برايان آدامز، خواننده کانادايی کسی بود که هفده سال پيش آهنگ بهشت (Heaven) را ساخت و خواند و با اينکه در آمريکا خيلی موفق بود در بريتانيا اصلا کارش نگرفت و حالا يکی از گرداننده های برنامه های موسيقی به اسم سامی (Sammy) که اهل اسپانياست عين همان آهنگ را بدون صدای گيتار و صدای خسته و خشدار آدامز برداشته و با اضافه کردن ضرب مناسب رقص و البته صدای نرم و نازک خواننده زن، به خيال خودش ترکيب کرده است.
عجيب اينجاست که اين آهنگ معمولی چطور توانسته در بريتانيا اينقدر فروش کند.
برايان آدامز قبلا يکی دو آهنگ موفق رقصی با يکی ديگر از گرداننده های برنامه های موسيقی به نام چيکين (Chicane) ساخته بود (بخصوص آهنگ "تسليم مشو"(Don't give up) که پرفروشترين آهنگ بريتانيا شد) و حالا پس از موفقيت سامی مثل اينکه قرار است به او هم آهنگ ديگری برای ترکيب و تنظيم بدهد.
اسپانيايیها دو سه هفته است اين جدول را جادو کردهاند؛ آن از گروه رب گوجه فرنگی (Las Ketchup) و اين هم از سامی
نللی(Nelly) خواننده سبک رپ که با اين تکآهنگ جديد به اوج موفقيت تجاری خودش رسيده است، در اين آهنگ کلی رولند عضو گروه موفق فرزند سرنوشت (Destiny's Child) را همراهی میکند.
پس از حدود بيست سال، اين اولين آهنگ در سری فيلمهای جيمز باند است که تا مقام سوم جدول بالا میآيد و بجز گروه دوران دوران (Duran Duran) که آهنگ جيمزباندشان در سال ۱۹۸۵ به مقام دوم رسيد، تنها مدونا توانسته است به محدوده پنج تای اول جدول راه پيدا کند.
آهنگ تازه مدونا با صدای ويلونهای منقطع پسزمينهاش و ضرباهنگ متفاوت و ساختار تازهاش، شايد نابترين آهنگ مجلسی پسند او باشد.
شنيدن آهنگ روی عنوان بندی فيلم بايد حال ديگری به آدم بدهد.
رب گوجه فرنگی Las Ketchup - ترانه رب گوجه فرنگی The Ketchup Song
اولين آهنگ اين سه خواهر اسپانيايی در تمام اروپا گل کرده است، تا حدی که شايد حال بعضیها را از فرط شنيدن در راديو بههم زده باشد اما نسخه انگليسی آن، حسابی در بريتانيا محبوب ميهمانیها شده و آن طور که پيداست همه را به رقصيدن واداشته.
اين سه دختر، فرزندان توماته خواننده قديمی اسپانيايی سبک فلامنکو هستند که اسمش يعنی گوجهفرنگی و حالا دخترانش هم اسمشان را گذاشتهاند رب گوجهفرنگی.
جاستين تيمبرليک - انگار دوستت دارم Like I Love You
شايد اگر بريتنی اسپيرز با جاستين دوست نبود و خبر به همزدنشان هم اين قدر اين طرف و آن طرف نمیپيچيد، جاستين تيمبرليک آن قدر مشهور نمیشد که بتواند با تک آهنگ اولش، بيرون از گروه محبوب ان سينک(N'Synch) به مقام دوم جدول پرفروشهای بريتانيا برسد.
هرچند اين آهنگ از معيارهای لازم برای اينکه مورد پسند نوجوانهای قرار بگيره فاصله داره و منتقدها میگن اونقدرها هم آهنگی بدی نيست.
دست يافتن به موسيقی خاصی که هم طرفداران سبک معروف به شهری (Urban) بريتانيايی را راضی کند و هم بتواند با جلب کردن مردم عادی فروش آهنگ را هم تضمين کند کار سختی است اما شش جوان سياهپوست لندنی توانستهاند با ترکيبی نسبتا با کيفيت بالا از دو سبک موسيقی رپ و آر اند بی (R&B) در اولين آهنگشان به اين هدف رسيدهاند.
خواننده بيست و دو ساله بريتانيايی پس از گذشت دو سال از زمانی که جايش را با مجموعه اولش و آهنگهای شماره يکی مانند هفت روز (Seven Days) در ميان طرفداران بريتانيايی موسيقی آر اند بی (R&B) محکم کرد، حالا سراغ شنوندههای آمريکايی رفته و میخواهد دل آنها را هم بدست بياورد.
دلخواه تو چيه؟ از سبک مشهور به دو گام (two-step) که دو سال پيش در بريتانيا خيلی طرفدار داشت دور شده و بيشتر به آر اند بی (R&B) خالصتر از نوع آمريکايی پسندش نزديک شده، شايد چون فکر میکند به هرحال شيفتگان بريتانيايیاش هر چه درست کند دوست خواهند داشت ولی هشتم شدن اولين آهنگ کرگ ديويد پس از اين همه انتظار نشان میدهد که زيادی هم نبايد خيالش از اينور آب راحت باشد.
تکآهنگ دوم عضو سابق گروه (So Solid Crew) با وجود کمک کريستينا ميليان جايی بهتر از هشتم در جدول پيدا نمیکند ولی داشتن دوتا آهنگ در جدول ده تايیها برای اولين آلبوم رومئو موفقيت خوبی است.
آهنگ تازهی شگی نهمين آهنگ اوست که جايی در جدول دهتايیها پيدا میکند اما به اين راحتیها نمیتواند موفقيت آهنگ دو سال پيشش را با اسم "من نبودم" (It Wasn't Me) تکرار کند.
