پلی كه طراح اصلی آن لئوناردو داوينچی، هنرمند برجسته ايتاليايی بود، تقريبا 500 سال پس از طراحی ساخته شد.
اين پل كه اصلا قرار بود روی ناحيه معروف به ”شاخ طلايی“ روی تنگه بسفر در استانبول بنا شود، با يك جهش بلند در يك شهر كوچك به نام ”از“ در جنوب نروژ ساخته شد.
ساخت اين پل 100 متری در عصر داوينچی غيرممكن می نمود.
اما رويای استاد پير بالاخره روز چهارشنبه، زمانی كه جرثقيل های عظيم روكش سفيدرنگ آن را برگرفته و قوس چوبی زيبای آن را آشكار كردند، به واقيت پيوست.
گفته می شود داوينچی پيشنهاد كرد پل را با دستان خود بسازد
”وبيورن سند“ كسی كه مقامات بزرگراه های نروژ را نسبت به ساخت پل راضی كرده است، گفت: ”اين نخستين باری است كه يكی از طرح های مهندسی عمران و معماری لئوناردو داوينچی جامه عمل می پوشد.
البته در گذشته مدل هايی وجود داشت، اما اين نخستين نمونه در اندازه های كامل است.“
سلطان ”بياضه دوم“ كه داوينچی پل را در سال 1502 برای او طراحی كرده بود، آن را رد كرد.
در طرح نخستين داوينچی، پل قرار بود 240 متر طول داشته باشد، اما سلطان آن را عملی نمی دانست.
جرثقيل ها پوشش سفيد پل را برمی گيرند
در عوض داوينچی چنان به طرح خود ايمان داشت كه گفته می شود پيشنهاد كرده بود پل را با دستان خود بسازد.
اساس ساختمان پل، شامل سه قوس كه پياده رويی به آن تكيه می كند، نخستين بار 300 سال پس از طراحی به عنوان يك اصل مهندسی پذيرفته شد.
اين موضوع موقعيت داوينچی را به عنوان مردی جلوتر از زمان تثبيت كرد.
آقای سند گفت: ”اين طرح به طرز شگفت انگيزی خصوصيات عصرهای آينده را نشان می دهد.“
او افزود: ”وقتی با نوابغ كار می كنيد، با اشكالی سر و كار داريد كه گذر زمان بر آن ها گرد كهنگی نمی افشاند. معماری متعلق به دهه 1970 از طرح لئوناردو كهنه تر می نمايد.“
آرزوی آقای سند اين است كه بتواند در هر قاره پلی با طرحی متعلق به داوينچی بسازد. هم اكنون طرح هايی برای ساخت نمونه ای از اين پل به وسيله سنگ در آمريكا تحت بررسی است.
