روزنامه‌های کابل: یکشنبه، ۱۶ دلو

روزنامه‌های چاپ امروز کابل بیشتر به بررسی سفر اخیر حنا ربانی کهر، وزیر خارجه پاکستان به کابل پرداخته‌اند.

خانم ربانی هفته گذشته در کابل با حامد کرزی رئیس جمهوری، زلمی رسول وزیر خارجه و شماری از مقامهای دولتی و سیاستمداران افغان دیدار و گفتگو کرد.

آرمان ملی در سرمقاله خود با عنوان "آیا در دولت افغانستان تعریفی از منافع ملی وجود دارد؟" نوشته است که در گذشته دولت افغانستان دم از "مداخله" پاکستان در امور داخلی خود می‌زد، اما جامعه جهانی به آن توجه نکرد؛ حالا که جامعه جهانی به این امر اعتراف می‌کند، دولت افغانستان "مهر خاموشی بر لب نهاده است".

روزنامه با اشاره به گزارش اخیر ناتو مبتنی بر حمایت نهادهای امنیتی و اطلاعاتی پاکستان از طالبان، نوشته است که پاکستان حمایت از طالبان را در راستای "منافع ملی" خود ادامه می‌دهد و در این مورد جناح‌های مختلف در نظام این کشور نظر مشترک دارند.

منابع ناتو گفته‌اند که این گزارش بر اساس اظهارات هزاران زندانی طالبان تهیه شده و در این گزارش آمده است که "بهره‌برداری پاکستان از رهبران ارشد طالبان همچنان و بدون وقفه ادامه دارد"، اما حنا ربانی وزیر خارجه پاکستان این گزارش را رد کرده است.

آرمان ملی اما افزوده است که دولت افغانستان از یک سو در درون خود درگیر اختلاف است و از سوی دیگر در کشمکش میان دوستان بین‌المللی خود با پاکستان، جانب اسلام آباد را گرفته است. به نظر نویسنده، گزارش ناتو تحت‌الشعاع سفر حنا ربانی ، وزیر خارجه پاکستان به کابل قرار گرفت و دولت افغانستان به موضوع آن توجهی نکرد.

نویسنده مدعی است که دولت افغانستان تا حال نتوانسته است که میان دوست و دشمن تفکیک کند. آرمان ملی پرسیده است که آیا می‌شود در چنین وضعیتی سربازان را به جنگ فرستاد؟ پاسخ روزنامه به این پرسش منفی است و نویسنده معتقد است که دولت افغانستان نخستین قربانی سیاست‌های خود در این مورد خواهد شد.

روزنامه اراده گزارش‌های منتشرشده درباره ارسال نامه‌ای از جانب ملا عمر، رهبر گروه طالبان به باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا را "عجیب و غریب" خوانده و افزوده است که تا چند سال پیش کسی تصور هم نمی‌کرد که چنین رویدادی به وقوع بپیوندد.

اخیرا برخی رسانه‌های غربی گزارش دادند که کاخ سفید در سال ۲۰۱۱ میلادی نامه‌ای با امضای ملا عمر دریافت کرد که در آن موضوع آزادی زندانیان طالبان از بازداشتگاه گوانتانامو مطرح شده است، اما اخیرا یک سخنگوی گروه طالبان ارسال چنین نامه‌ای را تکذیب کرد.

اراده نوشته است که هر چند در مورد ارسال چنین نامه‌ای به کاخ سفید از جانب رهبر طالبان شک و تردیدهایی وجود دارد، اما محتوای این نامه با مطالبی که از سوی نمایندگان گروه طالبان در جریان گفتگوهای قطر میان آمریکا و این گروه عنوان شده "همخوانی" دارد.

نویسنده اراده معتقد است که اگر ثابت شود که این نامه از سوی ملا عمر ارسال شده است، این امر می‌تواند تحول مثبتی در راستای مصالحه به حساب آید و تا حدودی نشان‌دهنده این امر نیز است که طالبان حالا تا حدودی معتقد به اصل گفتگو شده‌اند.

روزنامه دولتی انیس توقف کالاهای تجارتی بازرگانان افغان در پاکستان را نقد کرده و نوشته است که این کشور به دنبال "بهانه‌جویی" است. این روزنامه نوشته است که عدم اجرای تعهدات دوجانبه باعث "بی‌اعتمادی" میان دو کشور می‌شود. انیس تاکید کرده است که توقف این کالاها درخور شأن مناسبات دوستان و حسن همجواری نیست.

منابع دولت و بازرگانان افغانستان گفته‌اند که دولت پاکستان از بهار گذشته اقدام به توقف کانتینرهای حاوی کالاهای تجارتی کرده است که به هدف بازارهای افغانستان از خاک پاکستان در حرکت بوده‌اند. به نوشته انیس، در حال حاضر ۹۵۰ کانتینر در شهرهای پیشاور و کراچی متوقف هستند.

انیس افزوده است که هر چند توقف این کالاها برای بازرگانان زیانبار است، اما دولت افغانستان راه‌های دیگری هم دارد که برای کمبود مواد مورد نیاز خود از آنها استفاده کند. این روزنامه تاکید کرده است که اگر پاکستان برای وارد کردن فشار بر افغانستان، این کالاها را متوقف کرده باشد، افغانستان می‌تواند از این راه‌ها استفاده کند.

روزنامه ماندگار از قول احمد ولی مسعود، عضو ارشد ائتلاف ملی به رهبری عبدالله عبدالله نوشته است که حالا مقدمات تشکیل یک ائتلاف بزرگ متشکل از جناح‌های عمده اپوزیسیون حکومت افغانستان فراهم شده و گفتگوهایی هم در این مورد صورت گرفته است.

آقای مسعود تاکید کرده است که "ایجاد خانه بزرگ سیاسی" به وسیله مخالفان سیاسی حکومت و از جمله ائتلاف ملی و جبهه ملی نیازمند زمان است و این گروه‌ها برای تغییر نظام ریاستی به نظام پارلمانی نظر مشترک دارند و این موضوع در صدر برنامه‌های آنها قرار دارد.

به نوشته ماندگار، این عضو ائتلاف ملی هشدار داده است که با توجه به "شکنندگی" حکومت کنونی و "بحران" در کشور، نیاز است که یک ائتلاف بزرگ ملی در کشور تشکیل شود، در غیر آن، کشور و همه نیروهای موجود در افغانستان در لبه پرتگاه قرار خواهند گرفت.