 |
|
|
Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2003 - 09:42 ('Ωρα Λονδίνου)
To προφίλ του Αριέλ Σαρόν
 |
«Ιέρακας» στον πόλεμο αλλά και στην πολιτική, ο Αριέλ Σαρόν |
Toυ ανταποκριτή μας στην Ιερουσαλήμ Πάνου Χαρίτου
«Ο Αριέλ Σαρόν αποτελεί σίγουρα μια προσωπικότητα για την οποία θα μπορούσαν να γραφτούν βιβλία και όχι απλώς άρθρα για τα σαλόνια των εφημερίδων».
Η φράση αυτή ανήκει σε αρθρογράφο της ισραηλινής εφημερίδας Χά'αρετζ και ήταν στην ουσία η απάντηση στο αίτημα του αρχισυντάκτη για ένα άρθρο σχετικά με την προσωπικότητα του πλέον συζητημένου πολιτικού του Ισραήλ.
Ο Σαρόν, έχει ταυτιστεί ως πολιτικός με τις προσπάθειές του, εδώ και δεκαετίες, να απομακρύνει τον Γιάσερ Αραφάτ από τα πολιτικά πράγματα των Παλαιστίνιων, ενώ σε ό,τι αφορά τις επιλογές του ως στρατιωτικού, αυτές είχαν ένα και μόνο στόχο, την επέκταση των εβραϊκών συνόρων στο πλαίσιο της υλοποίησης του στόχου για ένα μεγάλο Ισραήλ.
Γεννήθηκε το 1928 στην υπό βρετανική διακυβέρνηση τότε περιοχή και μεγάλωσε σε συνθήκες διωγμού, αφού οι επιθέσεις στους εβραϊκούς οικισμούς ήταν σχεδόν καθημερινές από τις ένοπλες ομάδες των Παλαιστίνιων.
Ο Σαρόν θεωρείται ο επικρατέστερος υποψήφιος των εκλογών |
Τα παιδικά και εφηβικά χρόνια του Σαρόν χαρακτηρίστηκαν από τον πόλεμο.
Ο πόλεμος ήταν το μέσο επιβίωσης για τους λιγοστούς εβραίους που ζούσαν στους Άγιους τόπους και αυτό φαίνεται να αποτέλεσε και την αιχμή του δόρατος μιας πολιτικής άποψης που για τον ίδιο μοιάζει επιβεβλημένη, για όποιον άλλο όμως οπουδήποτε στον κόσμο, θεωρείται αδιανόητη.
Πολιτικό ταξίδι
Για πρώτη φορά εξελέγη στο κοινοβούλιο το 1977, δηλαδή δέκα χρόνια από τη στιγμή που οι συζητήσεις γύρω από το όνομά του άρχισαν να πυκνώνουν χάρη στις απανωτές του στρατιωτικές επιτυχίες.
Ήδη από το 1947, δηλαδή ένα χρόνο πριν από τη αναγνώριση του Ισραήλ από τα Ηνωμένα Έθνη, ο Σαρόν πρωτοστατούσε στις μάχες για τη διατήρηση των εδαφών των εβραίων.
Όμως το 1967 στον πόλεμο των έξι ημερών από τη θέση του γενικού διοικητή μιας ταξιαρχίας κατάφερε την κατάληψη της ανατολικής Ιερουσαλήμ, την κατάληψη της πλειοψηφίας της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας.
Από το 1977 έως και σήμερα πέρασε από τις θέσεις του σύμβουλου του πρωθυπουργού επί θεμάτων άμυνας, του υπουργού Γεωργίας, Ανάπτυξης και Βιομηχανίας, Κατασκευών και Οικιστικής Επέκτασης, Εθνικών Υποδομών, Εξωτερικών και φυσικά τη θέση του πρωθυπουργού της τελευταίας κυβέρνησης του Ισραήλ.
Παρά τις κατηγορίες για σκάνδαλα που πέρασαν, συζητήθηκαν αλλά δεν τον άγγιξαν, ο Σαρόν έρχεται πρώτος μεταξύ των πολιτικών  | | | Όμως η στιγμή που αδιαμφισβήτητα χαρακτήρισε την καριέρα του ήταν ο πόλεμος στον Λίβανο, όταν ως υπουργός Άμυνας πήρε εντολή να μπει στο νότο του Λιβάνου -μόνο για 48 ώρες- για να καταστρέψει τις θέσεις του πυροβολικού της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) και δίχως να ενημερώσει ούτε τον τότε πρωθυπουργό, μέσα σε τρεις ημέρες κατέλαβε τη Βηρυτό.
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός πως όταν ο τότε πρωθυπουργός Μεναχέμ Μπέγκιν, πληροφορήθηκε το τι είχε συμβεί δήλωσε σε στενό του συνεργάτη πως «ο Σαρόν είναι άριστος στρατιωτικός, άλλωστε το απέδειξε. Το μειονέκτημά του είναι πως δεν μπορεί να αναλογιστεί τη βαρύτητα των πράξεών του».
Σάμπρα και Σατίλα
Την ίδια περίοδο κατηγορήθηκε για έμμεση συμμετοχή του στη σφαγή που διέπραξαν φαλαγγίτες χριστιανοί στον προσφυγικό καταυλισμό Σάμπρα και Σατίλα στο νότιο Λίβανο όπου χιλιάδες Παλαιστίνιοι σφαγιάστηκαν μέσα σε μία νύχτα.
Η έρευνα που διεξήχθη δεν απέδειξε ότι ο Σαρόν, ως διοικητής των δυνάμεων του Ισραήλ, διέταξε κάτι τέτοιο, αλλά πως όφειλε να γνωρίζει , ότι εφόσον επέτρεπε στους φαλαγγίτες να προσεγγίσουν τον καταυλισμό το αποτέλεσμα θα ήταν οδυνηρό.
Σημαία του, σύμφωνα με τους Ισραηλινούς αναλυτές, ήταν και παραμένει η διασφάλιση της γης και των πολιτικών δικαιωμάτων για το εβραϊκού χαρακτήρα κράτος του Ισραήλ και η προσφορά των ελαχίστων στους Παλαιστίνιους.
Είναι επίσης χαρακτηριστικό το γεγονός ότι από ένα άλλο πόστο, αυτό του υπουργού Κατασκευών και Οικιστικής Επέκτασης, προχώρησε στις αρχές της δεκαετίας του '90 σε μια άνευ προηγουμένου επέκταση των οικισμών εποίκων, ενώ αρκετοί από αυτούς παραμένουν έως και σήμερα ακατοίκητοι.
Το Σεπτέμβρη του 2000 τον χαρακτήρισαν «πέτρα του σκανδάλου» αφού κατόπιν της επισκέψεώς του στο τέμενος του Αλ Άκσα στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ , έδωσε το έναυσμα για τη δεύτερη ιντιφάντα των Παλαιστίνιων, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η κατακόρυφη αύξηση της βίας, η εξαθλίωση των συνθηκών διαβίωσης στα παλαιστινιακά εδάφη, χιλιάδες νεκροί (στην συντριπτική πλειοψηφία τους Παλαιστίνιοι), κατοχή του συνόλου των παλαιστινιακών εδαφών(με εξαίρεση τη πόλη της Γάζας), εξαφάνιση του τουρισμού και αύξηση της ανεργίας στο Ισραήλ.
Κι όμως με βάση τη διάθεση ψήφου των Ισραηλινών πολιτών - και παρά τις κατηγορίες για σκάνδαλα που πέρασαν, συζητήθηκαν αλλά δεν τον άγγιξαν – ο Σαρόν έρχεται πρώτος μεταξύ των πολιτικών. |
|
|
|
|
Εξωτερικά Links
 |
 |
Κυβέρνηση του Ισραήλ |
Το BBC δεν ευθύνεται για το περιεχόμενο των άλλων δικτυακών τόπων
|
|
