 |
|
|
Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2002 - 13:38 ('Ωρα Λονδίνου)
Σαρόν εναντίον Αραφάτ
 |
«Είμαι Εβραίος και θέλω το Ισραήλ να σταματήσει να σκοτώνει Παλαιστινίους» |
Της Μαρίας Καστρισιανάκη
Η κρίση με το Ιράκ και η διεθνής τρομοκρατία, δυο από τα μεγάλα θέματα που απασχόλησαν την διεθνή επικαιρότητα το 2002, συνδέονται άμεσα με το τεράστιο, χρόνιο πρόβλημα της Μέσης Ανατολής και συγκεκριμένα στη διαμάχη Ισραήλ - Παλαιστινίων, μια διαμάχη που αναζωπυρώθηκε πριν από δύο χρόνια, και γνώρισε στιγμές κορύφωσης το 2002.
Στρατιώτες και Παλαιστίνιοι στους ίδιους δρόμους |
Η δεύτερη Ιντιφάντα, ξεκίνησε στα τέλη του 2000 με επιθέσεις ακραίων παλαιστινιακών οργανώσεων εναντίον ισραηλινών πολιτών. Έως τον Μάρτιο του 2002, πάνω από 120 ισραηλινοί είχαν σκοτωθεί σε επιθέσεις αυτοκτονίας.
«Το ποτήρι έχει ξεχειλίσει», ανακοινώνει ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Αριέλ Σαρόν.
Την 1η Απριλίου ξεκινά η μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση του ισραηλινού στρατού στην Δυτική Όχθη.
Εισβάλει σε όλες τις μεγάλες παλαιστινιακές πόλεις πλην της Ιεριχούς.
Το αρχηγείο του Γιάσερ Αραφάτ στη Ραμάλα πολιορκείται και βομβαρδίζεται.
Οι Ισραηλινοί απαιτούν την παράδοση Παλαιστινίων εξτρεμιστών που κρύβονται στο αρχηγείο του Αραφάτ.
Η απάντηση
«Παράδοση. Ποτέ. Είναι οι Ισραηλινοί υπεύθυνοι, το έχουν δηλώσει "Θέλουμε τον Αραφάτ νεκρό, φυλακισμένο ή εξόριστο. Τους απαντώ δημοσίως. Η μόνη επιλογή που μου δίνουν είναι να γίνω ένας από τους πολλούς Παλαιστίνιους μάρτυρες», τόνισε ο ηγέτης της Παλαιστινιακής Αρχής.
Η Χαμάς έχει πολλούς οπαδούς στη Γάζα |
Μια από τις πολιορκημένες από τους Ισραηλινούς πόλεις στην Δυτική Όχθη ήταν η Βηθλεέμ.
Κάπου 200 Παλαιστίνιοι ένοπλοι που κατεζητούντο από τον ισραηλινό στρατό κατέφυγαν στον ιστορικό ναό της Γεννήσεως, παγιδεύοντας μοναχούς που βρισκόταν στον ναό.
Ο ηγούμενος Μαγντί Σιριάνι έτυχε να βρίσκεται έξω από τον ναό και σε όλη τη διάρκεια του δράματος, είχε συνεχή επικοινωνία με τους εγκλείστους.
«Εντελώς ξαφνικά και αναπάντεχα ακούσαμε τρεις εκκωφαντικές εκρήξεις και μετά πυροβολισμούς. Ήλθαμε σε επαφή με τον διοικητή της Βηθλεέμ ο οποίος μας ενημέρωσε πως οι Ισραηλινοί είχαν αποκλείσει με μπουλντόζες την είσοδο του ναού και την ίδια στιγμή κομάντος προσπαθούσαν να σκαρφαλώσουν στην οροφή του», είχε δηλώσει ο ηγούμενος, Μαγντί Σιριάνι.
Έπειτα από παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης λήγει στα μέσα Μαΐου η πολιορκία με την απέλαση 39 Παλαιστινίων, εκ των οποίων οι 13 συμπεριλαμβάνονταν στον κατάλογο των πιο επικίνδυνων εξτρεμιστών-καταζητούμενων από το Ισραήλ.
Αντιδράσεις
Η πολιορκία του ναού της Γεννήσεως στην Βηθλεέμ όπως επίσης και η επιδρομή του ισραηλινού στρατού στον προσφυγικό καταυλισμό της Τζενίν προκάλεσαν οργισμένες αντιδράσεις στον αραβικό κόσμο και ενόχληση ακόμα και στους πιστότερους συμμάχους του Ισραήλ, τις ΗΠΑ και την Βρετανία.
Τα παιδιά ανατρέφονται με το όνειρο του παλαιστινιακού κράτους |
Η υπόθεση της Τζενίν δίχασε την διεθνή κοινή γνώμη, τον ΟΗΕ αλλά και τους ανταποκριτές που την παρακολούθησαν από κοντά.
Οι Παλαιστινιακή πλευρά κατήγγειλε το Ισραήλ για γενοκτονία αμάχων, μια κατηγορία που στην αρχή υιοθετήθηκε από κάποιες μη κυβερνητικές οργανώσεις, ακόμα και από αξιωματούχους του ΟΗΕ για να διαψευσθεί στην πορεία.
«Φυτώρια τρομορατίας»
Από την πλευρά τους οι Ισραηλινοί δεν αρνήθηκαν ότι προκλήθηκαν απώλειες που όμως κατ ΄αυτούς οφείλονται, κυρίως, στην προβοκατόρικη, όπως την απεκάλεσαν αντίδραση των εκατοντάδων ενόπλων Παλαιστινίων που είχαν καταφύγει στην Τζενίν.
«Είναι αστείο να λένε ότι στόχος μας είναι Παλαιστίνιοι άμαχοι. Στόχος μας είναι μόνο η πάταξη της τρομοκρατίας. Τζενίν, Ναμπλούς, Ραμάλα έχουν μετατραπεί σε φυτώρια της παλαιστινιακής τρομοκρατίας», δηλωνε ο Γιούρι Εντελστάιν, υπουργός της κυβέρνησης Σαρόν.
Κυβερνητική κρίση
Η παρατεταμένη κρίση στην Μέση Ανατολή, είχε εκτός των άλλων και μια άλλη, επώδυνη για το Ισραήλ, παράμετρο την επιβράδυνση της οικονομίας...γεγονός που οδήγησε σε ενδοκυβερνητικές διαφωνίες και αντιπαραθέσεις.
Ο πρωθυπουργός Αριέλ Σαρόν δέχεται πιέσεις ενόψει των εκλογών |
Η συμμετοχή στην δεξιά κυβέρνηση Σαρόν δύο βασικών στελεχών του Εργατικού Κόμματος του ηγέτη του Μπενιαμίν Μπεν Ελιέζερ και τον πρώην ηγέτη και πρωθυπουργού Σιμόν Πέρες, προκάλεσε κραδασμούς στο χειμαζόμενο από κρίση ταυτότητος κόμμα της ισραηλινής αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Κρίση που οδήγησε στην παραίτηση των Ελιέζερ και Πέρες και την κατάρρευση της κυβέρνησης συνασπισμού του Αριελ Σαρόν.
Παράλληλα, δρομολογήθηκαν καταιγιστικές εξελίξεις μέσα στο Εργατικό Κόμμα με την καταψήφιση, του Μπεν Ελιέζερ και την εκλογή του Αμράμ Μιτζνά, απόστρατου στρατηγού, δημάρχου της Χάιφα και ενός εκ των πλέον διαλλακτικών πολιτικών του Ισραήλ.
Η «περιστερά» των Εργατικών
Στόχος του νέου ηγέτη των Εργατικών είναι η προσέγγιση Ισραήλ – Παλαιστινίων.
«Θα καλέσουμε τους Παλαιστινίους σε διάλογο δίχως όρους και προϋπόθεσης. Θα τους δώσουμε όσο χρόνο απαιτείται χρόνο για να προσαρμοσθούν. Αν δεν το πετύχουμε, το Ισραήλ θα προχωρήσει, μονομερώς, στην απόσυρση των δυνάμεων του από τμήματα της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας», υπογράμμισε άμα την εκλογή του ο Αμράμ Μιτζνά. |
|
|
|
