Συνέντευξη στον Γιώργο Φελλίδη

Σύμφωνα με άρθρο των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χένρι Κίσινγκερ, μίλησε στη φετινή σύνοδο με θέμα το Ιράκ

Πρόκειται για μια ομάδα περίπου 130 ανθρώπων που έχει πάρει το όνομά της από το ολλανδικό ξενοδοχείο όπου για πρώτη φορά το 1954 συνταντήθηκαν ισχυροί οικονομικοί και πολιτικοί παράγοντες για να συζητήσουν, όπως υποστηρίζουν, τα καυτά ζητήματα του πλανήτη.

Έκτοτε η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ διευρύνθηκε, περιλαμβάνοντας στα μέλη της κορυφαίους επιχειρηματίες και τραπεζίτες όπως τους επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Παγκόσμιας Τράπεζας, των μεγαλύτερων ιδιωτικών επιχειρήσεων και προσελκύοντας επίσης πολιτικούς, όπως τον Χένρι Κίσινγκερ και τους αρχιτέκτονες του πολέμου στο Ιράκ, Ντόναλντ Ράμσφελντ, Ρίτσαρντ Περλ και Πολ Γούλφοβιτς.

Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ έχει την έδρα της στο Λάιντεν της Ολλανδίας

Αυτό που κάνει τη Λέσχη αυτή να ξεχωρίζει σε σχέση με άλλα «φόρα» όπως αυτό του Νταβός, είναι το πέπλο μυστικότητας που καλύπτει τις εργασίες της καθώς οι οργανωτές προσπαθούν να τηρήσουν απόρρητη ακόμα και την τοποθεσία της ετήσιας συνόδου, ενώ φυσικά δεν επιτρέπονται μικρόφωνα και δημοσιογραφικά μπλοκάκια.

Η Ελληνική Υπηρεσία του BBC μίλησε με τον Τόνι Γκόσλινγκ, εκπρόσωπο μιας ομάδας ερευνητών που προσπαθεί να ρίξει φως στα πεπραγμένα της Λέσχης, μέσω της ιστοσελίδας τους.

Σε ερώτηση της Ελληνικής Υπηρεσίας του BBC τι θα απαντούσε στο γενικό γραμματέα του Ομίλου Μπίλντερμπεργκ, Ετιέν Νταβινιόν, που υποστηρίζει μιλώντας στην εφημερίδα Φαινάνσιαλ Τάιμς (Financial Times), ότι η ετήσια αυτή σύνοδος δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από ένα φόρουμ ανταλλαγής απόψεων χωρίς καμιά δυνατότητα λήψης συλλογικών αποφάσεων o Άγγλος δημοσιογράφος είπε:

«Λένε ότι δεν λαμβάνονται συγκεκριμένες και δεσμευτικές αποφάσεις στους κόλπους της Λέσχης, αλλά αυτό είναι ολίγον παραπλανητικό. Στη σύνοδο Μπίλντερμπεργκ διαμορφώνεται από ένα πολύ περιορισμένο αριθμό ανθρώπων μια συναίνεση - ένα κονσένσους για το ποιές είναι οι προτεραιότητες που θα πρέπει να απασχολήσουν τον κόσμο μας τα επόμενα χρόνια, σε οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο. Και όπως είχε επισημάνει ο αρχισυντάκτης της βρετανικής εφημερίδας Ομπζέρβερ (Τhe Observer), Γουίλ Χάτον, όταν του δόθηκε η ευκαιρία να συμμετάσχει ως ομιλητής σε μια σύνοδο τη δεκαετία του '90, η περιορισμένη κατά τη γνώμη μου συναίνεση που εξυφαίνεται στη Λέσχη Μπίλνερμπεργκ, αποτελεί τη βάση για τη λήψη αποφάσεων σε θέματα όπως οι ρυθμοί της παγκοσμιοποίησης και ο στρατιωτικός έλεγχος της Μέσης Ανατολής».