هارون نجفی زاده در مزارشریف

	آقای غفورزی تلاشهای زیادی برای برقراری صلح انجام داد

آقای غفورزی، درست ده روز پیش از مرگش، در شمال افغانستان به مقام نخست وزیری دولت برهان الدین ربانی برگزیده شده بود و طی این مدت امیدهای زیادی برای دست یافتن به صلح آرمانی در افغانستان خسته از جنگ، بویژه در میان ساکنان مزارشریف، "پایتخت موقت" افغانستان، پدید آمده بود.

این امیدواری ها از آنجا ناشی می شد که عبدالرحیم غفورزی به عنوان یک دیپلمات افغان که در زد و خوردهای خونین گروههای جهادی دخالت نداشت، نخست وزیری را به عهده گرفته بود.

آقای غفورزی همچنین از پشتونهای فارسی زبان و متعلق به قوم محمد زایی بود در آن زمان نیز کنترل بخش زیادی از افغانستان، در دست طالبان عمدتاً پشتون تبار بود.

تلاشها برای استقرار صلح در افغانستان، زمانی صورت می گرفت که شبه نظامیان طالبان اکثر مناطق افغانستان را تسخیر کرده بودند، ولی چند ولایت شمالی کشور، افزون بر بدخشان (در شمال شرق) و بامیان (در مرکز) هنوز در کنترل ائتلاف مخالف طالبان قرار داشت.

دکتر غفورزی که مردی آبدیده در سیاست بود، طی این ده روز گفتگوهای موثری را برای دستیابی به یک هدف واحد میان سران جبهه متحد شمال آغاز کرد و از این رو، سفری برای دیدار و مذاکره با کریم خلیلی، رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان (معاون کنونی ریاست جمهوری) انجام داد، اما پیش از انجام این ملاقات، هواپیمای حامل وی در فرودگاه بامیان دچار سانحه شد.

علت بروز سانحه هواپیمای حامل نخست وزیر پیشین افغانستان تا حالا روشن نشده است.

با مرگ دکتر غفورزی، بساط تلاشهای صلح آمیز هم برچیده شده و به زودی طالبان شمال افغانستان و سپس بامیان را اشغال کردند.

دیپلماتی خارج از دولت

	در آن سال، فقط چند ولایت شمالی افغانستان در کنترل ائتلاف ضد طالبان بود

عبدالرحیم غفورزی دانش آموخته لیسه (دبیرستان) حبیبیه کابل و فارغ التحصیل دانشکده علوم سیاسی و روزنامه نگاری دانشگاه این شهر بود.

او در دهه ۱۹۷۰ میلادی با آغاز به کار در وزارت امور خارجه افغانستان، پا به عرصه فعالیتهای سیاسی گذاشت و در سال 1979 هنگامی که ارتش شوروی به افغانستان تهاجم کرد، در کنفرانسی در خارج از کشور به سر می برد.

گفته می شود که آقای غفورزی نخستین دیپلمات افغان بود که این تهاجم را محکوم کرد و علیه آن سخنرانی کرد.

پس از آن، در دوران مبارزه گروههای مجاهدین علیه شوروی سابق، آقای غفورزی در حمایت از مجاهدین افغان در خارج از کشور فعالیت داشت و در سال ۱۹۹۲ با روی کار آمدن حکومت مجاهدین در افغانستان، عضو دولت جدید شد و در نمایندگی افغانستان در سازمان ملل متحد آغاز به کار کرد.

او سپس در ماه جولای ۱۹۹۶ وزیر امور خارجه افغانستان شد، ولی دوره این ماموریتش خیلی کوتاه بود چرا که در سپتامبر ۱۹۹۶ با اشغال کابل پایتخت به دست طالبان، دولت مجاهدین به رهبری برهان الدین ربانی مجبور به ترک کابل شد.

آقای غفورزی به مزارشریف در شمال افغانستان رفت و تلاشهایی را برای "آشتی ملی" که برگزاری لویه جرگه از اولویتهای آن بود، رهبری کرد.

اما با مرگ او همه این کوشش ها نقش بر آب شد.

جسد عبدالرحیم غفورزی از بامیان به مزارشریف منتقل و در دشتی در خارج از شهر بخاک سپرده شد.

بازگشت به صفحه افغانستان