بهزاد اين هفته به بهانه نمايشگاه لباسهای ورساچی که در موزه ويکتوريا و آلبرت در لندن برپاست گفتگويی داشته با سپيده مانکن ايرانی که ما رو از راز مانکن شدن با خبر کنه .
سپيده که مقيم بريتانياست، هم درس خونده و هم مانکنی لباس کرده. اونطور که سپيده می گه، برای مانکن شدن قد باید حد اقل یک متر و هشتاد باشه، هيکل لاغر، با موهای خوب و پوست خوب. به اضافه همه اين ها کسی که می خواد مانکن بشه بايد ياد بگيره درست راه بره .
سپيده می گه مانکن ها تو زمينه های مختلف می تونن کار کنن مثلا برای عکاس ها، برای شوی لباس، تبليغات تلوزيونی و حتی ممکنه تو فيلم ها نقش بازی کنن.
خيريه "هفت تير" در تاريخ 25 و 26 مهر، در مجتمع بهزيستی هفت تير ، واقع در خيابان فرشته تهران، بازار خيريه ای برای كمك به معلولين برپا کرد .
برعكس كشورهای ديگه كه اكثرا افراد مسن در خيريه ها شركت می كنن، در ايران خيريه يكی از تفريحی ترين مكانها برای جووناست و معمولا جوونايی از طبقه مرفه و يا متوسط جامعه، با پوشيدن بهترين لباسهای خود در اين بازارها شركت می كنن .
خيريه هفت تير كه دو تا از بچه ها ، رها و احسان رفتن ديدنش، حدودا 33 غرفه داشت که شامل پوشاك ، لوازم تزيينی ظروف چينی، شمع ، قاب عكس ، پارچه های قديمی، فانوس ، كارت تبريك ، عروسك و گردنبند می شدن.
غرفه های ديگر هم بودند كه مردم را سرگرم می كردند ، مثلا كاريكاتور می كشيدن . در بين غرفه های خوراكی از معروفترين رستوران ها ( بوف ، تهران برگر) غرفه داشتند .
خيريه هايی از اين قبيل حدودا 12 سال است كه برپا می شن، ولی از باب شدن آنها ميان جوونا 5 ،6 سالی بيشتر نمی گذره. با ورود جوونها اين خيريه ها رونق خاصی گرفتن .
کاميار خواننده سبک سل
کاميار احمد زاده يک جوان ايرانی است که تو فرانسه بزرگ شده . تا حالا چند بار بهزاد ديده که کاميار برای نمايشهای مختلف از سنتی گرفته تا مدرن گوشه صحنه با کی بوردش موسيقی زده و گهگاهی هم خونده .
تو سفر آخری که بهزاد به پاريس رفته بود فرصتی شد که با کاميار دوست بشه و از ابتکار جالبی که در کار موسقی ايرانی داره انجام می ده صحبت کنن.
البته قراره که بزودی صداشو از آلبومی که قراره در لس آنجلس ضبط بشه بشنوين ولی ما قبل از اينکه معروف بشه کاميار رو در نطفه جديش می گيريم .
در تماشاگه تاريخ، واقع در خيابان وليعصر تهران، به مناسبت روز جهانی عصای سفيد، سومين نمايشگاه نقاشی نابينايان از 23 تا 27 مهر برپاشد.
در اين نمايشگاه که زير نظر محمد هاشم بدری برگزار شد، كودكان و جوانانی نابينا و نيمه بينا در محدوده سنی 6 تا 24 سال شركت داشتن .
آقای بدری بعد از چند تجربه و نوشتن يك رمان در اين باره، در تاريخ 28 /3 /78 اولين كلاس نقاشی نابينايان رو با 16 هنرجو زير نظر سازمان بهزيستی در اهواز برگزار كرد و خودش شايد اولين آموزگار نقاشی نابينايان بود که از تكنيكهای مختلفی برای ياد دادن نقاشی به نابينايان استفاده كرده.
البته خودشون هم سبکی رو در نقاشی با کارتک ابداع کردن که به اسم سبک بدری معروف شد و اين سبک خودش گشايشی شد برای اينکه يک نابينا بتونه رنگ رو حس کنه .
در اين تكنيك ها از وسايل مختلفی مثل، خودكار، سيم، مقوا و قيچی، بريل و نخ برای كشيدن نقاشی استفاده شده. مثلأ شکل يک سيب رو با سيم درست می کنن بعد ميذارنش روی کاغذ و دورش خط می کشن.
نقاشی نابينايان ويژگی و سبك خاصی داره و جالب اينجاست كه يک چشم پزشك بعضی اوقات از طريق نقاشی های كسانی كه معايب چشمی دارن به چگونگی ديد اونها پی می بره، مثلا تو نمايشگاه "جبار مرادی " كه همه چيز را 2 تا می بينه ، در تمام نقاشی هاش 2 حيوان را به طور قرينه روبروی هم می كشه و يا نابينای ديگری كه همه چيز را كج می بينه ، مناظر را كج كشيده بود. يا مثلا دختر جوانی اهل اهواز بنام خيريه کعبی که دريا رو نقاشی می کنه.
عصر جديد
موسيقی عصر جديد (new age) شاخه ای است از موسيقی الکترونيک که بيشتر از سی سال قبل درغرب از دل موسيقی کلاسيک بيرون اومد و هدف از ايجادش مرز شکنی بود.
موسيقی الکترونيک از هر صدايی استفاده می کنه و هرجوری که نوازنده بخواد موسيقی رو اجرا می کنه .به تدريج اين نوع از موسيقی الکترونيکی آزمايشی تو فرهنگ جوونای غرب رخنه کرد و جزو موسيقی روز شد. به خصوص در دهه نود ميلادی که به اسم آمبيانس يا محيط معروف شد. از دل همين موسيقی بود که چيل آت موزيک يا موسيقی آرامش بوجود آمد.
ولی شايد کسی ندونه که در ايران هم هنرمندان انگشت شماری هستند که اينجور موسيقی عصر جديد رو می سازن و چون امکانات دستگاههای الکترونيکی هم نيست حتی شايد مجبور بشن سازشون رو هم خودشون اختراع کنن .
علی پور معتمدی
يکی از اين هنرمندان گمنام ايرانی علی پور معتمدی، 28 سالشه ومهندس کامپيوتره. اون سالهاست که از اين نوع آهنگ ها می سازه .
علی چه رنج ها کشيده و چه ابتکاراتی که به خرج نداده. اين هم آدرس سايت علی: mahavoice.com
