زندگی نامه نامزدها: عبدالله عبدالله

عبدالله عبدالله از پدری پشتون و مادری تاجیک در ۱۳۳۸ خورشیدی در کابل به دنیا آمده است.

پدر او غلام محی الدین خان زمریانی، سناتور انتصابی از ولایت قندهار در آخرین دور کاری شورای ملی در زمان شاه بود.

آقای عبدالله دانش آموخته رشته پزشکی دانشگاه کابل است. او پس از دو سال کار در بیمارستان چشم کابل در سال ۱۳۶۳ به پاکستان رفت و یک سال بعد در جبهه های جنگ شمال کار در بخش های صحی را دنبال کرد.

او خیلی زود در قطار افراد نزدیک به احمد شاه مسعود، فرمانده مشهور مجاهدین در پنجشیر قرار گرفت و اعتماد او را جلب کرد.

آقای عبدالله پس از پیروزی مجاهدین و تشکیل دولت موقت، ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵، زمانی که مسعود وزیر دفاع بود، در مقام رئیس دفتر و سخنگوی وزیر دفاع کار کرد.

در سالهای ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰، که دولت به رهبری برهان الدین ربانی در شمال کشور مستقر بود، آقای عبدالله معاون و سرپرست وزارت خارجه بود.

او در این سالها در تامین روابط خارجی دولت آقای ربانی نقش عمده ای داشت و در سفرهای متعدد خود به کشورهای مختلف حمایت بین المللی را برای این دولت جلب کرد.

دولت به رهبری آقای ربانی با آن که بیش از ۱۰ درصد خاک کشور را در دست نداشت، کرسی نمایندگی افغانستان در سازمان ملل و بسیاری از نمایندگی های این کشور در کشورهای مختلف جهان را در اختیار داشت.

عبدالله پس از قتل احمد شاه مسعود، در جریان جنگ علیه رژیم طالبان، سخنگوی جبه متحد بود و در رسانه های بین المللی حظور میافت.

او بر اساس موافقتنامه بن به عنوان وزیر خارجه اداره موقت تحت رهبری حامد کرزی تعیین شد و در دولت انتقالی هم در همین مقام کار کرد.

اما پس از سال ۱۳۸۳، آقای عبدالله در کابینه دولت منتخب حامد کرزی راه نیافت و از کارهای رسمی کنار گذاشته شد.

عبدالله عبدالله با وصف آنکه عضو جبهه ملی، که شماری از مخالفان سیاسی عمده حکومت آقای کرزی در آن عضویت دارند نیست ولی آقای عبدالله در انتخابات از حمایت این جبهه برخوردار است.

او به زبانهای فارسی، پشتو و انگلیسی به صورت روان صحبت می کند.

معاون اول: همایون شاه آصفی، عضو خانواده محمد ظاهر، شاه سابق

معاون دوم: دکتر چراغ علی چراغ، پزشک جراح