 |
|
|
Παρασκευή 04 Απριλίου 2003 - 21:38 ('Ωρα Λονδίνου)
Πατριωτική Ένωση του Κουρδιστάν (PUK)
 |
|
Υπό την ηγεσία του βετεράνου επικεφαλής των Κούρδων ανταρτών, Τζαλάλ Ταλαμπανί η Πατριωτική Ένωση του Κουρδιστάν (PUK) έχει δημιουργήσει στρατό και τέτοια κομματική οργάνωση, η οποία δε συναντάται στα υπόλοιπα κόμματα του βορείου Ιράκ.
To PUK ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1975 από τον Τζαλάλ Ταλαμπανί και άλλα πρώην μέλη του
KDP.
Σήμερα τo PUK εμφανίζεται ως ένα σύγχρονο, δημοκρατικό κόμμα με κοινωνικό πρόσωπο και περίπου 150.000 μέλη.
Στην ιστοσελίδα του κόμματος στο διαδίκτυο υπάρχει η εξής φράση: «Το PUK ιδρύθηκε για να ανοικοδομήσει και να κατευθύνει την κουρδική κοινωνία με σύγχρονες και δημοκρατικές αρχές».
Εξέγερση
Μετά την απέλαση των ιρακινών στρατευμάτων από το Κουβέιτ τον Μάρτιο του 1991, το PUK διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εξέγερση των Κούρδων στο βορρά και των σιιτών μουσουλμάνων στο νότο.
Μια εξέγερση, η οποία δεν απέδωσε καρπούς, καθώς οι νίκες των Κούρδων είχαν ημερομηνία λήξης.
Οι ιρακινές στρατιωτικές δυνάμεις κατατρόπωσαν τους εξεγερθέντες και εκατομμύρια Κούρδοι άμαχοι αναγκάστηκαν να αναζητήσουν καταφύγιο στα βουνά του βορείου Ιράκ στα σύνορα με την Τουρκία.
Το PUK και το KDP προχώρησαν σε διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση του Ιράκ τον Απρίλιο του 1991.
Δημοκρατική διαδικασία
Στις εκλογές του Μαΐου του 1992, οι οποίες διενεργήθηκαν σε ολόκληρη την κουρδική περιφέρεια, το PUK έλαβε το 49,2% των ψήφων και ήρθε σε συμφωνία με το KDP για από κοινού διακυβέρνηση της περιοχής.
Από το 1996, η τοπική κυβέρνηση του PUK επιχείρησε να αποκτήσει τον έλεγχο ολόκληρης της κουρδικής περιοχής του βορείου Ιράκ παρόλο που οι δυνάμεις του PUK είναι συγκεντρωμένες στη Σουλεϊμανίγια και κοντά στα σύνορα με το Ιράν.
Με το διαμελισμό του κουρδικού βορείου Ιράκ σε ζώνες ελέγχου του PUK και του KDP ο εμφύλιος πόλεμος ήταν αναπόφευκτος.
Στον εμφύλιο πόλεμο που ξέσπασε στο βόρειο Ιράκ, οι δυνάμεις του PUK υποστηρίχτηκαν από το Ιράν και του KDP από το Ιράκ.
Τα στρατεύματα του PUK κατάφεραν να αναχαιτίσουν την προώθηση των δυνάμεων του KDP και τον Οκτώβριο του 1996 επανακατέλαβαν την Σουλεϊμανίγια.
Προς την ειρήνη
Η συμφωνία της Ουάσινγκτον το 1998 υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών έβαλε τα δύο κουρδικά κόμματα σε μια αργή μεν, σταθερή δε πορεία προς την ειρήνη.
Οι σχέσεις του PUK με το KDP βελτιώθηκαν σημαντικά το 2002. Ο Μπαρχάμ Σαλίχ, επικεφαλής της τοπικής κυβέρνησης του PUK, δήλωσε τον Μάιο εκείνης της χρονιάς ότι το PUK και το KDP συμφώνησαν να καταβάλουν προσπάθειες για τη συγχώνευση των δύο τοπικών κυβερνήσεων σε μία.
Στις 4 Οκτωβρίου του 2002 εκπρόσωποι του PUK κάθονταν στα έδρανα του κουρδικού τοπικού κοινοβουλίου στην Ιρμπίλ για πρώτη φορά μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου, το 1994.
Οι εκκλήσεις για «αλλαγή καθεστώτος» στο Ιράκ βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο τον Τζαλάλ Ταλαμπανί, ο οποίος, όμως, διαχωρίζει τη θέση του όσον αφορά τα πολεμικά σχέδια των Ηνωμένων Πολιτειών.
Τον Οκτώβριο ο Τζαλάλ Ταλαμπανί δήλωσε στην παναραβική εφημερίδα Αλ Χαγιάτ, η οποία εδρεύει στο Λονδίνο, ότι το PUK «δε θα γίνει ο Δούρειος Ίππος των Αμερικανών» και πρόσθεσε, «δε συμφωνούμε με την εισβολή. Θα θέλαμε να στηρίξει περισσότερο τις προσπάθειες της αντιπολίτευσης».
Ωστόσο, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις ανώτατα στελέχη του PUK, συμπεριλαμβανομένου του κ. Ταλαμπανί, συμμετείχαν στις συναντήσεις της ιρακινής αντιπολίτευσης.
Οι συναντήσεις έγιναν με πρωτοβουλία των ΗΠΑ και πραγματοποιήθηκαν τον Αύγουστο και τον Οκτώβριο του 2002 και είχε ως θέμα το μέλλον του Ιράκ.
Τα μέλη
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του PUK στο διαδίκτυο το εν λόγω κουρδικό κόμμα αποτελείται από μια αιρετή 35μελής επιτροπή, υπεύθυνη για τη λήψη αποφάσεων.
Η επιτροπή εκλέγει το γενικό γραμματέα του κόμματος και τα 11 μέλη του πολιτικού γραφείου. |
|
|
|
