دومين جشنواره فيلم هاى برون مرزى ايرانى در ماه هاى مه و ژوئن در سه شهر نيويورك، مونترال و تورنتو برگزار مى شود.
اين جشنواره اخيرا در نيويورک برپا بود و طی روزهای آتی نيز در شهرهای مونترال و تورنتوی کانادا برگزار می شود.
تمركز جشنواره امسال بر سينماى زير زمينى ايران است. در اين مجموعه فيلم هايى كه توسط سينماگران خارج از كشور در داخل ايران تهيه شده و به موضوعات حساس اجتماعى نظير فحشا و دختران فرارى مى پردازد ارائه شده است.
در اين بخش جشنواره چهار فيلم نمايش داده مى شود. اسم من راكيه ساخته بهمن مشار، فيلمى در باره دختران فرارى و روسپى در تهران است. فيلم من زن هستم ساخته ميترا فراهانى در باره مرواريد، زنى است كه تا يك سال پيش مرد بوده و با جراحى تغيير جنسيت داده است.
فرارى ساخته زيبا مير حسينى و كيم لانجينوتو در باره زندگى در يك مركز براى دختران فرارى است و بالاخره كمك در تهران ساخته سو آبادى به مساله درك جوانان در شمال و جنوب تهران از مساله ازدواج و روابط جنسى مى پردازد.
دولفين ها ساخته فرهاد ياوری
بخش ديگرى از اين جشنواره به بزرگداشت سهراب شهيد ثالث به عنوان اولين فيلمساز ايرانى در هجرت، يا شايد دومين پس از عبدالحسين سپنتا، اختصاص دارد.
دو فيلم از آثار كمتر نمايش داده شده شهيد ثالث به نام هاى درخت بيد و خاطرات يك عاشق در جشنواره هاى مونترال و تورنتو نمايش داده خواهد شد.
جاى اين دو فيلم در جشنواره نيويورك خالى بود.
در جشنواره امسال فيلم هاى كوتاه و بلند ديگرى نيز نمايش داده خواهد شد: ترس از ارتفاع ساخته هوشگ اللهيارى، هفت پيشخدمت ساخته داريوش شكوف، پيش از طوفان از رضا پارسا و بال هاى شيشه اى از رضا باقر، نسيان ساخته شاهين پرهامى، گوگوش دختر ايران ساخته فرهاد زمانى، شهربانو ساخته حميد رحمانيان و مليسا هيبارد بخشى از برنامه هاى جشنواره امسال هستند.
نكته جالب توجه در جشنواره امسال حضور فيلمسازان زن است. بيش از نيمى از فيلم ها ساخته زنان فيلمساز ايرانى در خارج از كشور است.
جشنواره فيلم هاى برون مرزى از دهم تا دوازدهم ماه مه در نيويورك برگزار شد و پس از آن از بيست و سه تا بيست و شش مه در تورنتو و از سى ام مه تا دوم ژوئن در مونترال برگزار مى شود.
