جشنواره فيلم لندن پنجشنبه 22 نوامبر تموم شد.
جشنواره 15 روز طول کشيد و بيشتر از دويست فيلم توش نمايش داده شد . اين فيلمها بين سينماهای مرکز لندن، ميدون لستر اسکوئر، و جنوب رودخانه تايمز در موسسه ملی فيلم تقسيم شده بود .
فيلمهای ايرانی که در جشنواره امسال لندن حضور داشتن اينها بودن: خانه ای روی آب، بمانی، من ترانه 15 سال دارم، رسانه عشق، راه بهشت، وآوازهای سرزمين مادری ام.
از کارگردانان ايرانی بهمن قبادی به لندن آمده بود و چون بهش دير ويزا دادن نتونست سر پخش فيلمش درجشنواره لندن حاضر بشه و به سوالات تماشاچی ها پاسخ بده. ولی چند روز بعدش فرصتی شد که با هم در بی بی سی گپ بزينم و از فيلم جديدش، آوازهای سرزمين مادری ام حرف بزنيم. اين فيلم داستان جستجوی يک پيرمرد برای بازيافتن عشق قديمش است که در عراق متواری شده.
الان چند ماهه که يک نمايشگاه جنجالی در لندن براهه. نمايشگاهی که کالبد انسان رو به نمايش ميگذاره، اعضای بدنی که در اثر بيماری يا بی ملاحظه گی آسيب ديده. اين نمايشگاه در اتريش، ژاپن، سوئيس، آلمان و بلژيک برپا بوده و جمعأ 8 ميليون نفر ازش ديدن کردن.
اين نمايشگاه اسمش Body Worlds هستش که ترجمه اش ميشه دنيای بدن انسان، چون دراين نمايشگاه بدن انسانهای مرده است که نمايش داده ميشه . نمايشگاه خيلی جنجال کرده. پروفسور آلمانی گونتر ون هيگن مبتکر روشی از نگهداری بافتهای بدنه که بهش ميگه(Plastination) پلاستينيشن، يعنی پلاستيکی کردن.
با اين روش تمام بافتهای بدن انسان به تدريج با پلاستيک موميايی می شن و بر خلاف روشهای قديمی، رنگ بافتهای بدن تغيير نمی کنه و همه چيز دست نخورده به نظر مياد.
استخوان و ماهيچه و اعضای بدن انسان در اين نمايشگاه بدون محفظه ای در حالت موميائی شده نمايش داده می شن .
محل نمايشگاه در شرق لندن است، محله مد روز و فقير نشين خيابان بريک لين (Brick Lane). بهزاد چند هفته پيش با طناز و پگاه که مدتی است از پاريس آمدن لندن، رفتن به ديدن اين نمايشگاه.
اردوان، دی جی سر تراشيده ای است که ده سال خودش آلوده موسيقی شده اونم از نوع کميابش. هم آهنگهای الکترونيک می زنه و هم هر جا گيرش بياد اينجور آلبوم ها رو می خره ، اونم از مغازه هايی که به عقل جن هم نمی رسن.
اردوان توی کلی از کلوپهای لندن و حتی پيتزا فروشيها آهنگ پخش کرده، دی جی ای کرده و می دونه که چی تو بازار موسيقی داغه و چی
کف خاليه.
در اين سری برنامه ها اما، اردوان برای ما از آهنگها، گروهها و سبکهايی ميگه که در بريتانيا به خصوص در لندن بصورت غير تجاری گل کردن.
اگر نمی دونين بدونين که لندن يکی از پايتختهای موسيقی دنياست و کلی گروه و سبک اينجا متولد شده و به گور رفته . اين هفته اردوان برای ما از سبک زيرزمينی و ديمی "درام اند بيس" گفت.
