"خانه دوست کجاست؟" در فلق بود که پرسيد سوار.
آسمان مکثی کرد.
رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاريکی شن ها بخشيد
و به انگشت نشان داد سپيداری و گفت:
"نرسيده به درخت،
کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است
و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است.
می روی تا ته آن کوچه از پشت بلوغ، سربدر می آرد.
پس به سمت گل تنهايی می پيچی
دو قدم مانده به گل........... بخشی از شعر نشانی سپهری
هفتاد و چهارمين سالگرد تولد سهراب سپهری، شاعر و نقاش نامدار معاصر ايران، در مزار وی در شهر "مشهد اردهال" در نزديکی کاشان برگزار شد.
طبق گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی، ايرنا، در اين مراسم بيش از يک صد شاعر جوان کاشانی به اين شاعر نوپرداز ايران ابراز علاقه کردند و جمعی از شاعران و نويسندگان نيز مقالات خود را قرائت کردند.
خبرگزاری دانشجويان ايران، ايسنا، نيز از برگزاری همايشی با عنوان "سايه دوست" در دانشگاه آزاد يزد به مناسبت تولد سهراب سپهری خبر داد و افزود که در اين همايش پيام خانم پريدخت سپهری، خواهر سهراب، قرائت شد. خانم سپهری از استقبال مردم ايران از اشعار و آثار برادرش ابراز خشنودی کرده است.
سنگ مزار سهراب سپهری
سهراب سپهری در تاريخ پانزدهم مهر ماه 1307 در خانواده ای که اهل شعر، نقاشی، منبت کاری و ديگر رشته های هنری بود، زاده شد.
کودکی و نوجوانی او به مطالعه، بازی در طبيعت، شکار و نواختن موسيقی گذشت.
سهراب تا پانزده سالگی خود را در شهر کاشان گذراند و در نقاشی ها و اشعار او تاثير اين دوران و تاثير طبيعت و گياهان را می بينيم.
سهراب سپهری شعر صدای پای آب را با الهام از قريه "چنار" واقع در حد واسط کاشان و مشهد اردهال سرود و دهکده زيبای "گلستانه" واقع در اطراف کاشان الهام بخش او در سرودن شعر گلستانه شد.
آن طور که پريدخت سپهری در کتاب خود تحت عنوانسهراب، مرغ مهاجر می گويد برادرش تا چهارده سالگی در باغی زندگی می کرد که شمارش درخت هايش به سادگی امکان نداشت اما يک سال بعد را در خانه ای گذراند که در آن اثری از درخت و سبزه نبود.
طبق نوشته خانم سپهری، سهراب در اين دوران به مطالعه نويسندگان و شعرايی چون لامارتين، گوته، اميل زولا، شاتوبريان و هوگو پرداخت.
سهراب يک سال بعد يعنی پس از پايان تحصيلات سيکل اول متوسطه به تهران رفت و در دانشسرای مقدماتی نام نويسی کرد.
پس از پايان دوران دانشسرا به کاشان بازگشت و به سرودن شعر و نقاشی تابلو مشغول شد.
اما بعد دوباره به تهران رفت و برای تحصيل در رشته نقاشی در دانشکده هنرهای زيبا ثبت نام کرد.
شعر و نقاشی سهراب همچون ديگر همعصران وی تحت تاثير امواج نو قرار گرفت و او نيز وارد حيطه شعر نو و نقاشی مدرن شد.
سهراب اولين کتاب خود به نام مرگ رنگ را در سال 1330 چاپ کرد.
زندگی خواب ها، شرق اندوه، صدای پای آب، مسافر و هشت کتاب از جمله آثار سهراب سپهری است.
اين هنرمند پرآوازه ايران در ارديبهشت ماه 1359 در اثر بيماری سرطان خون درگذشت و در مشهد اردهال به خاک سپرده شد.
بر سنگ مزار سهراب سپهری اين شعر را از هشت کتاب او می خوانيم که:
به سراغ من اگر می آييد،
نرم و آهسته بياييد، مبادا که ترک بردارد،
چينی نازک تنهايی من.
